Brigitte Bardot - Polski Serwis Naukowy

Brigitte Bardot ("BB"), właśc. Brigitte Anne Marie Bardot (ur. 28 września 1934 w Paryżu) – francuska modelka, piosenkarka i aktorka filmowa, legenda kina, symbol seksu lat 50. i 60. XX w., później aktywistka na rzecz ochrony praw zwierząt.

Biografia

Wczesne lata

Brigitte Bardot urodziła się w Paryżu jako jedna z dwóch córek Louis 'Pilou' Bardot i Anne Marie 'Toty' Mucel. Ojciec, dyplomowany inżynier, prowadził rodzinny interes. Matka zapisała Brigitte i jej młodszą siostrę Marie-Jean (Mijanou, ur. 5 maja 1938) do szkoły baletowej. Mijanou ostatecznie zrezygnowała z lekcji tańca, natomiast Brigitte skoncentrowała się na ćwiczeniach.

Jeanne Moreau (ur. 23 stycznia 1928 w Paryżu) – francuska aktorka teatralna i filmowa oraz piosenkarka. Obdarzona talentem i elegancją, niebanalną urodą i intrygującą osobowością, stała się jedną z najbardziej popularnych i najczęściej angażowanych gwiazd francuskiego kina.
Wegetarianizm – rodzaj diety charakteryzujący się wyłączeniem z posiłków produktów pochodzenia mięsnego i ewentualnie jaj lub nabiału z pobudek moralnych, etycznych bądź zdrowotnych. W języku potocznym wegetarianizm to zbiór kilku diet, które w różnym stopniu ograniczają spożywanie produktów pochodzenia zwierzęcego.

W 1947 roku została przyjęta do Konserwatorium Paryskiego i przez trzy lata wraz z Leslie Caron uczęszczała do klasy baletowej rosyjskiego choreografa Borisa Knyazeva. W 1949 pozowała dla magazynu Jardin des Tryby, którym zarządzała przyjaciółka jej matki, dziennikarka Hélène Lazareffa. W 1950 pozowała dla marcowego wydania francuskiego Elle. Podczas sesji została zauważona przez młodego reżysera (jej późniejszego męża) Rogera Vadima.

Jean-Marie-Lucien-Pierre Anouilh fr: ʒɑ̃ maʀi lysjɛ̃ piɛʀ anuj (ur. 23 czerwca 1910 w Bordeaux, zm. 3 października 1987 w Lozannie) – francuski dramatopisarz i reżyser teatralny, autor dialogów filmowych. Anouilh podejmował problematykę moralną dotyczącą współczesności, choć niejednokrotnie posługiwał się sztafażem mitów antycznych.
I Bóg stworzył kobietę – francusko-włoski film fabularny, należący do klasyki filmów z roku 1956. W rolach głównych wystąpili Brigitte Bardot i Curd Jürgens. Reżyserem oraz autorem scenariusza jest Roger Vadim.

Był on tak zafascynowany zdjęciami Bardot, że postanowił je pokazać scenarzyście Marcowi Allégret. Ten zaproponował jej przesłuchanie do filmu Les Lauriers sont coupés. Mimo, że dostała rolę, nie wystąpiła w nim, ponieważ zrezygnowano z jego nakręcenia. Brigitte zainteresowała się aktorstwem. Co więcej, jej znajomy Roger Vadim miał wpływ na jej dalsze życie i karierę.

Aktywizm - stanowisko filozoficzne głoszące metafizyczne pierwszeństwo aktywności i zmiany nad trwałością i stałością. Stanowiska aktywistyczne pojawiły się dopiero w filozofii nowożytnej jako opozycja do obecnego szczególnie silnie w metafizyce klasycznej substancjalizmu. Według aktywistów substancja nie jest - jak głosili substancjaliści - podstawowym, autonomicznym ontycznie elementem Bytu, ale jest zależna od aktywności podmiotu.
Playboy - ilustrowany magazyn erotyczny i publicystyczny dla mężczyzn, założony w 1953 przez Hugh Hefnera w Stanach Zjednoczonych, łatwo rozpoznawalny dzięki logo zawierającemu charakterystycznego króliczka z muszką. Właścicielem magazynu jest Playboy Enterprises wyceniany na 401 mln $ (dane z listopada 2004).

Kariera

Europejski przemysł filmowy miał wówczas bardzo mocną pozycję, ale media w Stanach Zjednoczonych interesowały się jedynie kilkoma europejskimi aktorkami. Jedną z nich była właśnie Brigitte Bardot.

