|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Za pomocą impulsów gorącej plazmy naukowcy z Instytutu Problemów Jądrowych w Świerku (IPJ) modyfikują właściwości stali. W rezultacie powstaje materiał o podwyższonej odporności na reakcje utleniania, który będzie można wykorzystać przy budowie rea... "Astma i nieżyt nosa... w jednym stali domu" - ten przewrotny tytuł nadał swemu wystąpieniu jeden z prelegentów podczas zakończonej niedawno w Wiśle Konferencji Szkoleniowej Polskiego Towarzystwa Alergologicznego (PTA). Prowadzący chciał w ten sposó... Proteomika jest dziedziną nauki zajmującą się badaniem białek, oddziaływań pomiędzy różnymi białkami oraz pełnionych przez nie funkcji. Proteomem z kolei określamy skład białkowy organizmu, tkanki czy też komórki. Jest to dość ciekawa i ważna gałąź nauki.
Obecni... Dnia 22 sierpnia 2010 r. w Istambule, Turcja, odbędą się międzynarodowe warsztaty nt. poznawania zachowań człowieka.
Wśród dziedzin, w których poznanie zachowań człowieka jest niezwykle istotne wymienić można interakcję człowiek-komputer, informatykę afektywną i przetwarzan... Dnia 5 listopada 2010 r. w Istambule, Turcja, odbędzie się międzynarodowa konferencja nt. technologii energetycznych i motoryzacyjnych (ICAT 2010).
Przewiduje się, że wzrost światowego zapotrzebowania na energię wynosić będzie do 2030 r. średnio 1,8% rocznie. Paliwa kopalne są i będą główny...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Bułat - broń Czy wiesz że...? Pala - szabla turecka, używana w europejskiej części Imperium w XVIII wieku. Miała dość szeroką głownię (do 4,5 cm), zakrzywioną pod dużym kątem i rękojeść z czarnego dębu osadzoną na nity. Bliski Wschód (arab. الشرق الأوسط, hebr. המזרח התיכון, przestarzałe Lewant) – obszar geograficzny leżący na styku trzech kontynentów: Europy, Azji i Afryki. Bułat (tur. z pers. پولاد pūlād – stal, ang. scimitar ) – to rodzaj szabli orientalnej, wykonana z bardzo twardej i sprężystej stali. Oprócz materiału (stali zwanej bułatową lub damasceńską) broń ta wyróżniała się także krótką, krzywą głownią o szerokim piórze, rozszerzającym się ku końcowi. Język perski (nowoperski, farsi albo parsi, per. فارسی albo پارسی) – język z grupy irańskiej języków indoeuropejskich, którym posługuje się ponad 50 mln mówiących, zamieszkujących głównie Iran (40 mln), Afganistan (7 mln) i Irak (200 tys.). Jest on jednocześnie lingua franca dla blisko 80 mln mieszkańców Środkowego Wschodu.
Bellona – dom wydawniczy, specjalizujący się w literaturze historycznej oraz militarnej. W Ich ofercie znajdują się także kryminały, powieści historyczne i fantastyczne, oraz albumy, kalendarze, bajki i inna literatura dziecięca i wszelkiego rodzaju poradniki pomocne w życiu codziennym. Używana w Polsce oraz na Bliskim Wschodzie m.in. przez janczarów. Nazwą to określano w dawnej Polsce także stal damasceńską. W Turcji pod tą nazwą znana jest także pala. BibliografiaStal – stop żelaza z węglem plastycznie obrobiony i obrabialny cieplnie o zawartości węgla nieprzekraczającej 2,06%, co odpowiada granicznej rozpuszczalności węgla w żelazie (dla stali stopowych zawartość węgla może być dużo wyższa). Węgiel w stali najczęściej występuje w postaci perlitu płytkowego. Niekiedy jednak, szczególnie przy większych zawartościach węgla cementyt, występuje w postaci kulkowej w otoczeniu ziaren ferrytu.
