|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Wulgaryzmy, skrótowość konieczna przy korzystaniu z telefonu komórkowego i komputera, brutalizacja języka - to największe zagrożenia dla języka polskiego, jakie wskazywali uczestnicy Kongresu Języka Polskiego w Katowicach. W zgodnej opinii językoznawców ... Już od starożytności ludzie poszukiwali ochrony przed chorobami zakaźnymi. Szczepienie jest właśnie taką ochroną, która polega na podaniu człowiekowi preparatu zawierającego antygen patogennego drobnoustroju.
Antygen ... Polska Organizacja Wojskowa (POW) była tajną organizacją zbrojną, tworzoną od sierpnia 1914 r. w Królestwie Polskim z inicjatywy Józefa Piłsudskiego w oparciu o członków Związku Walki Czynnej i Polskich Drużyn Strzeleckich.Za c... Odkryte przez naukowców z Instytutu Chemii Fizycznej PAN w Warszawie nowe prawo statystyczne wyjaśnia, dlaczego sklonowany kot wygląda inaczej niż oryginał, a bliźniacy wcale nie są tacy sami. Prawo to wyjaśnia najprostszy mechanizm, dzięki któremu w ros... Nowe metody medycyny sportowej pozwalają poprawić wyniki sportowców, a jednocześnie zmniejszyć ryzyko urazów i przetrenowania - stwierdzili specjaliści podczas konferencji "Medycyna sportowa w grach zespołowych", która rozpoczęła się w Warszawie. ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp.
7
odp. Reklama:
BrońCzy wiesz że...? Broń ćwiczebna to broń o specjalnym przeznaczeniu, stanowiąca odrębną konstrukcję umożliwiającą wykonywanie ćwiczeń pozwalających na nabywanie wprawy w posługiwaniu się bronią bojową lub myśliwską, jednak bez ryzyka poważnego uszkodzenia ciała. Przyjmuje się założenie, że broń ćwiczebna powinna zachować jak najwięcej cech upodabniających ją do broni używanej w rzeczywistych działaniach, np. pod względem wagi, kształtu, sprężystości itp. Broń masowego rażenia, broń masowej zagłady – współczesne środki walki przeznaczone do rażenia organizmów żywych i częściowo sprzętu bojowego na ogromną (masową – stąd nazwa) skalę, tzn. na wielkich obszarach. Stosowany jest skrót: broń ABC (od pierwszych liter: atomowa, biologiczna, chemiczna) lub broń NBC (nuklearna, biologiczna, chemiczna). Definicja (łac. definitio – określenie) – wypowiedź o określonym kształcie, w której informuje się o znaczeniu danego wyrażenia językowego drogą wskazania innego wyrażenia przynależącego do danego języka i posiadającego to samo znaczenie. Broń – termin występuje w dwóch znaczeniach: Czołg – gąsienicowy wóz bojowy, przeznaczony do walki z siłami przeciwnika na krótkich i średnich dystansach za pomocą prowadzenia ognia na wprost. Ciężki pancerz i duża mobilność zapewniają czołgom przetrwanie na polu bitwy, a napęd gąsienicowy pozwala na przemieszczanie się z dużą prędkością w trudnym terenie. Czołg jest zasadniczym środkiem prowadzenia walki lądowej, zwłaszcza natarcia.
Kopia – jest bronią drzewcową wywodzącą się z włóczni, którą konny wojownik umieszczał pod pachą i atakował przeciwnika szarżując na niego galopem. Niezbędne dla rozwoju tej techniki walki było upowszechnienie się strzemion i siodeł z wysokimi łękami. Stała się tradycyjną bronią europejskich rycerzy. Definicja broni nie została do dziś ustalona i wymyka się jednoznacznym próbom określenia. Łatwiej natomiast definiowalne jest pojęcie "systemu broni", który tworzy kombinacja broni oraz wyposażenia używanego do dostarczenia jej destrukcyjnej siły do celu. System broni składa się z: Hełm – bojowa ochrona głowy, chroniąca czaszkę przed urazami, sporządzona z odpornego materiału. Przez wiele wieków używany był tylko przez wojsko, ale z czasem znalazł również bardzo szerokie zastosowanie wśród cywilów. Wiele dziedzin stosuje pierwotną nazwę hełmu (np. hełm strażacki, hełm górniczy), a niektóre branże zastosowały nazwę kask (m.in. w budownictwie, służbach ratunkowych oraz u motocyklistów, rowerzystów, wspinaczy czy rolkarzy).