Zadebiutowała w 1952 w komedii Wioska w Normandii (Le Trou Normand). W tym samym roku wyszła za mąż za Rogera Vadima. W latach 1952 - 1956 pojawiła się w siedemnastu filmach, w 1953 zagrała rolę w sztuce Jeana Anouilh'a L'Invitation au château (Zaproszenie do zamku). Media zwróciły na nią uwagę, kiedy pojawiła się na Festiwalu Filmowym w Cannes w kwietniu 1953.

The Beatles – zespół rockowy z Liverpoolu, istniejący od 1960 (jako The Quarry Men od 1957) do 1970. Według RIAA, jego członkowie są najpopularniejszymi muzykami wszech czasów. W historii amerykańskiego rynku fonograficznego nikt nie sprzedał od nich więcej płyt.
IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza aktorów i filmów. Zawiera informacje o artystach i produkcjach z wielu części świata (w tym także polskich). Z bazy możemy się dowiedzieć między innymi o dorobku aktorów (reżyserów, scenarzystów, muzyków i innych osób związanych z produkcją i tworzeniem filmu), przeczytać krótkie syntetyczne biografie (przy niektórych osobach). Baza pozwala również sprawdzić informacje o filmach, serialach i produkcjach telewizyjnych (nawet tych w produkcji), jak również o nagrodach filmowych. Mankamentem bazy jest nieuwzględnianie charakterystycznych znaków diakrytycznych niektórych języków, w tym języka polskiego.

Jej filmy z początku i połowy lat 50. to głównie lekkie romantyczne komedie, niektóre kostiumowe, z rolami młodych, niewinnych albo (i) kuszących dziewcząt, które często bywały niecałkowicie ubrane. Zagrała epizodyczne role w trzech filmach anglojęzycznych: brytyjskiej komedii Doctor at Sea (1955) i amerykańskich Helena Trojańska (1954), gdzie była dublerką odtwórczyni roli tytułowej Rosanny Podesty (ale w końcu pojawiła się jedynie jako Andraste - służąca Heleny) i Act of Love (1954) z Kirkiem Douglasem.

Marilyn Monroe ("MM"), wł. Norma Jeane Mortenson, Norma Jeane Baker (ur. 1 czerwca 1926 w Los Angeles, zm. 4/5 sierpnia 1962 tamże) − amerykańska modelka i aktorka filmowa, legenda światowego kina lat 50. i 60. XX w., uznawana za ikonę seksu (seksbomba).
Marianne jest symbolem kultury oraz narodowym emblematem Republiki Francuskiej. Personifikuje wolność oraz logiczne rozumowanie. Jest okazywana w wielu miejscach we Francji, m.in. w salach sądowych.

Vadim nie był zadowolony z takiego lekkiego repertuaru. Międzynarodowe sukcesy nowej fali francuskich i włoskich reżyserów oraz ich gwiazd sprawiły, że popularność Bardot słabła. Chcąc ją pokazać jako prawdziwą aktorkę Vadim zrealizował w 1956 I Bóg stworzył kobietę z Bardot i Jeanem-Louisem Trintignantem. Film o niezbyt moralnej nastolatce prowokującej społeczność niewielkiego, przyzwoitego miasteczka odniósł światowy sukces. Mówiono wtedy, że w handlu międzynarodowym sama Bardot przyniosła Francji więcej zysku, niż cały francuski przemysł motoryzacyjny.

Front Narodowy (fr. Front National, FN) - francuska, narodowo-konserwatywna partia polityczna, działająca od 1972. Obecnie posiada 3 europalamentarzystów i 118 przedstawicieli w radach regionów. FN uzyskuje w wyborach około 13% głosów.
Filmweb (filmweb.pl) – największy polski serwis internetowy poświęcony filmom i ludziom kina. Druga co do wielkości baza filmowa na świecie po IMDb.com (na dzień 18 lipca 2010 zawiera informacje o 460297 filmach, 32874 serialach i 1273718 ludziach filmu).

Do postrzegania Brigitte Bardot jako symbolu seksu i zmysłowości w dużym stopniu przyczyniły się też zdjęcia, jakie jej robił fotograf Sam Levin. Wiele znanych i popularnych zdjęć aktorki, z lat 50. i 60., wykonał również brytyjski fotograf Cornel Lucas.