Głownia (brzeszczot, klinga) – jedna z dwu podstawowych części każdej broni białej typu siecznego (drugą częścią jest rękojeść). Głownia jest zasadniczą (główną – stąd etymologia), roboczą częścią broni tego typu, a służy głównie do cięcia oraz ewentualnie do kłucia. Stanowi przeważającą większość długości i masy całego narzędzia. Jest to wydłużona płaska część, prosta lub lekko zakrzywiona, najczęściej metalowa, której jedna lub obie krawędzie są ostre. Również koniec głowni jest ostry. Przy określaniu obszarów całego narzędzia mówi się, że głownia biegnie od rękojeści w dół. Głownia jest tylko częścią większego elementu, którego początek wnika w rękojeść, lub może stanowić jednocześnie także zasadniczą część rękojeści. Często między głownią a rękojeścią znajduje się jelec. Przypisy
Czy wiesz że...? beta Stal damasceńska (staropol. "Demeszka", w Rosji znana jako bułat) – stal posiadająca bardzo dobre własności mechaniczne, stosowana w średniowieczu do produkcji broni białej. W czasie badań w 2006 roku znaleziono w niej nanorurki, co może tłumaczyć jej wytrzymałość i twardość. Nazwa pochodzi od Damaszku w Syrii, w którego okolicach istniały liczne warsztaty produkujące z tej stali miecze i szable o unikatowej w średniowieczu jakości. Białą broń ze stali damasceńskiej produkowano w latach ok. 900-1600 w krajach Bliskiego Wschodu. Powody całkowitego niemal zaniku jej produkcji w XVII w. nie są do końca znane. Wiedza o stali damasceńskiej dotarła do Europy w czasie wypraw krzyżowych. Wśród rycerzy europejskich szybko rozpowszechniły się legendy o szablach z tej stali, którymi można było przecinać świece na pół bez ich przewrócenia oraz szczerbić kamienie i miecze europejskie. Większość z tych legend była przejaskrawiona, niemniej jednak stal damasceńska istotnie przewyższała jakością swoje ówczesne odpowiedniki europejskie.
Turcja (tur. Türkiye, Republika Turcji – Türkiye Cumhuriyeti) – państwo położone w Azji na półwyspie Azja Mniejsza, a częściowo również w Europie ze stolicą w Ankarze. Część europejska – Tracja stanowi 3% powierzchni i oddzielona jest od części azjatyckiej morzem Marmara oraz cieśninami Bosfor i Dardanele. Turcja jest krajem czterech mórz, gdyż od północy otacza ją Morze Czarne, od zachodu Morze Egejskie i morze Marmara, a od południa Morze Śródziemne – nazywane w języku tureckim Morzem Białym.
Wydawnictwo Naukowe PWN SA – polskie wydawnictwo z siedzibą w Warszawie, założone w 1951, w obecnej formie prawnej działające od 1997. Jednostka dominująca grupy kapitałowej, w skład której wchodzi kilkanaście przedsiębiorstw, głównie wydawnictw.
Stal damasceńska (staropol. "Demeszka", w Rosji znana jako bułat) – stal posiadająca bardzo dobre własności mechaniczne, stosowana w średniowieczu do produkcji broni białej. W czasie badań w 2006 roku znaleziono w niej nanorurki, co może tłumaczyć jej wytrzymałość i twardość. Nazwa pochodzi od Damaszku w Syrii, w którego okolicach istniały liczne warsztaty produkujące z tej stali miecze i szable o unikatowej w średniowieczu jakości. Białą broń ze stali damasceńskiej produkowano w latach ok. 900-1600 w krajach Bliskiego Wschodu. Powody całkowitego niemal zaniku jej produkcji w XVII w. nie są do końca znane. Wiedza o stali damasceńskiej dotarła do Europy w czasie wypraw krzyżowych. Wśród rycerzy europejskich szybko rozpowszechniły się legendy o szablach z tej stali, którymi można było przecinać świece na pół bez ich przewrócenia oraz szczerbić kamienie i miecze europejskie. Większość z tych legend była nieprawdziwa, niemniej jednak stal damasceńska istotnie przewyższała jakością ówczesne produkty europejskie.
Janczarzy, także janczarowie (tur. Yeniçeri - dosł. nowe wojsko) – doborowe oddziały piechoty tureckiej stanowiące trzon wojsk Imperium Osmańskiego od XV do XIX wieku. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |