|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Naukowcy z Europy odkryli, że wysokie ciśnienie krwi potencjalnie zwiększa ryzyko zapadnięcia na nowotwory lub zgonu z powodu choroby. Odkrycia zaprezentowano na niedawnym Europejskim Interdyscyplinarnym Kongresie Onkologicznym 2011 w Sztokholmie w Szwecji. To były największe tego ... Nowy publiczny bank krwi pępowinowej, do którego kobiety będą mogły bezpłatnie, dla dobra wspólnego, oddać krew pępowinową swojego dziecka powstaje przy rodzinnym Polskim Banku Komórek Macierzystych S.A. - poinformowano we wtorek na konferencji prasowej.Na poc... Nocne hałasy, takie jak huk przelatującego samolotu bądź odgłosy ruchu ulicznego, mogą spowodować wzrost ciśnienia krwi, nawet jeżeli nie budzą ze snu - takie są wyniki nowego badania przeprowadzonego w ramach finansowanego ze środków UE projektu HYENA (Hypertensio... Popularnie występujące warianty genów zwiększają ryzyko cukrzycy typu 2 - informują naukowcy z USA na łamach 2 prac opublikowanych w czasopiśmie "Nature Genetics".
Na świecie żyje ponad 220 milionów ludzi chorych na cukrzycę, z czego 90... W artykule opublikowanym w czasopiśmie The Lancet w ramach serii artykułów poświęconej medycynie nerek podważono możliwość regeneracji nerek u ludzi w sposób zachodzący u ryb i innych prymitywnych kręgowców. Prace zostały przeprowadzone w ramach trwającego projektu badawczego ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 BradykininaCzy wiesz że...? Proenzym, dawna nazwa zymogen - nieaktywny prekursor enzymu, wymagający do uaktywnienia jakiejś nieodwracalnej zmiany (np. hydrolizy fragmentu cząsteczki przesłaniającej aktywne centrum enzymu). Przykładami proenzymów są: Aminokwasy – organiczne związki chemiczne zawierające zasadową grupę aminową -NH2 oraz kwasową grupę karboksylową -COOH lub – w ujęciu ogólniejszym – dowolną grupę kwasową, np. sulfonową -SO3H. Aminokwasy są tzw. solami wewnętrznymi (amfolitami). Glicyna (skróty: G, Gly, ATC: B 05 CX 03) jest najprostszym spośród 20 standardowych aminokwasów wchodzących w skład białek. Za jej pojawienie się w łańcuchu polipeptydowym odpowiada obecność kodonów GGU, GGC, GGA lub GGG w łańcuchu mRNA. 
 Bradykinina to peptydowy hormon tkankowy. W sensie chemicznym jest to polipeptyd zbudowany z 9 aminokwasów. W organizmie powstaje przez działanie proteaz, znajdujących się m.in. w pocie, ślinie i wydzielinach gruczołów wydzielania zewnętrznego. W osoczu występuje jego prekursor - bradykininogen, będący proenzymem, czyli nieaktywną fizjologicznie substancją, z której enzym powstaje w drodze odszczeniepia fragmentu, gdy dotrze do miejsca zapotrzebowania. Pod wpływem lokalnie uwalnianej kalikreiny tkankowej bradykininogen zmienia się w lizylobradykininę, która następnie za sprawą enzymu konwertującego przechodzi w aktywną bradikininę. Białka – wielkocząsteczkowe (masa cząsteczkowa od ok. 10 000 do kilku mln) biopolimery, a właściwie biologiczne polikondensaty, zbudowane z reszt aminokwasów połączonych ze sobą wiązaniami peptydowymi -CONH-. Występują we wszystkich żywych organizmach oraz wirusach. Synteza białek odbywa się w specjalnych organellach komórkowych zwanych rybosomami.
Kalikreiny (kalikreiny tkankowe i osoczowa, EC 3.4.21) – grupa peptydaz wchodzących w skład rodziny enzymów proteolitycznych należących do proteaz serynowych. DziałanieFizjologiczny wpływ bradykininy (podobnie jak wszystkich hormonów tkankowych) jest bardzo różnorodny i w wielu aspektach wciąż niepoznany. Generalnie uczestniczy w reakcjach zapalnych i alergicznych. Struktura chemicznaSekwencja dziewięciu aminokwasów, które tworzą hormon: NH2 - Arg - Pro - Pro - Gly - Phe - Ser - Pro - Phe - Arg - COOH. Wzór sumaryczny: C50H73N15O11. Hormony tkankowe - hormony uczestniczące w lokalnym pozanerwowym sterowaniu działaniem narządów. Należą do nich hormony przewodu pokarmowego (patrz niżej), które regulują wraz z nerwami układu autonomicznego czynności wydzielnicze gruczołów żołądkowych i jelitowych oraz wątroby i trzustki.
Fenyloalanina (nazwa skrótowa stosowana w biochemii – Phe, nazwa systematyczna: kwas 2-amino-3-fenylopropionowy) – jeden z 20 aminokwasów kodowanych, będących podstawowym budulcem większości naturalnie występujących białek. Fenyloalanina posiada dwa enancjomery, z których tylko forma "L" występuje naturalnie, zaś formę "D" można otrzymać tylko w sztuczny sposób i nie jest ona przyswajana przez organizmy żywe.
Źródła
Czy wiesz że...? beta Seryna (nazwa skrótowa Ser lub S, kwas α-amino-β-hydroksypropionowy) jest aminokwasem kodowanym, endogennym, wchodzi w skład białek, takich, jak np. kazeina w mleku czy fibroina jedwabiu. Jest obojętna elektrycznie. Niezbędna w diecie człowieka, pełni ważną funkcję w trawieniu białek jako składnik proteaz serynowych.
Arginina, (skróty:R, Arg) - organiczny związek chemiczny, jeden z 20 aminokwasów kodowanych przez DNA. Obecność grupy guanidynowej w cząsteczce aminokwasu jest przyczyną jego zasadowego charakteru.
Prolina (nazwa skrótowa Pro lub P) jest naturalnym α-aminokwasem endogennym, zawierającym w swej strukturze pięcioczłonowy pierścień pirolidynowy. Ze względu na obecność dodatkowego wiązania węgiel–azot jest czasem nazywana (chociaż niepoprawnie) iminokwasem (z punktu widzenia chemii nie jest iminą lecz aminą drugorzędową). Punkt izoelektryczny: 6,30
Proteazy - podklasa enzymów z klasy hydrolaz, oznaczone kodem EC 3.4, które dokonują hydrolizy wiązań peptydowych. Z proteazami związane są dwa inne terminy, wymagające dodatkowych wyjaśnień: Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