Kamizelka kuloodporna – specjalny ubiór wykonany w formie mniej lub bardziej przypominającej kamizelkę, mający chronić przed pociskami wystrzelonymi z ręcznej broni palnej krótko- i długolufowej, takiej jak rewolwer, pistolet, karabin i strzelba. Ubiory takie są używane przez służby policyjne i wojskowe, służby ochrony osobistej oraz osoby prywatne (w tych krajach, gdzie zezwala na to prawo), w sytuacji, gdy może być zagrożone ich zdrowie i życie. Kamizelki kuloodporne często są używane także przez przestępców i członków mafii[potrzebne źródło].
Podział broni rozumianej w tym pierwszym znaczeniuZe względu na przeznaczenieZe względu na rodzajZobacz teżZobacz hasło broń w Wikisłowniku
Przypisy
BibliografiaBroń pancerna - jest to rodzaj broni palnej, najczęściej przeciwpancernej, przeciwlotniczej lub przeciwpiechotnej, osadzony na ruchomym kadłubie pokrytym pancerzem. W zależności od rodzaju działa, jego przeznaczenia, jak i przeznaczenia samego pojazdu może być ono umieszczone na ruchomej wieży (czołgi, transportery opancerzone) lub zamontowanej na stałe (działa pancerne, artyleria samobieżna).
Shinai (jap. 竹刀) to bambusowy miecz używany w kendo do ćwiczeń oraz podczas zawodów. Broń sportowa wykonana z 4 bambusowych listewek częściowo pokrytych skórą. Shinai stworzono aby zastąpić używany wcześniej bokken, który z kolei (w celach zwiększenia bezpieczeństwa ćwiczeń szermierczych) zastępował katanę.
Czy wiesz że...? beta Broń śrutowa – rodzaj gładkolufowej broni strzeleckiej powstały w XVIII wieku. Pociski wystrzeliwane z broni śrutowej mają postać stalowych lub ołowianych kul (ich liczba waha się od kilku do kilkudziesięciu), które uwalniane są w czasie wystrzału. Broń śrutowa ma niewielki zasięg oraz duży rozrzut, ale jest bardzo skuteczna na bliskich dystansach.
Ciężki karabin maszynowy (ckm) – szybkostrzelna broń strzelecka zespołowa, karabin maszynowy strzelający amunicją karabinową. Dużą szybkostrzelność praktyczną uzyskano dzięki zastosowaniu luf chłodzonych wodą lub szybkowymiennych luf chłodzonych powietrzem. Działanie broni najczęściej oparte na zasadzie krótkiego odrzutu lufy (np. Maxim) lub odprowadzania gazów prochowych z lufy (np. Hotchkiss). Broń strzela z ciężkiej podstawy (trójnożnej, saneczkowej, kołowej) ogniem ciągłym (długimi lub krótkimi seriami). Podstawa często umożliwia prowadzenie ognia przeciwlotniczego.
Broń biała - rodzaj broni służących do walki wręcz, a nie do miotania pocisków za pomocą energii chemicznej (broń palna) lub zakumulowanej energii mechanicznej (broń miotająca).
Kusza to broń miotająca neurobalistyczna (wykorzystująca energię sprężystości) podobna do łuku. Zasadnicza różnica w użyciu polega na możliwości wstrzymania się ze strzałem przez dowolnie długi czas po naciągnięciu cięciwy. Cięciwę naciąga się ręcznie, korbą lub lewarem, a dopiero potem strzela naciskając spust.
Broń artyleryjska - rodzaj broni palnej, strzelającej pociskami wypełnionymi różnego rodzaju materiałami wybuchowymi (z wyjątkiem pocisków przeciwpancernych zwykłych i podkalibrowych), przeznaczony do niszczenia siły żywej, sprzętu bojowego oraz burzenia urządzeń i umocnień fortyfikacyjnych i obronnych przeciwnika. Przyjmuje się umownie, że obejmuje broń palną o kalibrze większym niż 20 mm (poniżej tej granicy mamy o czynienia z bronią strzelecką).
Bronią podręczną – w zasadzie każdy obiekt, naturalny lub będący wytworem człowieka, mogący posłużyć do ataku lub obrony, a nie będący do celów walki wytworzony, nie będący więc typową bronią bojową, myśliwską, ćwiczebną ani sportową. W roli broni podręcznej może być użyty praktycznie każdy przedmiot, ale na ogół wybierane są przedmioty posiadające cechy przydatne do celów walki, cechy takie jak: odpowiedni ciężar, kształt, ostrość krawędzi itp.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |