|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Wybrane zagadnienia z bibliologii, chronologii, dyplomatyki, epigrafiki, demografii, falerystyki, genealogii, geografii historycznej, historii kartografii, kostiumologii, nauki o znakach państwa i władzy, paleografii łacińskiej i ruskiej zosta... Tegoroczny luty był bardzo chłodny. Biorąc pod uwagę pomiary z ostatniego trzydziestolecia średnia temperatura lutego znajdowała się znacząco poniżej normy - poinformował Mateusz Barczyk z Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej. &q... W Polsce na cukrzycę cierpi ok. 2,6 mln osób, a liczba ta stale wzrasta. Mimo to, 35 proc. Polaków nie potrafi wymienić żadnego z jej powikłań, a jedna piąta nigdy nie badała poziomu glukozy we krwi - wynika z raportu Koalicji Na Rzecz Walki z Cukrzycą. Bad... Do precyzyjnego manipulowania częściowo zmieszanymi płynami najlepiej wykorzystywać odpowiednio zmieniające się pole elektryczne - ustalili naukowcy z Instytutu Chemii Fizycznej PAN. Zbadali też, jakie "elektrowstrząsy" dadzą najlepsze efekty.Jak napisano w ko... Choć naukowcy mogą wskazać cykle w intensywności opadów deszczu, to są one zmienne, dlatego trudno przewidzieć, jak będzie się kształtowała ilość opadów w najbliższych latach - wyjaśnił PAP klimatolog dr hab. Robert Twardosz. "Opady wykazują przejawy cyklicz...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
BrachygrafiaCzy wiesz że...? Delineavit, del. (łac. narysował) — formułka (wyrażenie lub skrót) stawiana czasami przez twórców rycin i rysunków, w podpisie dzieła, obok własnego nazwiska. Paleografia – jedna z nauk pomocniczych historii, zajmująca się badaniem rozwoju pisma w procesie historycznym. Paleografia zajmuje się także badaniem środowiska, w jakim żył i tworzył dany pisarz jak również rozpoznawaniem skrótów (brachygrafia) i "rozszyfrowywaniem" (odczytywaniem) dawnego pisma np. tekstura, bastarda, antykwa. Jest jedną z najwcześniejszych i najważniejszych dziedzin nauk "dających poznawać historię" (Lelewel). Bez znajomości tej nauki badanie źródeł pisanych jest praktycznie niemożliwe. Najważniejsze polskie podręczniki paleografii napisali Władysław Semkowicz oraz Aleksander Gieysztor. Pinxit, pinx. (łac. namalował) - formułka (wyrażenie lub skrót) stawiane czasami przez twórców obrazów lub grafik, w podpisie dzieła, obok własnego nazwiska. Z polskich twórców posługuje się nim stale np. grafik i ilustrator Bohdan Butenko, choć często żartobliwie, gdyż przy rysunkach powinna być forma delineavit. Brachygrafia – jedna z nauk pomocniczych historii, będąca działem paleografii. Zajmuje się badaniem i rozszyfrowywaniem skrótów. Bardzo istotna dla historyków mediewistów (w średniowiecznej łacinie i grece bardzo często używano skrótów w piśmie). Łaciński system skrótów dzieli się na: Skrót – skrócony zapis wyrazu lub wyrażenia, zbudowany z jednej lub kilku liter (inna nazwa to: abrewiatura). Skróty zapisuje się stosownie do obowiązujących dla danego języka norm ortograficznych, przyjętych zwyczajowo konwencji pisowni dla konkretnych skrótów (różne znaczenia, wyjątki) lub w sposób swoisty dla skrótów nazw własnych – szczególnie jeśli są to skróty stosowane w odniesieniu do podmiotów gospodarczych i instytucji.
Historia – nauka, która zajmuje się badaniem przeszłości. Humanistyczna i społeczna dziedzina nauki zajmująca się dochodzeniem do wiedzy o zdarzeniach minionych na podstawie a) świadectw bezpośrednich, b) źródeł pisanych lub c) wyników badań nauk pomocniczych historii. Wynikiem badań historycznych jest opis dziejów (historiografia). Przedmiotem badań jest z reguły historia człowieka i cywilizacji ludzkiej. Starożytność posługiwała się przede wszystkim suspensją, kontrakcja występuje rzadko, przy skrótach prawniczych (notae iuris). Natomiast w średniowieczu najpopularniejszą metodą skracania była kontrakcja. Sculpsit, sculp., sc. (łac. rzeźbił, rytował) – formułka (wyrażenie lub skrót) stawiana czasami przez rytowników (autorów sztychów), w podpisie dzieła, obok własnego nazwiska.
Kontrakcja (łac. contractio, skurczenie) - forma skrótu literowego, polegająca na użyciu zasadniczo tylko pierwszej i ostatniej litery wyrazu, ewentualnie także którejś z liter środkowych, np.: doktor - dr, według - wg, rękopis - rps. Najważniejszym dziełem w zakresie skrótów używanych w pismach łacińskich jest A. Cappellego Dizionario di abbreviature latini ed italiani, wydany w Mediolanie w 1912. Link do kopii w internecie. Skróty w łacinieZobacz teżMediewista (fr. médiéviste), średniowiecznik – historyk, badacz okresu średniowiecza, specjalista w zakresie mediewistyki. Do zawodu przygotowują studia mediewistyczne w instytutach historii wyższych uczelni.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |