|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Badaczka ziemiaństwa polskiego oraz działaczka Solidarności prof. Janina Leskiewicz odebrała we wtorek Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Odznaczenie w imieniu prezydenta Bronisława Komorowskiego wręczył wojewoda mazowiecki Jacek Kozłowski.Order zost... Na polskich uczelniach medycznych studiuje ponad 6 tys. obcokrajowców - informuje "Gazeta Wyborcza". Ministerstwo Zdrowia podaje, że liczba cudzoziemców, którzy chcą w Polsce zdobywać zawód lekarza, rośnie. W 2008 r. było ich 4902... 13 czerwca rozpocznie się akcja w obronie łaciny. To efekt decyzji resortu edukacji, w wyniku której od 2015 r. ma ona zniknąć z matury. Razem z - równie "niszowymi" - filozofią, historią muzyki i wiedzą o tańcu, informuje "Gazeta Wyborc... 4 lutego 1921 r. Sejm ustanowił Order Odrodzenia Polski w celu nagrodzenia zasług położonych w służbie dla Państwa i społeczeństwa. Order Odrodzenia Polski, nazywany po łacinie Polonia Restituta, to drugi, co do ważności (po Orderze... Prowadzone przez psychologów z UJ badania zdolności komunikacyjnych dzieci mogą pomóc w diagnozowaniu zaburzeń rozwoju - informuje "Dziennik Polski". Trwa nabór wśród rodziców i ich rocznych dzieci do projektu badawczego, który wkrótce rozpo...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Bronisław ŁagowskiCzy wiesz że...? Stanisław Leopold Brzozowski, pseud. Adam Czepiel (ur. 28 czerwca 1878 we wsi Maziarnia koło Chełma, zm. 30 kwietnia 1911 we Florencji) – polski filozof, pisarz, publicysta i krytyk teatralny i literacki epoki Młodej Polski. Zwolennik materializmu dziejowego, który wprowadził marksizm do myśli polskiej. Twórca "filozofii pracy". Znany głównie jako autor Legendy Młodej Polski oraz "pierwszej polskiej powieści intelektualnej", Płomieni. Znał kilka języków, m.in. niemiecki, francuski, rosyjski, angielski i włoski. Uniwersytet Jagielloński (historyczne nazwy: łac. Studium Generale, Akademia Krakowska, Szkoła Główna Koronna, Szkoła Główna Krakowska, Uniwersytet Krakowski) (łac. Universitas Jagellonica Cracoviensis) – najstarsza polska szkoła wyższa, jeden z najstarszych uniwersytetów na świecie, mieszczący się w Krakowie. Tygodnik Powszechny – ukazujący się od 1945 r. tygodnik katolicki o tematyce społeczno-kulturalnej, założony przez kardynała Adama Stefana Sapiehę. Redaktorem naczelnym tygodnika jest ks. Adam Boniecki. Bronisław Łagowski (ur. 8 lutego 1937) – polski filozof, historyk idei, eseista, publicysta, emerytowany profesor Uniwersytetu Pedagogicznego. Studia filozoficzne ukończył na Uniwersytecie Warszawskim w 1961 roku. Początkowo zajmował się estetyką; doktorat o filozofii Stanisława Brzozowskiego obronił na Uniwersytecie Jagiellońskim. Habilitował się w Polskiej Akademii Nauk w Warszawie na podstawie rozprawy poświęconej filozofii politycznej Maurycego Mochnackiego. Order Odrodzenia Polski, Polonia Restituta - drugie najwyższe polskie państwowe odznaczenie cywilne, nadawane za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami. Ustanowione ustawą z 4 lutego 1921.
Pseudonim (z gr. ψευδώνυμος pseudonymos, dosł. "pod fałszywym imieniem") – indywidualna nazwa danej osoby, inna niż oficjalne imię i nazwisko. Profesor w Instytucie Filozofii i Socjologii Akademii Pedagogicznej w Krakowie. Przez blisko czterdzieści lat (1962–2000) pracownik naukowy Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie był m.in. Kierownikiem Zakładu Historii Filozofii Polskiej w Instytucie Filozofii i Zastępcą Dyrektora Instytutu Filozofii do spraw Dydaktyki. W ostatnim dziesięcioleciu swej kariery naukowo-dydaktycznej związał się z Uniwersytetem Pedagogicznym w Krakowie, gdzie był profesorem i kierownikiem Katedry Filozofii Społecznej. Przez blisko 10 lat (dwie kadencje) był Członkiem Komitetu Nauk Filozoficznych Polskiej Akademii Nauk (PAN). W pracy naukowej i dydaktycznej koncentrował się na historii idei, historii myśli społecznej, filozofii politycznej, filozofii prawa, filozofii historii.
Słowo filozofia (gr. φιλοσοφία, łac. philosophia) pochodzi (prawdopodobnie) od matematyka i filozofa Pitagorasa żyjącego w VI wieku p.n.e. Pierwotnie miało sens dosłowny i oznaczało poszukiwanie, umiłowanie mądrości lub posiadanie mądrości (gr. φιλέω phileo – kochać, σοφία sophia – mądrość). Obecnie terminu filozofia używa się w różnych znaczeniach. Trudno o jego definicję, gdyż zakres rozważań filozoficznych i ich metoda ulegały zmianom w historii, a rozumienie filozofii jest uzależnione od wielu czynników, w tym od przyjętej tradycji filozoficznej. W uproszczeniu można powiedzieć, że filozofia zajmuje się ogólnymi, podstawowymi zagadnieniami dotyczącymi natury świata i człowieka. Filozofowie rozważają kwestie natury istnienia, rozumienia bytu i rzeczywistości (ontologia, metafizyka, teoria bytu), poznawalności rzeczywistości i prawdy (epistemologia czyli teoria poznania), moralności, powinności i koncepcji wartości (etyka oraz aksjologia czyli teoria wartości), także zagadnienia dotyczące człowieka antropologia filozoficzna, a także kwestie społeczne, prawne, kulturowe, teologiczne i inne.
Gazeta Wyborcza (oficjalny skrót GW) — wysokonakładowy, ogólnopolski dziennik społeczno-polityczny, wydawany w Warszawie - nieprzerwanie od 8 maja 1989 roku - przez koncern medialny Agora SA, zajmujący drugą[2] pozycję na rynku pod względem średniego nakładu jednorazowego. Autor m.in. "Filozofii politycznej Maurycego Mochnackiego" , "Listu otwartego do trzydziestolatków" (1991) oraz zbiorów esejów "Co jest lepsze od prawdy?" (1986), "Liberalna kontrrewolucja" (1994), "Szkice antyspołeczne" (1997), "Łagodny protest obywatelski" (2001), "Duch i bezduszność III Rzeczypospolitej. Rozważania." (2007). Nagroda Krakowska Książka Miesiąca przyznawana jest od 1995 r. przez Śródmiejski Ośrodek Kultury w Krakowie. Pracami jury przyznającymi nagrodę od początku kieruje Jan Pieszczachowicz, krytyk literacki i redaktor naczelny miesięcznika "KRAKÓW". W skład jury w 2007 r. wchodzili: prof. Stanisław Burkot, Stanisław Dziedzic, dr Karolina Grodziska, red. Wacław Krupiński, prof. Adam Małkiewicz, Janusz M. Paluch, prof. Stanisław Stabro, prof. Jacek A. Wojciechowski, dr Elżbieta Zechenter-Spławińska.
Polska Akademia Nauk (PAN) – państwowa instytucja naukowa będąca z jednej strony placówką skupiającą najwybitniejszych polskich uczonych, na wzór Francuskiej Akademii Nauk, a z drugiej - siecią wspólnie zarządzanych państwowych instytutów naukowych, których celem jest prowadzenie badań naukowych o możliwie najwyższym poziomie naukowym. Zarówno w pracy naukowej jak i publicystycznej wyróżniał się uczciwością intelektualną, niezależnością i odwagą głoszenia niepopularnych opinii. Mimo iż formalnie był członkiem PZPR, nigdy nie był komunistą i powszechnie znany był jego krytyczny stosunek do oficjalnej ideologii i polityki władz. Nigdy nie był propagatorem komunizmu czy marksizmu, wręcz przeciwnie: jego wykłady poświęcone były tradycjom myślowym krytycznym wobec komunizmu i uczyły kolejne generacje studentów samodzielności w myśleniu o sprawach społecznych i dobru publicznym. Na seminariach czytał z zaawansowanymi studentami m.in. Arona, Bierdiajewa, Schumpetera, Hayeka, Kołakowskiego, Ortegę y Gasseta, Poppera, Schumpetera, Schmitta, Webera, romantyków polskich, 19-wiecznych chrześcijańskich millenarystów, teologów wyzwolenia, encykliki papieży i klasyków myśli społecznej, od Platona poprzez Hobbesa, Rousseau i Kanta, Hume'a i Adama Smitha po Burke'a, Constanta, de Maistra i Tocqueville'a. W czasach PRL był jednym z nielicznych pracowników uniwersytetu, którym – pomimo spełnienia wszelkich wymogów naukowych – PZPR zablokowła nominację na stanowisko docenta., Nie oznacza to jednak, by Łagowski był bezkrytycznym zwolennikiem opozycji lub "Solidarności" . Wcześniej niż inni dostrzegał i piętnował słabości tych ruchów, w szczególności podejmowane przez ich członków i liderów próby wywierania środowiskowej presji moralnej i stosowanie mechanizmów konformizmu normatywnego w celu wymuszenia sztucznej jednomyślności i eliminowania opinii niezależnych i konkurencyjnych. Łagowski potrafił w sposób zaskakujący wykorzystywać okazje i sytuacje niezależnie od ich oficjalnego charakteru do wypowiadania poglądów, które uważał za słuszne i ważne a jednocześnie tłumione lub nieobecne w dyskursie publicznym: druzgocącej krytyce poddał iluzje polityczne zarówno rządzących jak i opozycji w eseju "Filozofia rewolucji czy filozofia państwa", który zaprezentował – ku zdziwieniu jednych i oburzeniu innych spośród zebranych w auli Collegium Novum oficjeli – w czasie uroczystej akademii zorganizowanej w UJ z okazji obchodów święta 1 maja w 1982 r., przekształcając pustą formę rytualnej ceremonii w publiczne forum obywatelskiej krytyki politycznej. Profesor Andrzej Walicki docenił oryginalność i wyjątkowość myśli Łagowskiego i nazwał go "najbystrzejszym analitykiem PRL". Fundacja Ekumeniczna Tolerancja – fundacja powstała w 1993 z inicjatywy grupy intelektualistów i działaczy społecznych różnych wyznań i narodowości.
