Broń kombinowana - Polski Serwis Naukowy

Nazwa broń kombinowana ma dwa znaczenia. Po pierwsze określa broń myśliwską, która ma lufy zarówno gwintowane, jak i gładkie.

Nie jest więc bronią kombinowaną np. sztucer podwójny albo nawet dawny trojak śrutowy. Mają one bowiem tylko lufy jednorodne o takich samych właściwościach, a nie kombinację (zestawienie) z luf gwintowych i gładkich. Broń kombinowana, w której dominującą rolę mogą spełniać lufy kulowe albo śrutowe, nadaje się do wszechstronnego zastosowania. Produkowana dość powszechnie w Niemczech i Austrii, znacznie mniej w Czechach i Szwajcarii oraz niewiele w krajach skandynawskich, znalazła zastosowanie przede wszystkim wśród myśliwych europejskich. Poza ocean, do Ameryki, wysyła się natomiast tylko niewielką liczbę tej broni z firm Colt-Sauer, Krieg-hoff i Blaser.

Dryling to łamana broń myśliwska o trzech lufach, zwykle jedna jest na naboje kulowe, a dwie na śrutowe. Spotyka się także dryling-ekspresy o dwóch lufach kulowych i jednej śrutowej oraz drylingi ze wszystkimi lufami gwintowanymi.

Pistolet (fr.) - krótka, ręczna broń palna do walki (zarówno ataku jak i obrony) na niewielką odległość (do 50 m) a także do wymuszania posłuszeństwa na polu walki. Charakteryzuje się krótką lufą, małymi gabarytami i chwytem (rękojeścią) przystosowanym do strzelania z jednej ręki. Podstawową grupę stanowią pistolety wojskowe. Wyróżnia się także pistolety policyjne, kieszonkowe, sportowe, sygnałowe i inne. Masa pistoletu wojskowego nie przekracza na ogół 1 kg, długość lufy - 125 mm, długość całkowita - 220 mm, szybkostrzelność praktyczna - 25-40 strz/min. Kaliber broni waha się w granicach 4,6 mm - 12,7 mm. Najczęściej stosowany jest kaliber 9 mm.

Spośród produkowanych obecnie wielu odmian broni kombinowanej odróżnia się następujące podstawowe typy i wersje: kniejówkę, kniejówkę-bok, trójlufkę (dryling), ekspres-dryling, ekspres-bokdry-ling, czwórlufkę.

Po drugie broń kombinowana oznacza urządzenie będące połączeniem broni białej i palnej. Jest to więc na przykład szabla połączona z pistoletem – obok klingi zamocowany był niewielki pistolet. Broń ta była dość popularna w początkowym etapie rozwoju broni palnej. Obecnie w zasadzie nie występuje.

Lufa gwintowana - rodzaj lufy, stosowanej w broni palnej już w połowie XV stulecia. W lufie tej znajduje się gwint (skręcenie), które nadaje pociskowi ruch wirowy przez co jego lot jest znacznie bardziej stabilny dzięki efektowi żyroskopowemu. Jej zaletą jest duża celność, jednak ze względu na długi czas nabijania pierwszych egzemplarzy stosowana była początkowo jedynie w broni myśliwskiej lub wyborowej (np. arkebuzach). Powszechne stosowanie luf gwintowanych miało miejsce w drugiej połowie XIX wieku wraz z wynalezieniem amunicji zespolonej i broni odtylcowej.

Broń palna - broń miotająca pociski energią gazów powstałych ze spalania ładunku miotającego. W zależności od rodzaju zastosowanego układu miotającego, dzieli się ona na broń lufową i broń rakietową.