|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Austriaccy naukowcy poczynili pewne nieoczekiwane odkrycia, które pokazują sposób, w jaki ssaki mogą wprowadzać znaczące i szybkie zmiany w składzie lipidowym błon komórkowych. Zespół z Instytutu Badawczego Ekologii Fauny i Flory Uniwersytetu... W ramach przełomowych badań prowadzonych pod kierunkiem Massachusetts Institute of Technology (MIT) w USA naukowcy odkryli ewolucyjne powiązanie między ptakami a ssakami. Pomimo znacznych różnic anatomicznych w budowie kory mózgu, ptaki i ssaki korzysta... Ernest Świerczyński, student V roku astronomii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, wraz z doktorantami, Elżbietą Ragan i Cezarym Gałanem, odkryli rzadki rodzaj gwiazdy, tzw. polara pośredniego. Do tej pory znanych jest zaledwie k... Gleby lekkie i porowate lepiej chłoną wodę, dlatego miejscowości położone na tego typu gruntach mogą łagodniej przechodzić powodzie. Tzw. nasiąkliwość podłoża i rodzaj gruntu należą do podstawowych elementów, pozwalających prognozować skutki powo... Czy poczucie dumy ze swojego kraju daje ci szczęście? Beznadziejne pytanie o niezliczonej liczbie odpowiedzi.
Podczas gdy we wnioskach z wcześniejszych badań stwierdzono, że pozytywne odczucia w stosunku do swojego kraju mogą być powiązane z ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 BubalusCzy wiesz że...? Bawół indyjski (bawół wodny; arni) (Bubalus arnee) - duży ssak z rodziny krętorogich. Jest zwierzęciem zaadaptowanym do klimatu tropikalnego. Wykazuje dużą odporność na choroby tropikalne. Nie ma wysokich wymagań żywieniowych - zjada roślinność bagienną. Bawół mindorski, tamaraw (Bubalus mindorensis) - ssak kopytny z rodziny krętorogich. Jest endemicznym gatunkiem zamieszkującym jedynie wyspę Mindoro na Filipinach. Przypuszcza się jednak, że zwierzę zamieszkiwać może większą wyspę Luzon. Bubalus – rodzaj ssaków krętorogich z grupy bawołów, obejmujący współcześnie żyjące azjatyckie gatunki: wymarłe: oraz udomowioną formę bawołu indyjskiego opisywaną pod nazwą Bubalus bubalis – bawół domowy. Bawół indyjski (bawół wodny; arni) (Bubalus arnee) - duży ssak z rodziny krętorogich. Jest zwierzęciem zaadaptowanym do klimatu tropikalnego. Wykazuje dużą odporność na choroby tropikalne. Nie ma wysokich wymagań żywieniowych - zjada roślinność bagienną.
Anoa nizinny (Bubalus depressicornis) – gatunek ssaka kopytnego z rodziny krętorogich. Mały bawół zamieszkujący endemicznie nizinne rejony wyspy Sulawesi w Indonezji. Blisko spokrewniony z anoa górskim. Zwierzę podobne z wyglądu jest do bawołu domowego. Osiąga wysokość w kłębie do 86 cm oraz długość ciała do 180 cm. Masa ciała wynosi 90-225 kg. Zamieszkuje głównie tereny leśne. Rogi dochodzą u samców do 30 cm długości, natomiast u samic do 25 cm. Zwierzę zagrożone jest wyginięciem. W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii EN (zagrożony wyginięciem). Przypisy
Bibliografia
Bawół mindorski, tamaraw (Bubalus mindorensis) - ssak kopytny z rodziny krętorogich. Jest endemicznym gatunkiem zamieszkującym jedynie wyspę Mindoro na Filipinach. Przypuszcza się jednak, że zwierzę zamieszkiwać może większą wyspę Luzon.
Rodzaj (łac. genus, l.mn. genera) – podstawowa, obowiązkowa kategoria systematyczna obejmująca gatunek lub monofiletyczną grupę gatunków wyróżnionych na podstawie jednej lub więcej cech taksonomicznych. Nazwą rodzaj określany jest też każdy takson w randze rodzaju.
Czy wiesz że...? beta Ssaki (Mammalia) – zwierzęta należące do kręgowców, charakteryzujące się głównie występowaniem gruczołów mlekowych u samic, obecnością owłosienia (włosy lub futro) oraz stałocieplnością (potocznie "ciepłokrwistość"). Większość ssaków utrzymuje temperaturę w granicach 36-39 °C. Stałocieplność umożliwia aktywny tryb życia w różnych środowiskach – od mroźnych obszarów podbiegunowych do gorących tropików. Futro i tłuszcz pomagają uchronić się przed zimnem, a wydzielanie potu i szybki oddech pomagają pozbyć się nadmiernego ciepła.
Anoa nizinny (Bubalus depressicornis) – gatunek ssaka kopytnego z rodziny krętorogich. Mały bawół zamieszkujący endemicznie nizinne rejony wyspy Sulawesi w Indonezji. Blisko spokrewniony z anoa górskim. Zwierzę podobne z wyglądu jest do bawołu domowego. Osiąga wysokość w kłębie do 86 cm oraz długość ciała do 180 cm. Masa ciała wynosi 90-225 kg. Zamieszkuje głównie tereny leśne. Rogi dochodzą u samców do 30 cm długości, natomiast u samic do 25 cm. Zwierzę zagrożone jest wyginięciem. W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii EN (zagrożony wyginięciem).
Anoa górski (Bubalus quarlesi) – najmniejszy gatunek bawołu z rodziny ssaków krętonogich, rodzaj Bubalus. Żyją w Azji południowo-wschodniej, w górskich, wilgotnych lasach Celebes i na sąsiednich wyspach. Pierwsze zapisy o ich istnieniu pochodzą z 1827 roku. Anoa dorastają do metra wysokości i osiągają wagę 150-300 kg. Ma sierść ciemnobrązową lub czarną, rogi krótkie skierowane do tyłu. W miocie rodzi się 1-2 młodych. W naturalnym środowisku zwierzętom tym grozi wyginięcie.
Anoa górski (Bubalus quarlesi) – najmniejszy gatunek bawołu z rodziny ssaków krętonogich, rodzaj Bubalus. Żyją w Azji południowo-wschodniej, w górskich, wilgotnych lasach Celebes i na sąsiednich wyspach. Pierwsze zapisy o ich istnieniu pochodzą z 1827 roku. Anoa dorastają do metra wysokości i osiągają wagę 150-300 kg. Ma sierść ciemnobrązową lub czarną, rogi krótkie skierowane do tyłu. W miocie rodzi się 1-2 młodych. W naturalnym środowisku zwierzętom tym grozi wyginięcie. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
