|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: "Egipt i jego początki" to tytuł międzynarodowej konferencji, która zgromadziła m.in. archeologów polskich, amerykańskich, brytyjskich, francuskich, japońskich i niemieckich w nowojorskim Metropolitan Museum. Spotkanie na temat h... Wyższy 100 tys. razy od normy poziom radioaktywności wody w reaktorze nr 2 japońskiej elektrowni Fukushima stanowi na razie zagrożenie głównie dla jej pracowników - powiedział PAP prof. Ludwik Dobrzyński z Instytutu Problemów Jądrowych w Świerku. Odnosząc się do przek... Zielona skórka, niekiedy z niewielkim rumieńcem, średnia wielkość, dobry smak - takimi cechami charakteryzują się jabłka odmiany "Chopin". Nowa odmiana jabłoni, nazwana na cześć kompozytora, to efekty prac prowadzonych w Katedrz... Międzynarodowa grupa naukowców przeprowadziła w londyńskim szpitalu Great Ormon - Street Hospital rewolucyjną operację przeszczepienia 9-letniemu chłopcu własnych komórek macierzystych, z których wewnątrz jego organizmu powinna wyr... Zamieszki w Wielkiej Brytanii to bunt sfrustrowanych i wykluczonych; nie przerodzą się w ruch polityczny i wkrótce się skończą - uważa politolog, socjolog, historyk dr Krzysztof Jaskułowski z wrocławskiego wydziału Szkoły Wyższej Psy...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp.
7
odp. Reklama:
 Brązy z BeninuCzy wiesz że...? Ife - miasto w południowo-zachodniej Nigerii, w stanie Osun. 390 tys. mieszkańców (2005). Węzeł drogowy, uniwersytet, przemysł spożywczy i włókienniczy. Nok, kultura Nok – kultura rozwinięta przez nierozpoznany lud, który stworzył społeczność rolniczą, rozwijającą się na południe od Sahary, między rzekami Kaduna i Benue (tereny dzisiejszej środkowej Nigerii). Istnienie kultury Nok datuje się na okres od X/IX w. p.n.e. do II wieku n.e. Główne wytwory tej kultury to terakotowe głowy o cechach portretowych, fragmenty torsów oraz maski małp. Rzeźby te cechował znaczny realizm (mimo widocznej także stylizacji) oraz nietypowa dla sztuki afrykańskiej dynamika póz. Stanowiły one prawdopodobnie wyposażenie sanktuariów, grobów (funkcja komemoratywna) oraz zwykłych domostw. Są to najstarsze dotychczas odnalezione rzeźby w Afryce. 
 Brązy z Beninu – zwyczajowa nazwa odnosząca się do wytworów sztuki afrykańskiego Królestwa Benin, obecnie przechowywanych w British Museum w Londynie. Wbrew nazwie zwykle są to figurki odlewane lub ryte w mosiądzu. Dzieła te powstawały między XV a XIX wiekiem. Wytwory z Beninu cechuje nadzwyczajna precyzja wykonania (tamtejsze odlewy z brązu są niezwykle cienkie - ok. 2 mm grubości - i realistyczne); wykonywane były techniką traconego wosku. Brązy z Beninu to przede wszystkim bardzo realistyczne głowy, które zapewne spełniały funkcję komemoratywną (przedstawiały m.in. królów) oraz płytki, dokumentujące ważne wydarzenia historyczne z historii Beninu. Wszystko wskazuje na to, że była to sztuka dworska. Mosiądz – stop miedzi i cynku, zawierający do 40% cynku. Może zawierać dodatki innych metali, takich jak ołów, aluminium, cyna, mangan, żelazo, chrom oraz krzem. Topnieje w temperaturze ok. 1000 °C (zależnie od gatunku).
Styl beniński kontynuuje tradycję klasycznych dzieł sztuki z Ife. Możemy więc mówić tu o ciągłości sztuki sięgającej aż kultury Nok. Według miejscowych podań sztukę odlewania brązów przyniósł do Beninu z Ife legendarny Igueghane (w 1280 roku). Brązy z Beninu, obok brązów z Ife, zalicza się do najwspanialszych osiągnięć sztuki afrykańskiej.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
