|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Ortopedzi z Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Prokocimiu przeprowadzili jeden z pierwszych w Polsce zabiegów wszczepiania biologicznej łąkotki w kolano u niepełnoletnich pacjentów - informuje ,,Dziennik Polski". Jak powiedział gazecie dr n. med. Bar... Polskie społeczeństwo, a przede wszystkim struktury wojskowe Państwa Polskiego, były zdecydowanie zaangażowane w przygotowanie i przeprowadzenie III Powstania Śląskiego - mówi PAP dyrektor Centralnego Archiwum Wojskowego dr Andrzej Żak. Powstanie wybuchło w nocy z 2 na 3 ma... W dniach 27-28 października 2011 r. w Poznaniu odbędzie się konferencja pod nazwą "Akademia przedsiębiorczości i forum inwestycyjne rynku finansowego w sektorze TIK".
Wydarzenie jest organizowane przez ICT Finance Marketplace, inicjatywę będącą połączeniem trzech projektów finansowanych ze środ... Stefan Banach (ur. 30 marca 1892 w Krakowie, zm. 31 sierpnia 1945 we Lwowie) – polski matematyk, jeden z przedstawicieli lwowskiej szkoły matematycznej. Jego ojcem był młody góral z Ostrowska, służący jako ż... Profesor Stefan Sawicki, wybitny badacz twórczości Cypriana Norwida, otrzyma tegoroczną Nagrodę Literacką im. Franciszka Karpińskiego. Zdecydowała o tym obradująca 5 października w Białymstoku kapituła tego wyróżnienia.To szesnasta edycja konkursu. Nagroda z...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp.
7
odp. Reklama:
Bossuta StefanCzy wiesz że...? Mieszko II Lambert (ur. 990 r., zm. 10 lub 11 maja 1034 r.) – król Polski 1025-1031, książę Polski 1032-1034 z dynastii Piastów, drugi syn Bolesława I Chrobrego, a pierwszy z małżeństwa z Emnildą, księżniczką słowiańską. Przejął władzę po śmierci ojca i prawdopodobnie wypędził z kraju swoich dwóch braci. Zorganizował dwa niszczycielskie najazdy na Saksonię w 1028 i 1030. Następnie prowadził wojny obronne przeciw Niemcom, Czechom i książętom Rusi kijowskiej. Opuścił kraj w 1031 w wyniku kolejnej wyprawy Konrada II na ziemie polskie, oraz po ataku książąt ruskich Jarosława Mądrego i Mścisława, którzy pomogli na polskim tronie osadzić jego brata Bezpryma. Następnie uszedł do Czech, gdzie został uwięziony przez księcia Udalryka. Odzyskał władzę w 1032 jako książę jednej z trzech dzielnic. Zjednoczył państwo, ale nie udało mu się odtworzyć stabilnych struktur władzy. Za jego czasów od Polski odpadły nabytki terytorialne Bolesława Chrobrego: Milsko, Łużyce, Grody Czerwieńskie, Morawy i Słowacja. Archidiecezja gnieźnieńska - jedna z 14 archidiecezji obrządku łacińskiego w polskim Kościele katolickim, pierwsza metropolia kościelna od 1000, siedziba prymasów Polski od 1418, oraz legatów papieskich od 1515. Unia personalna aeque principaliter z archidiecezją poznańską (1821-1946) i ad personam z archidiecezją warszawską (1946-1992). Chrześcijaństwo, chrystianizm ( ludzi (1/3 ludności świata), biorąc pod uwagę wszystkie odłamy wchodzące w jej skład. Zgodnie z Dziejami Apostolskimi (11,26) "W Antiochii po raz pierwszy nazwano uczniów chrześcijanami" (gr. Χριστιανός). Bossuta Stefan (zm. 7 marca 1028) – arcybiskup gnieźnieński. "Rocznik kapitulny krakowski (dawny)" podaje, że arcybiskup Hipolit zm. w 1027, a jego następcą został Bossuta Stefan zm. w 1028. Wg podejrzeń niektórych historyków arcybiskupstwo gnieźnieńskie po 1028 mogło być jeszcze przez jakiś czas obsadzone przez nieznanego z imienia metropolitę. Jest prawdopodobne, że Mieszko II nie zrezygnował jeszcze wtedy ze starań o utrzymanie prestiżowego urzędu w swoim królestwie. Tych domniemań nie można jednak oprzeć na żadnych wiarygodnych źródłach. Arcybiskup (gr. αρχή, arché - pierwszeństwo, gr. επίσκοπος, epískopos - nadzorca, biskup) – tytuł honorowy lub urząd nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezja), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa ("ad personam").
Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych. Bossuta jest prawdopodobnie zniekształconą formą słowiańskiego imienia Bożęta czy też Borzęta, utożsamianego z imieniem Bodzęta, Bodzanta (imię to nosili później również inni dostojnicy kościelni: biskup krakowski Bodzanta, arcybiskup gnieźnieński Bodzanta). Stefan wg badaczy to imię chrześcijańskie ewentualnie zakonne używane równolegle, jak w przypadku Radzima Gaudentego. Idąc tym tokiem rozumowania przyjmuje się, że trzeci arcybiskup gnieźnieński mógł być Polakiem, a z pewnością Słowianinem. Jego panowanie trwało krótko, a następny metropolita gnieźnieński pojawił się dopiero ok. 1076. To wszystko, co dziś wiadomo o Bossucie Stefanie. Wg Jana Długosza Bossuta i Stefan to dwaj różni metropolici następujący po sobie. Dziejopis przesuwa również śmierć Bossuty na 1038, a w przypadku Stefana podaje nawet dzienną datę śmierci - 7 marca 1058. W ten sposób ustalił ciągłość arcybiskupstwa, gdyż na 1058 datuje początek posługi Piotra (dziś przesuwa się tę datę do 1076; co więcej, abp ten miał na imię Bogumił a nie Piotr). O koncepcji Długosza warto wspomnieć, gdyż autorytet kronikarza powodował, że jego katalog arcybiskupów gnieźnieńskich był często powielany. Jeszcze współcześnie, mimo powszechnej raczej zgody na identyfikację Bossuty ze Stefanem, pojawia się nieraz 1038 jako data jego śmierci. Polacy – zamieszkujący głównie obszar Rzeczypospolitej Polskiej i będący jej głównym składnikiem ludnościowym, poza granicami Polski tworzący zbiorowości polonijne.
Słowianie – kryterium lingwistyczne, ogół ludności posługującej się językami słowiańskimi, oraz kulturowe, podobne zwyczaje, obrzędy, wierzenia. Najliczniejsza indoeuropejska grupa ludnościowa w Europie, zamieszkująca wschodnią, środkową oraz południową część tego kontynentu, a także północną część Azji. Zobacz teżLink zewnętrznyBiogram na stronie archidiecezji Literatura dodatkowaZakład Narodowy im. Ossolińskich – zasłużony dla polskiej nauki i kultury Instytut (do 1939 r. – łączył w sobie Bibliotekę, Wydawnictwo i Muzeum im. Lubomirskich), ufundowany dla Narodu Polskiego w 1817 roku przez Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, otwarty w 1827 roku we Lwowie.
Bł. Radzim (Radzym) Gaudenty (z czes. Radim) – syn Sławnika, brat przyrodni św. Wojciecha, pierwszy arcybiskup gnieźnieński oraz metropolita na ziemiach polskich: przyjmuje się, że urodził się między około 960 a 970 rokiem (otrzymując sakrę biskupią powinien mieć najmniej 30 lat); rok śmierci nie jest ustalony – według różnych koncepcji historyków przyjmuje się kilka propozycji 1006, 1011, 1016, 1018, 1020, 1022.
Czy wiesz że...? beta Gebethner i Wolff – znane warszawskie przedsiębiorstwo wydawnicze i księgarskie założone w 1857 przez Gustawa Adolfa Gebethnera i Augusta Roberta Wolffa przy Krakowskim Przedmieściu w Warszawie (Pałac Potockich), a później również w Krakowie. Istniało do 1950, zlikwidowane przez komunistów (antykwariat działał do 1961 r.).
Stefan - imię męskie pochodzenia greckiego (Στέφανος, Stefanos). Wywodzi się od słowa oznaczającego "znak zwycięstwa". Starogreckie słowo Στέφανος oznacza wieniec. Pierwotnym polskim odpowiednikiem było imię Szczepan.
Jan Bodzanta, Bodzęta herbu Poraj (ur. ok. 1290 - zm. 12 grudnia 1366 w Kielcach), biskup krakowski. Skłócony z Kazimierzem Wielkim nie odgrywał wielkiej roli politycznej, był za to dobrym administratorem i przyczynił się do rozwoju gospodarczego dóbr biskupstwa.
Polski Słownik Biograficzny (PSB) – wielotomowa publikacja mająca na celu gromadzenie biografii sławnych, nieżyjących już osób związanych z Polską, mieszkających w niej oraz poza jej granicami, od czasów Popiela do współczesności.
Zakon – organizacja, której członkowie oddają się w sposób szczególny wypełnianiu zasad danej religii. Członkowie zakonu (mężczyźni – mnisi, zakonnicy, bracia; kobiety – zakonnice, mniszki, siostry) zwykle nie są postrzegani ani jako świeccy, ani jako członkowie kleru, choć np. w Kościele katolickim możliwe jest łączenie członkostwa w zakonie ze święceniami kapłańskimi (osobie takiej przysługuje tytuł „ojca”).
Polska Akademia Umiejętności (w skrócie PAU, do 1919 pod nazwą Akademia Umiejętności, w skrócie AU) - naczelna polska instytucja nauki mająca status towarzystwa naukowego ogólnego, korporacja uczonych skupiająca elitę kadry naukowej.
Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana jakiejś osobie przez grupę, do której należy. Wraz z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество — otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |