Bronisław Brok - Polski Serwis Naukowy

Bronisław Brok (właśc. Bronisław Kaufman, ur. 14 września 1906 r. w Warszawie, zm. 14 grudnia 1975 r. w Tel Awiwie w Izraelu) – polski literat, reżyser, scenarzysta, operator, fotograf, autor tekstów piosenek dla wokalistów, zespołów, a także na potrzeby teatru i filmu. Jest jednym z założycieli ZAKR.

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, Związek Radziecki, skrót ZSRR (ros. Советский Союз, Союз Советских Социалистических Республик, СССР, trb. Sowietskij Sojuz, Sojuz Sowietskich Socyalisticzeskich Riespublik, SSSR trl. Sovetskij Soûz, Soûz Sovetskih Socialističeskih Respublik, SSSR) – historyczne państwo socjalistyczne w Europie północnej i wschodniej oraz Azji północnej i środkowej.

Adolf Dymsza, właściwie Adolf Bagiński, ps. Dodek (ur. 7 kwietnia 1900 w Warszawie, zm. 20 sierpnia 1975 w Górze Kalwarii) – polski aktor kabaretowy i filmowy.

Lata młodości

Pobierał nauki w berlińskim Instytucie Językowym (Niemcy), a także w paryskim Instytucie Optyczno-Elektrycznym (Francja). W czasie tych studiów rozpoczął pracę w charakterze fotoreportera, asystenta reżysera i operatora.

W dwudziestoleciu międzywojennym zaczął pisać scenariusze i teksty piosenek dla zespołu Te cztery (grupa wokalna). Gdy wybuchła wojna, znalazł się w ZSRR. Działał tam jako aktor, reżyser, a także dramaturg w Teatrze Polskim (zachodnia Białoruś). Kierował też domem kultury w obwodzie czkałowskim, jak również teatrami frontowymi.

Scenarzysta – osoba pisząca scenariusz do filmu, serialu, reklamy, audycji radiowej, programu telewizyjnego itp., w przeciwieństwie do osoby piszącej sztuki teatralne nazywanej dramaturgiem.

Natasza Zylska, właściwie Natasza Zygelman (ur. 13 grudnia 1933 w Wilnie, zm. 29 marca 1995 w Tel Awiwie) — polska piosenkarka żydowskiego pochodzenia.

Po II wojnie światowej

W latach 1944-1946 był szefem artystycznym lubelskiego Teatru II Armii Ludowego Wojska Polskiego. W 1947 roku funkcję tę pełnił w Wydziale Teatru i Widowisk Domu Wojska Polskiego w Warszawie. Rok później pracował jako kierownik literacki we wrocławskim teatrzyku Chochlik, gdzie nawiązał współpracę z kompozytorem Stefanem Rembowskim. Pisał też teksty do muzyki Władysława Szpilmana i Jerzego Wasowskiego. Największe przeboje powstały w latach 50. i 60. XX wieku.

Białoruś, Republika Białorusi (również często niepoprawnie Republika Białoruś) (biał. Беларусь ?/i, Рэспубліка Беларусь ?/i, Biełaruś, Respublika Biełaruś ros. Беларусь, Республика Беларусь) – państwo w Europie Wschodniej. Graniczy z Polską (na zachodzie), Litwą, Łotwą (na północy), Rosją (na wschodzie) i Ukrainą (na południu). Nie posiada dostępu do morza.

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).

Piosenki z jego tekstami śpiewali tacy wykonawcy, jak m.in.: Andrzej Bogucki, Olgierd Buczek, Chór Czejanda, Adolf Dymsza, Cezary Fabiński, Anna German, Wiera Gran, Maciej Koleśnik, Halina Kowalewska, Zbigniew Kurtycz, No To Co, Jerzy Połomski, Sława Przybylska, Hanna Rek, Rena Rolska, Irena Santor, Urszula Sipińska, Hanna Skarżanka, Anita Traversi (piosenkarka szwajcarska), Teresa Tutinas, Violetta Villas, Jadwiga Wejcman, Natasza Zylska.