Z Vadimem rozwiodła się w 1957. W 1959 wyszła za mąż za Jacquesa Charrier, aktora z którym zagrała w Babette idzie na wojnę (1959).

W 1960 wystąpiła w filmie Prawda (La vérité) w reżyserii Henriego-Georges'a Cluzota. W 1961 za tę rolę Włoska Akademia Filmowa przyznała jej nagrodę David di Donatello (włoski odpowiednik Oscara), w kategorii Najlepsza Aktorka Zagraniczna. Wkrótce potem Bardot wyjechała na południe Francji, do swego domu w Saint-Tropez.

Charles André Joseph Marie de Gaulle ?/i [ʃaʀl ɑ̃ˈdʀe ʒoˈzɛf maˈʀi dəˈgol] (ur. 22 listopada 1890 w Lille, zm. 9 listopada 1970 w Colombey-les-Deux-Églises) – francuski polityk i teoretyk wojskowości, w czasie II wojny światowej stał na czele emigracyjnego rządu Francji, kontynuującego walkę z Niemcami hitlerowskimi. W latach 1959-1969 był prezydentem Francji i twórcą nowej konstytucji ustanawiającej półprezydencki system rządów. Przed II wojną światową był znany głównie jako propagator idei masowego użycia broni pancernej. Napisał kilka książek. Człowiek Roku 1958 według magazynu Time.
Gilbert Bécaud (ur. 24 października 1927 w Tulon, zm. 18 grudnia 2001 w Paryżu) – francuski piosenkarz, kompozytor i aktor znany jako Monsieur 100 000 Volts ze względu na swój temperament. Jego najbardziej znane hity to Nathalie i Et maintenant, którego wersja angielska (What Now My Love) stała się przebojem w 1961. Inny znany jego przebój to Le petit oiseau de toutes les couleurs.

W 1963 roku zagrała w słynnym filmie Jena-Luca Godarda - Pogarda.

Zagrała potem w wielu innych filmach u boku tak znanych aktorów jak Alain Delon (Famous Love Affairs , Spirits of the Dead), Jean Gabin (In Case of Adversity), Sean Connery (Shalako), Jean Marais (Royal Affairs in Versailles , School for Love), Lino Ventura (Rum Runners), Annie Girardot (The Novices), Claudia Cardinale (The Legend of Frenchie King), Jeanne Moreau (Viva Maria!), Jane Birkin (Don Juan, albo If Don Juan Were a Woman).

Prawa zwierząt – idea, zgodnie z którą zwierzęta mają fundamentalne interesy lub prawa, które powinny być uszanowane tak samo, jak to się dzieje w przypadku podstawowych, analogicznych interesów ludzi. Według Encyklopedii Britannica, prawa zwierząt to moralne lub legalne prawa przypisywane zwierzętom, zazwyczaj ze względu na złożoność ich życia w sferze poznawczej, emocjonalnej i społecznej oraz ich zdolności do odczuwania fizycznego bądź emocjonalnego bólu lub przyjemności. Do zasadniczych praw zwierząt zalicza się najczęściej prawo do życia i prawo do wolności od cierpienia. Filozofowie uznający konieczność zmiany stosunku człowieka do zwierząt innych niż ludzie prezentują dużą różnorodność poglądów – od protekcjonizmu Petera Singera wyrastającego z filozofii utylitarystycznej, przez podejście oparte na niezbywalnych prawach preferowane przez Toma Regana do abolicjonizmu prezentowanego przez takich myślicieli jak np. Gary L. Francione. Pomimo wielu różnic w ruchu praw zwierząt istnieje daleko idący konsensus, że zwierzęta powinny być traktowane jako osoby i włączone do moralnej wspólnoty; że nie powinny być traktowane jak przedmioty, ale jak podmioty; że nie powinny być zabijane na pożywienie, wykorzystywane w eksperymentach medycznych czy rozrywce. Bardzo często praktycznym skutkiem przyjęcia idei praw zwierząt jest przejście na wegetarianizm lub weganizm.
Jean Gabin, właściwie Jean-Alexis Gabin Moncorgé (ur. 17 maja 1904 w Paryżu, zm. 15 listopada 1976 w Neuilly-sur-Seine) – francuski aktor teatralny i filmowy.

W 1973 oznajmiła, że rezygnuje z aktorstwa. 39 lat to wiek, "by wycofać się z klasą" ("a way to get out elegantly").