Łagowski reprezentuje w spojrzeniu na politykę stanowisko realistyczne i racjonalistyczne, wywodzące się z tradycji oświeceniowej. Nie jest ograniczony w swoich wyborach światopoglądowych ani konformizmem towarzyskim, ani dogmatyką ideologiczną. Jego wizja jest synkretyczna, lecz w sposób spójny i przekonujący łączy elementy liberalizmu, konserwatyzmu i świeckiej, lewicowej myśli społecznej W jego pisarstwie widoczna jest błyskotliwa inteligencja, wszechstronne wykształcenie i wybitna erudycja. Jednocześnie język jego esejów i felietonów, choć bardzo elegancki i kulturalny, może nawet lekko staroświecki, jest bezpośredni, ekonomiczny, celny, czasami dobitny, wolny od zbędnych ozdobników i zaciemniających znaczenie pozornych głębi i fachowego żargonu. Łagowski jest autorem niepowtarzalnym nie tylko dzięki swoistemu idiomowi stylistycznemu, ale również za sprawą oryginalnego i przemyślanego filozoficznego ugruntowania spojrzenia na politykę. Publicystyka Łagowskiego, daleka od jakiejkolwiek politycznej stronniczości czy poprawności, jest bardzo wyrazista i bezkompromisowa. Wskutek tego wywołuje niekiedy kontrowersje i diametralnie skrajne oceny w odbiorze, które oparte są niekiedy na nieporozumieniach, naditerpretacji lub nieżyczliwej interpretacji, zwłaszcza ze strony publicystów reprezentujących stanowiska skrajne. W latach 70. XX wieku publikował w "Tygodniku Powszechnym" pod pseudonimami Jan Demboróg i Piotr Myszkowski. Jest autorem kilku książek i licznych artykułów naukowych opublikowanych w wydawnictwach fachowych ("Studia Filozoficzne", "Reports on Philosophy", "Universitas") a także olbrzymiej ilości esejów ogłoszonych w czołowych periodykach kulturalnych ("Twórczość", "Polityka Polska", "Europa. Tygodnik Idei", ResPublica Nova", "Przegląd Polityczny"), felietonów i wywiadów drukowanych w tygodnikach opiniotwórczych i prasie codziennej ("Tygodnik Powszechny", "Zdanie", Życie Gospodarcze", Nowe Życie Gospodarcze", "Kapitalista Powszechny", "Przegląd Tygodniowy", "Polityka", "Gazeta Wyborcza", "Przegląd", "Krytyka Polityczna"). Obecnie jest stałym felietonistą tygodnika opinii "Przegląd". W roku 2008, z okazji 70. urodzin Bronisława Łagowskiego, ukazała się w Krakowie Księga Jubileuszowa złożona z artykułów jego przyjaciół i uczniów ("Teka Łagowskiego", Księgarnia Akademicka, Kraków 2008). W maju 1997 r. uhonorowany został Nagrodą Krakowska Książka Miesiąca za Szkice antyspołeczne. Otrzymał również Nagrodę Fundacji im. Andrzeja Urbańczyka oraz nagrodę Fundacji im. Ksawerego i Mieczysława Pruszyńskich. Odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Odznaką Prezydenta Miasta Krakowa "Honoris Gratia" (2007) i Medalem Fundacji Ekumenicznej Tolerancja. Publikacje i książkiPrzypisy
Linki zewnętrznePowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