Scenariusz - to materiał literacki będący podstawą realizacji fabuły. Scenariusz może sam w sobie stanowić utwór oryginalny, być przeróbką utworu dramatycznego zawierającego dialogi i odautorskie didaskalia, czy też przeróbką dzieła literackiego nie dramaturgicznego (adaptacja scenariuszowa opowiadania, powieści, noweli, itp.). Scenariusz przystosowuje dramat, słuchowisko, utwór niedramatyczny, itp. oraz składniki takiego utworu do wymagań sceny, filmu fabularnego, filmu dokumentalnego, spektaklu telewizyjnego czy nagrania radiowego. Scenariusz opierający się na specjalnie napisanym przez scenarzystę lub reżysera (film autorski), oryginalnym utworze dla filmu, zwany jest scenariuszem filmowym.

Violetta Villas ("VV"), właściwie Czesława Maria de domo Cieślak, primo voto Gospodarek, secundo voto Kowalczyk (ur. 10 czerwca 1938 w Liège w Belgii jako Violetta Élisa Cieślak) - polska i międzynarodowa artystka estradowa, śpiewaczka operowa i operetkowa, aktorka filmowa, teatralna i rewiowa, kompozytorka, autorka tekstów. Jej głos jest charakteryzowany jako sopran koloraturowy o rozszerzonej skali, obejmującej 5 oktaw. Posiadaczka słuchu absolutnego. Posiada umiejętność gry na fortepianie, puzonie oraz skrzypcach. Przez wielu uważana za legendę polskiej muzyki, w prasie francuskiej i amerykańskiej określana jako "głos ery atomowej" oraz "biały kruk wokalistyki światowej". Przez kilka dekad polski symbol seksu. Mówi biegle w języku francuskim, dawniej operowała także językiem walońskim. Honorowa obywatelka miast Lewin Kłodzki i New Britain.

Covery piosenek z tekstami B. Broka można usłyszeć np. w wykonaniu Anny Marii Jopek (Jeszcze poczekajmy) czy też Edyty Geppert lub Barbary Melzer (Nie wierzę piosence).

Nagrody

1962 – I nagroda na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie za piosenkę Jesienna rozłąka (wyk. Anita Traversi)

1963 – II nagroda za piosenkę Tak mi z tym źle na festiwalu jw. (wyk. Anna German)

1968 – I nagroda za utwór Po ten kwiat czerwonyna festiwalu jw. (wyk. Urszula Sipińska)

1968 – nagroda Przewodniczącego Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu na tamtejszym Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki za piosenkę jw.

Wybrane piosenki

Gra katarynka (muz. Al Legro)

Jak młode Stare Miasto (muz. W. Szpilman)

Jesienna rozłąka (muz. Jerzy Gert)

Jeszcze poczekajmy (muz. J. Wasowski)

Ktoś gra walczyka (muz. Jerzy Abratowski)

My z tobą sam na sam (muz. W. Szpilman)

Na Krzywym Kole (muz. J. Wasowski)

Nie wierzę piosence (muz. W. Szpilman)

Oczy (muz. J. Wasowski)

Pik, pik, pik (muz. W. Szpilman)

Po ten kwiat czerwony (muz. J. Wasowski)

Tak mi z tym źle (muz. Henryk Klejne)

W niedzielę nad Wisłą (muz. J. Wasowski)

Warszawa da się lubić (muz. J. Wasowski)

Zakochałam się w tobie na dobre czy złe (muz. Ryszard Sielicki)

Filmografia

1950 – Pierwszy start – scenariusz (nowela; współautor Michał Rusinek, Ludwik Starski)

1951 – Załoga – scenopis (współautor Jan Fethke), II reżyser

1953 – Sprawa do załatwienia – scenopis (współautor Jan Fethke)

1959 – Cafe pod Minogą – reżyseria, scenariusz (współautor Stefan Wiechecki), scenopis (współautor Ludwik Starski), teksty piosenek

Linki zewnętrzne

Bronisław Brok w Bazie Filmpolski.pl

Bibliografia

Wolański R., Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995, Agencja Wydawnicza MOREX, ISBN 83-86848-05-7, tu hasło Brok Bronisław, s. 23, 24.