Brała udział w wielu muzycznych spektaklach i nagrała wiele popularnych piosenek w latach 1960 i 1970, głównie we współpracy z piosenkarzami takimi jak: Serge Gainsbourg, Bob Zagury i Sacha Distel. Nagrała m.in. "Harley Davidson", "Je Me Donne À Qui Me Plaît", "Guma balonowa", "Kontakt", "Je Reviendrai Toujours Vers Toi", "L'Appareil À Sous", "La Madrague", "On Déménage", "Sidonie", "Tu veux, Ou Tu veux pas?", "Le Soleil de Ma Vie "(cover hitu Steviego Wondera You Are the Sunshine of My Life) i wreszcie słynne Je t'aime ... moi non plus (w Polsce znane raczej z wersji w wykonaniu Jane Birkin).

John Lennon (ur. 9 października 1940 w Liverpoolu, zm. 8 grudnia 1980 w Nowym Jorku) – brytyjski muzyk, kompozytor, wokalista i autor tekstów. Znany przede wszystkim jako jeden z Beatlesów.
Roger Vadim, wł. Roger Vladimir Plemiannikov (ur. 26 stycznia 1928 w Paryżu, zm. 11 lutego 2000 tamże) - francuski reżyser, scenarzysta i aktor. Jeden z pionierów nowej fali francuskiego filmu.

Życie prywatne

21 grudnia 1952 w wieku osiemnastu lat wyszła za mąż za reżysera Rogera Vadima. Wystąpiła w jego filmie I Bóg stworzył kobietę. Słynna, nasycona erotyzmem scena tańca na stole przyniosła jej sławę i spowodowała istotną zmianę w podejściu do tematów erotycznych w kinie światowym. W dużej mierze do sukcesu filmu przyczyniła się jej uroda i sex-appeal. Dla uzyskania zgody rodziców Brigitte na ślub, Vadim, który był wyznania prawosławnego, przeszedł na katolicyzm. Rozwiedli się pięć lat później (6 grudnia 1957), ale pozostali przyjaciółmi i w późniejszych latach często współpracowali.

Jane Birkin (ur. 14 grudnia 1946 w Londynie) – brytyjska aktorka i piosenkarka. Od końca lat 60. mieszka we Francji i tworzy głównie w języku francuskim.
Bob Dylan (właściwie Robert Allen Zimmerman; ur. 24 maja 1941 roku w Duluth, Minnesota) – amerykański piosenkarz, kompozytor, autor tekstów, pisarz i poeta pochodzenia żydowskiego (Zushe ben Avraham).

Podczas pracy nad filmem I Bóg stworzył kobietę Bardot miała romans z Jeanem-Louisem Trintignantem ( w tym czasie mężem aktorki Stéphane Audran). Ich związek nie był łatwy z uwagi na odbywaną w tym czasie przez aktora służbę wojskową oraz romans Bardot z piosenkarzem Gilbertem Bécaud. Ostatecznie rozeszli się po dwóch latach. W dniu 18 czerwca 1959 Bardot poślubiła aktora Jacques'a Charriera, z którym miała swoje jedyne dziecko – syna Nicolasa-Jacques'a (ur.11 stycznia 1960). Ze względu na zainteresowanie paparazzi poród miał miejsce w apartamencie Bardot w Paryżu (przy alei Paul-Doumer 71 w 16. dzielnicy Paryża) przy zamkniętych okiennicach. Po rozwodzie z Charrierem (20 listopada 1962) Nicolasem zajęła się rodzina Jacques'a, a Bardot nie utrzymywała z synem ścisłych kontaktów aż do jego pełnoletności.

Cannes (prowansalski Canas) – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Alpy Nadmorskie na Lazurowym Wybrzeżu.
Kino – rodzaj sztuki widowiskowej uwiecznionej na taśmie filmowej lub wideo, w której aktor lub grupa aktorów odgrywa role dla widowni, lub nagrany jest obraz ruchomy z podkładem dźwiękowym lub bez. Terminem tym określa się też czasem sam spektakl lub też budynek, w którym on jest wyświetlany.

Brigitte Bardot (2002)

Inni mężowie aktorki to: niemiecki milioner (i playboy) Gunter Sachs (14 lipca 1966 – 1 października 1969) i wreszcie (od 16 sierpnia 1992 do dziś) Bernard d'Ormale. Powszechnie wiadomo o jej romansach z Samim Freyem, Sergem Gainsbourgiem i Sachą Distelem. W latach 70. związana była z rzeźbiarzem Miroslavem Brozkiem (była jego modelką).

