Dominiczna Góra (468 m n.p.m.) – częściowo zalesione wzniesienie na Pogórzu Wiśnickim, górujące od płn. wschodu nad Rajbrotem. Dominiczna Góra stanowi zakończenie grzbietu Pasma Szpilówki od strony wschodniej. Wszystkie spływające z niej potoki uchodzą do Uszwicy, lub jej dopływu – Piekarskiego Potoku

Rezerwat przyrody Bukowiec – florystyczny rezerwat przyrody w gminie Czchów, w powiecie brzeskim, w województwie małopolskim, w pobliżu Iwkowej, na grzbiecie góry Bukowiec.

Żyzna buczyna karpacka zwana też buczyną karpacką (Dentario glandulosae-Fagetum Klika 1927 em. Mat. 1964, syn. Fagetum carpaticum Klika 1927) – zespół roślinności należący do związku Fagion sylvaticae grupującego lasy bukowe. Jest to zespół leśny, który niegdyś zajmował niemal całe piętro regla dolnego w Karpatach od ok. 600 do 1150 m n.p.m.Obecnie jeszcze zachował się w nienaruszonym stanie w niektórych trudno dostępnych miejscach. Buczyna ta charakteryzuje się domieszką jodły, wiązu górskiego i jaworu. W wyższych partiach miejsce jodły zajmuje świerk. Dominujący gatunek – buk zwyczajny osiąga często ogromne rozmiary. Tworzy zwarte i cieniste drzewostany z szerokimi koronami i rzadko rozstawionymi pniami ogromnych drzew. W górnych partiach, na granicy swojego pionowego zasięgu pnie buków są często rozgałęzione i poskręcane. Warstwa podszytu prawie nie występuje, ubogie w gatunki runo rozwija się głównie wczesną wiosną, przed rozwojem liści przez drzewa. Jest to możliwe dzięki temu, że buk bardzo późno rozwija swoje liście. Runo zajmuje 30-60% powierzchni, resztę stanowi ściółka, brak zupełnie gołej gleby. Gleby pochodzą głównie z łupków i piaskowców, są bogate w próchnicę powstałą z corocznie opadających liści bukowych, procesy bielicowania słabe.

Andrzej Matuszczyk (ur. 1944 w Krakowie) – polski działacz turystyczny, autor licznych przewodników po Beskidach (46 pozycji) oraz map turystycznych (25 tytułów).

Ścieżka dydaktyczna – szlak pieszy, wytyczony w taki sposób, aby na jego trasie znalazło się jak najwięcej interesujących obiektów przyrodniczych, czasem też zabytków architektury czy techniki. Celem tworzenia ścieżek dydaktycznych jest z jednej strony regulacja ruchu turystycznego, zwłaszcza na terenach rezerwatów przyrody lub innych obszarach, na których występują rzadkie gatunki roślin i zwierząt, z drugiej natomiast edukacja poprzez obserwację obiektów w ich naturalnym środowisku, co nie jest możliwe w sali lekcyjnej.

Machulec, na niektórych mapach i w niektórych przewodnikach opisywany także jako Mahulec – samodzielny, wyniosły w większości zalesiony grzbiet na Pogórzu Wiśnickim, położony na wschód od Pasma Szpilówki, oddzielony od niego doliną potoku Zelina. Mapa Geoportalu podaje wysokość 480 m n.p.m.m, na innych mapach jest 483 m. Machulec wznosi się nad miejscowością Czchów, Tymowa i Iwkowa. Z jego odsłoniętych wschodnich stoków rozciągają się wybitne widoki na dolinę Dunajca, Pogórze Wiśnickie, Rożnowskie i Beskid Wyspowy.

Pustelnia św. Urbana, a właściwie Kaplica św. Urbana – kapliczka na południowych stokach góry Bukowiec w miejscowości Iwkowa w powiecie brzeskim w województwie małopolskim. Nazwa pustelnia pochodzi od tego, że podobno na przełomie X i XI wieku mieszkał tutaj pustelnik Urban. Brak o nim dokumentów historycznych, istnieją jedynie podania przekazywane przez miejscową ludność. Pochodził z bogatego rodu rycerskiego z Węgier i według zachowanych przez ludność podań był jednym z trzech uczniów pustelnika Andrzeja Świerada, który miał pustelnię w pobliskim Tropiu. Przez lato przebywał w tej pustelni, wędrując po okolicznych terenach i nauczając o Bogu. Żywił się owocami, korzonkami, energii zaś dodawała mu woda z silnego źródła które wytryska w pobliżu. Na zimę wraz ze świętym Andrzejem Świeradem i innymi jego uczniami wyprawiał się na Węgry. Źródło to nazwane zostało źródłem świętego Urbana, a wypływający z niego potok potokiem Urbana. Stanowi on jedno ze źródeł Beli.