Borysów - Białoruś - Polski Serwis Naukowy

Na mapach: 54°14′N 28°30′E / 54.233, 28.5

Kościół katolicki w Borysowie

Borysów (biał. Барысаў; ros Борисов) – miasto na Białorusi położone nad rzeką Berezyną. Centrum administracyjne rejonu borysowskiego. W 2010 liczba mieszkańców wynosiła 147,1 tys.

Dane ogólne

Miasto jest ważnym ośrodkiem przemysłowym i kulturalnym. W mieście istnieje przemysł drzewny, elektrotechniczny (BATE – właściciel klubu piłki nożnej BATE Borysów), mechaniczny (Borisowskij Zawod Agregatow – producent turbosprężarek, sprężarek, pomp), chemiczny (tworzywa sztuczne, wyroby gumowe, farmaceutyki), szklarski (fabryka szkła kryształowego), wytwórnia pianin „Białoruś”, oraz port rzeczny.

Miasto (od prasłow. *městьce, *mě́sto "miejsce", łac. civitas) – historycznie ukształtowana jednostka osadnicza charakteryzująca się dużą intensywnością zabudowy, małą ilością terenów rolniczych, ludnością pracującą poza rolnictwem (w przemyśle lub w usługach) prowadzącą specyficzny miejski styl życia.

4 Pułk Litewski Przedniej Straży - polski pułk jazdy schyłku I Rzeczypospolitej, sformowany w 1733 z chorągwi tatarskich Potockiego, wojewody kijowskiego; wszedł w skład wojsk saskich, ale już od 1764 był na służbie wojska I Rzeczypospolitej.

Historia

Borysów wzmiankowany był w 1102. Od 1228 położony w księstwie kijowskim, a do końca XIII wieku należał do Wielkiego Księstwa Litewskiego. Od 1563 starostwo. W 1655 roku zajęty przez wojska moskiewskie, po czym wrócił do Rzeczypospolitej. W końcu XVII wieku znajdował się w nim otoczony wałami ziemnymi z dworem wojewody połockiego i podgrodziem, drewniany kościół katolicki pw. NMP i cerkiew Zmartwychwstania Chrystusa z klasztorem[1]. W 1793 włączony do Imperium Rosyjskiego. W 1812 Borysów był miejscem przeprawy wojsk Napoleona przez Berezynę, podobnie jak podczas wojny polsko-bolszewickiej w 1919.

Kultura (z łac. colere = "uprawa, dbać, pielęgnować, kształcenie") – termin ten jest wieloznaczny, pochodzi od łac. cultus agri ("uprawa ziemi"), interpretuje się go w różny sposób przez przedstawicieli różnych nauk. Kulturę można określić jako ogół wytworów ludzi, zarówno materialnych, jak i niematerialnych: duchowych, symbolicznych (takich jak wzory myślenia i zachowania).

Przemysł – dział produkcji materialnej, w którym wydobywanie zasobów przyrody i dostosowanie ich do potrzeb ludzi odbywa się na dużą skalę, na zasadzie podziału pracy i za pomocą maszyn. Jego rozwój decyduje o poziomie i tempie rozwoju gospodarczego, gdyż jest jedynym działem gospodarki wytwarzającym środki pracy[potrzebne źródło].

W 1909 roku, w czasie wyborów samorządowych, do rady miejskiej zostało wybranych 10 Rosjan, 1 Żyd, 5 przedstawicieli innych narodowości i ani jednego Polaka.

W 1991 miasto znalazło się w granicach niepodległej Białorusi.

Zabytki

Kościół katolicki pw. Narodzenia NMP z lat 1806–1823

Cmentarz Kalwaria

kaplica katolicka na Kalwarii z XVIII w. (zburzona)

kapliczka na cmentarzu katolickim z XIX w.

Hale targowe z 1908 r.

Synagoga Wielka z 1912 r.

Cerkiew z 1874 w stylu moskiewskim

Fortyfikacje ziemne z 1812 roku

Schrony bojowe z lat 1941-1944

Sport

Osobny artykuł: BATE Borysów.

Przypisy

Численность населения по Республике Беларусь, областям и г. Минску (тысяч человек) на 1 января 2010 года (ros.)
W walce o prymat w kraju. Samorząd lokalny. W: Między nadzieją…. s. 168–169.

Bibliografia

Dariusz Tarasiuk: Między nadzieją a niepokojem. Działalność społeczno-kulturalna i polityczna Polaków na wschodniej Białorusi w latach 1905–1918. Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, 2007, s. 211. ISBN 978-83-227-2629-7.

Zobacz też

2 Pułk Przedniej Straży Buławy Wielkiej Litewskiej

4 Pułk Litewski Przedniej Straży

Synagoga Wielka w Borysowie

Cerkiew św. Andrzeja w Borysowie

Bitwa pod Borysowem

Przypisy

Численность населения по Республике Беларусь, областям и г. Минску (тысяч человек) на 1 января 2010 года (ros.)
W walce o prymat w kraju. Samorząd lokalny. W: Między nadzieją…. s. 168–169.

Linki zewnętrzne

Borysów w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom I (Aa – Dereneczna) z 1880 r.

Budować żywy kościół