David di Donatello - włoska nagroda filmowa przyznawana od 1956 przez Włoską Akademię Filmową, włoski odpowiednik Oscara. Wręczana figurka jest kopią rzeźby Dawid autorstwa Donatella. Od 2006 roku nagroda przyznawana jest w 24 kategoriach.
Andrew Andy Warhol (ur. 6 sierpnia 1928 r. w Pittsburgu, w Pensylwanii, USA, zm. 22 lutego 1987 w Nowym Jorku, USA) – wszechstronny artysta, najbardziej znany przedstawiciel pop-artu. Andy Warhol znany jest przede wszystkim z prostych i seryjnych kompozycji o wysokim kontraście kolorystycznym, do których używał techniki serigrafii. Powstałe dzięki tej metodzie sitodruki prezentują produkty konsumpcyjne z przeciętnej amerykańskiej lodówki, tj.: puszki Coca-Coli czy zupy pomidorowej Campbell, oraz przedmioty z życia codziennego, np. maki, banany, pudełka proszku Brillo. Serigrafia umożliwiła Warholowi odtwarzanie wystylizowanych portretów największych gwiazd świata rozrywki, do których należeli: Brigitte Bardot, Marilyn Monroe, Elvis Presley, Jacqueline Kennedy Onassis, Marlon Brando, Elizabeth Taylor. Tworzył także wizerunki innych powszechnie znanych postaci, którymi byli wówczas Mao Zedong, Lenin czy artysta Joseph Beuys. Andy Warhol traktował wszystko co malował przedmiotowo i bez zbędnych emocji. Proszek Brillo i banknoty dolarów miały dla niego taką samą wartość jak podobizny ludzi mu współczesnych – wszystko to artykuły konsumpcyjne społeczeństwa amerykańskiego, przedmioty pop.

29 października 1956 uczestniczyła (między innymi z Marilyn Monroe) w dorocznej gali z udziałem Elżbiety II w Empire Theatres w Londynie.

W 1974, dla uczczenia swych 40. urodzin, Bardot zdecydowała się na nagą sesję zdjęciową we włoskiej edycji magazynu Playboy.

Działalność

W 1974 na dzień przed swoimi 40 urodzinami (po występach w ponad 40 filmach i nagraniu kilku płyt (80 piosenek m.in. z Serge Gainsbourgiem) wycofała się z filmu i postanowiła wykorzystać swoją sławę do promowania praw zwierząt. W 1986 roku założyła fundację The Brigitte Bardot Foundation for the Welfare and Protection of Animals została wegetarianką). Zebrała trzy mln franków francuskich na finansowanie fundacji, poprzez zorganizowanie licytacji, wystawiając na sprzedaż wiele przedmiotów - od biżuterii po rzeczy bardzo jej osobiste. W 1999 r. Bardot w liście do chińskiego przywódcy Jiang Zemina, opublikowanego w języku francuskim przez magazyn VSD, oskarżyła państwo o "torturowanie i zabijanie niedźwiedzi na świecie, a także wykorzystywanie tygrysów i nosorożców do produkowania afrodyzjaków.

Elżbieta II, właśc. Elżbieta Aleksandra Maria, ang. Elizabeth Alexandra Mary (ur. 21 kwietnia 1926 w Londynie), królowa Wielkiej Brytanii z dynastii Windsor, koronowana 2 czerwca 1953, córka króla Jerzego VI i jego żony – Elżbiety Bowes-Lyon zw. Królową-Matką.
Stevie Wonder, właściwie Stevland Hardaway Judkins (ur. 13 maja 1950 w Saginaw) – amerykański wokalista popowy, kompozytor, producent i multiinstrumentalista.

W ciągu dwóch lat przekazała ponad 140.000 dolarów na sterylizację bezpańskich psów w Bukareszcie, których liczbę szacuje się na 300.000. W jej planach jest dom dla bezdomnych zwierząt. Całość budowy ma być sponsorowana przez aktorkę.

Polityka, kontrowersje i problemy prawne

Bardot była pierwszą kobietą "z ludu", której twarz posłużyła jako wzorzec dla podobizn Marianny, emblematu Republiki Francuskiej (w 1969, rzeźbę wykonał Alain Gourdon). Wyraziła poparcie dla prezydenta Charlesa de Gaulle'a w 1960 roku. Jej mąż, Bernard d'Ormal, był doradcą prawnym partii Front Narodowy.

