Bolesław Czuchajowski - Polski Serwis Naukowy

Bolesław Czuchajowski (ur. w 1896 we Lwowie, rozstrzelany w Auschwitz 3 lipca 1941) – polski prawnik, krakowski notariusz.

Ukończył gimnazjum w Rzeszowie, studia prawnicze odbył na Uniwersytecie Jagiellońskim uzyskując tytuł doktora praw. Posiadał również dyplom Szkoły Nauk Politycznych oraz Akademii Handlowej w Krakowie. Należał do Związku Walki Czynnej i jeszcze jako gimnazjalista do Związku Strzeleckiego w Rzeszowie. W 1914 ukończył kurs dla młodych oficerów, walczył w Legionach Polskich, ranny w bitwie pod Jastkowem, ostatecznie służbę wojskową zakończył w stopniu kapitana.

Obóz koncentracyjny - miejsce przetrzymywania, zwykle bez wyroku sądu, dużej liczby osób uznawanych z różnych powodów za niewygodne dla władz. Służyć może różnym celom: od miejsca czasowego odosobnienia osób, wobec których zostaną podjęte później inne decyzje, poprzez obóz pracy przymusowej, czyli de facto niewolniczej, aż po miejsce fizycznej eksterminacji.

Konzentrationslager Auschwitz, KL Auschwitz (Stammlager), w tym KL Birkenau (Auschwitz II) – zespół niemieckich obozów koncentracyjnych, w tym obozu zagłady na terenie Oświęcimia i pobliskich miejscowości istniejący w latach 1940-1945, symbol Holocaustu. Nazwy Auschwitz i Birkenau są niemieckimi odpowiednikami polskich nazw Oświęcim i Brzezinka, stosowanymi po agresji Niemiec na Polskę w 1939 i aneksji tych ziem przez III Rzeszę, gdy Oświęcim znalazł się administracyjnie w rejencji katowickiej (Regierungsbezirk Kattowitz) prowincji Górnego Śląska (Provinz Oberschlesien). W 1940 na tych terenach władze niemieckie utworzyły obóz przeznaczony początkowo do osadzania więźniów politycznych i opozycji, głównie Polaków. Rozbudowywany był potem stopniowo w główne miejsce masowej eksterminacji około miliona Żydów z całej Europy, a także wielu Polaków, Romów, jeńców radzieckich oraz ofiar innych narodowości. Jest to jedyny obóz koncentracyjny znajdujący się na liście światowego dziedzictwa UNESCO, figuruje tam pod oficjalną nazwą Auschwitz-Birkenau. Niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny i zagłady (1940-45).

Po I wojnie pracował jako sędzia we Lwowie i w Nowym Targu, działając równocześnie w Towarzystwie Szkoły Ludowej organizując szkoły i biblioteki. W 1929 przyjechał do Krakowa i objął stanowisko wiceprezesa Sądu Okręgowego. W 1935 przeszedł na posadę notarialną. Przejął kancelarię przy ul. Św. Jana 18 po Ludwiku Midowiczu, w której urzędował do 1941. W samorządzie krakowskim działał od 1931 zajmując się budżetem miasta. Na polecenie ministra spraw wewnętrznych, który ustanowił w Krakowie zarząd komisaryczny 1 maja 1939 z rąk pełniącego obowiązki prezydenta miasta Stanisława Klimeckiego przejął władzę w mieście pełniąc obowiązki prezydenta do dnia 3 września 1939. W tym dniu na polecenie wojewody krakowskiego Józefa Tymińskiego działającego na podstawie zarządzenia z Warszawy ewakuowano z miasta władze, urzędy i niektóre instytucje. Czuchajowski wyjechał z miasta zabierając część dokumentów miejskich, księgi poborowych i pobierając 400 tysięcy złotych na pobory i nieprzewidziane wydatki. Ewakuowano się do Brzeżan, jednak po wkroczeniu wojsk sowieckich (17 września) zdecydowano o cofnięciu się do Lwowa. Do Krakowa Czuchajowski powrócił w listopadzie i natychmiast złożył sprawozdanie oraz rozliczył się z pobranych pieniędzy rządzącemu Krakowem Ernestowi Zörnerowi. Został na krótko aresztowany, następnie zwolniony z zakazem opuszczania miasta. Ponownie aresztowany 8 maja 1941 i mimo poważnej choroby serca wysłany do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz, gdzie wkrótce został rozstrzelany.

Rzeszów (łac. Resovia, czes. Řešov, jid. רײַשע, ros. Жешув, ukr. Ряшiв, niem. Reichshof) – miasto w południowo-wschodniej Polsce, stolica województwa podkarpackiego oraz diecezji rzeszowskiej. Rzeszów stanowi powiat grodzki, a także jest siedzibą ziemskiego powiatu rzeszowskiego.

Legiony Polskie – polskie oddziały wojskowe, którym początek dała Pierwsza Kompania Kadrowa utworzona 3 sierpnia 1914 w Krakowie z inicjatywy Józefa Piłsudskiego.

Bibliografia

Marek Lovell "Pałac Wielopolskich i jego lokatorzy" cz.12 artykuł w Dzienniku Polskim z dnia 19 grudnia 1998 r.