Bucefał - Polski Serwis Naukowy

Aleksander na Bucefale

Bucefalos (Bucefał) (gr. Βουκέφαλος Bukefalos – "byczogłowy"; łac. Bucephalus) – ulubiony ogier tesalski Aleksandra III Wielkiego.

Jak pisze Pliniusz Starszy w "Historii Naturalnej", jego imię pochodziło od znamienia na łopatce w postaci głowy byka.

Ojciec Aleksandra, Filip II, miał zamiar kupić tego konia, ale zrezygnował, stwierdziwszy, że jest on niebezpieczny i nieujarzmiony. Dwunastoletni wówczas (lub, wg innych źródeł, dziewięcioletni) Aleksander oświadczył, że okiełzna konia. Filip obiecał, że jeśli mu się to uda, w nagrodę dostanie go w prezencie, jeśli zaś nie - musi go sobie sam kupić. Aleksander zauważył, że koń boi się swojego cienia, więc obrócił zwierzę głową w stronę słońca i wtedy dosiadł. Filip musiał kupić konia za wygórowaną cenę 13 talentów.

Język grecki albo greka — język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi.

Bitwa nad rzeką Hydaspes (maj albo czerwiec 326 p.n.e.) miała miejsce w trakcie kampanii Aleksandra Macedońskiego w Indiach. Zdaniem wielu historyków bitwa ta była największym wyczynem militarnym Aleksandra.

Aleksander dosiadał Bucefała we wszystkich swych kampaniach. Dotarł na nim aż do Indii, gdzie koń padł w 326 p.n.e. w bitwie nad Hydaspes (ob. Dźhelam w Pendżabie) i tam został pochowany.

Na jego cześć jedno z założonych przez siebie miast Aleksander Wielki nazwał Bukefala (prawdopodobnie dzisiejsze Dźhelam w północnej części prowincji Pendżab w Pakistanie). Kiedy koń Aleksandra padł, król kazał zbudować pałac, który nazwał imieniem swojego konia: ,,Nazwę ten pałac Bukefala - na cześć mojego wiernego konia."

Buhaj (stadnik lub potocznie byk) - przeznaczony do rozpłodu samiec bydła domowego. Buhaje mają szczególne znaczenie w wypadku cennych ras. Zwykle ważne dla buhaja jest posiadanie dobrego rodowodu (w obu liniach).

Ogier – dorosły, niekastrowany, zdolny do rozrodu samiec koniowatych (porównaj: wałach) oraz wielbłądowatych. Termin ten zwykle używany jest w odniesieniu do konia domowego.