Sir Sean Connery, właśc. Thomas Sean Connery (ur. 25 sierpnia 1930 w Fountainbridge w okolicach Edynburga) – szkocki aktor, reżyser, producent filmowy, scenarzysta.
Jean Marais, właściwie Jean Alfred Villain-Marais (ur. 11 grudnia 1913 w Cherbourgu – zm. 8 listopada 1998 w Cannes), znany francuski aktor, reżyser, pisarz, malarz, rzeźbiarz, garncarz oraz kaskader. Przez wiele lat był partnerem Jeana Cocteau.

W książce z 1999 "Le Carré de Pluton" Bardot krytykuje rytualny ubój owiec podczas festiwalu muzułmańskiego Eid al-Adha. Ponadto w jednym z rozdziałów pisze: "mój kraj ..., Francja, moja ojczyzna, mój kraj jest ponownie atakowany przez przeludnienie cudzoziemców, zwłaszcza muzułmanów". Za te słowa francuski sąd ukarał aktorkę grzywną w wysokości 30.000 franków w czerwcu 2000 roku.

. Po rozpadzie "bajecznej czwórki" wraz z żoną założył zespół Wings. Po jego rozwiązaniu z powodzeniem kontynuował karierę solową. Paul jest zdobywcą wielu prestiżowych nagród.
Brazylia (pełna nazwa: Federacyjna Republika Brazylii; port. Brasil, República Federativa do Brasil) – największe pod względem powierzchni i liczby mieszkańców państwo Ameryki Południowej oraz piąte pod względem wielkości państwo świata. Zajmuje ponad 47,5% powierzchni Ameryki Południowej.

10 czerwca 2004 r. została skazana za "podżeganie do nienawiści rasowej" i nałożono na nią karę w wysokości 5000 euro. Bardot stwierdziła, iż nie ma uprzedzeń rasowych i przeprosiła w sądzie, mówiąc: "Nigdy świadomie nie chciałam nikogo skrzywdzić. Nie leży to w moim charakterze."
Wpływy

Posąg Brigitte Bardot w Buzios, Brazylia.

Bardot zaistniała także w świecie mody. Dekolt typu "odkryta szyja oraz oba ramiona" jest nazwany od jej imienia "Bardot". Aktorka spopularyzowała ten styl, który jest szczególnie używany do swetrów i bluzek, sukienek i różnego rodzaju topów.
Claudia Cardinale, właśc. Claude Josephine Rose Cardinale (ur. 15 kwietnia 1938 w Tunisie) – włoska aktorka filmowa. Obok Sophii Loren i Giny Lollobrigidy największa gwiazda kina włoskiego.
Lino Ventura, właściwie Angiolino Giuseppe Pasquale Ventura (ur. 14 lipca 1919 roku w Parma, zm. 22 października 1987 roku w Saint-Cloud, w regionie Île-de-France, w departamencie Hauts-de-Seine) - włoski aktor.

Bardot spopularyzowała także bikini poprzez takie filmy jak Manina (Kobieta bez zasłony, 1952), jej występy w Cannes oraz w wielu sesjach zdjęciowych.
Bardot również wprowadziła do mody choucroute ("kapusta"), fryzurę i bawełniany materiał w kratkę, który zawierał strój zaprojektowany przez Jacques Esterel, na jej ślub z Jacques Charrier. Była tematem niektórych dzieł Andy Warhol.
Oprócz popularyzacji stroju kąpielowego, Bardot przypisuje się popularyzację miasta Saint-Tropez i miejscowości Buzios, Brazylia, którą odwiedziła w 1964 roku wraz ze swoim chłopakiem brazylijskim muzykiem – Bob Zagury. Dziś stoi tam posąg Bardot – stworzony przez Christina Motta.
Bardot była ubóstwiana przez młodych muzyków: John Lennon i Paul McCartney. Planowali nakręcić film The Beatles i Bardot, podobne do Hard Day's Night, ale plany nie zostały spełnione. Pierwsza żona Lennona – Cynthia Powell specjalnie rozjaśniła włosy by upodobnić się do Bardot.
Bob Dylan powiedział, że pierwsza piosenka jaką napisał poświęcona była dla Brigitte. Wspomniał o niej w piosence I Shall Be Free znajdującej się na płycie pt. The Freewheelin' Bob Dylan.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)