Bukowiec - Pogórze Wiśnickie - Polski Serwis Naukowy

Bukowiec – wzgórze (389 m) na Pogórzu Wiśnickim. Znajduje się w sąsiedztwie miejscowości Połom Duży, Borówna i Leksandrowa w województwie małopolskim, na terenie Wiśnicko-Lipnickiego Park Krajobrazowego. Jest typowym dla Pogórza Wiśnickiego płaskim wzgórzem o łagodnych zboczach, zbudowanym z fliszu karpackiego. Spływają z niego niewielkie potoki zasilające Uszwicę. Przecina go lokalna, trzeciorzędna droga z Połomia Dużego do Borównej.

Pomnik przyrody – termin ten został wprowadzony przez Aleksandra von Humboldta na przełomie XVIII i XIX wieku, co dało początek kierunkowi konserwatorskiemu w ochronie przyrody.

Nowy Wiśnicz – miasto w woj. małopolskim, w powiecie bocheńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Nowy Wiśnicz. Położone jest na Pogórzu Wiśnickim przy drodze wojewódzkiej nr 965 z Bochni do Limanowej, w odległości 8 km od Bochni.

Bukowiec porośnięty jest lasem – buczyną karpacką, w której dominuje buk (stąd nazwa wzgórza). Na obszarze wzgórza, w niewysokim zagłębieniu terenu powstałym w wyniku erozji znajdują się dwa bardzo charakterystyczne ostańce skalne (tzw. Kamień Grzyb), będące pomnikiem przyrody. Ostańce te, wraz z fragmentem bujnej buczyny karpackiej wchodzą w skład rezerwatu przyrody Kamień Grzyb.

Ostaniec – wzniesienie powstałe w wyniku procesów wietrzenia i erozji (a także denudacji terenów przyległych, co powoduje odsłonięcie i pozostawienie ostańca). Ostańce występują jako wyizolowane formy terenu, często o stromych, skalistych stokach, stanowiące pozostałość większego masywu skalnego.

Kamionna (801 m n.p.m., na dawnych mapach 805 m) – szczyt górski w Beskidzie Wyspowym, graniczący od północy z Pogórzem Wiśnickim. Dawniej zwany również Makowicą lub Jeziernikiem (a przez miejscowych również Patrią).

Szlaki turystyki pieszej

– niebieski: Bochnia – Nowy Wiśnicz – Kamień Grzyb – Paprotna (obok Kamieni Brodzińskiego) – Rajbrot – Łopusze – Przełęcz Rozdziele – góra Kamionna – Pasierbiecka Góra – Tymbark.

Bibliografia

Beskid Wyspowy 1:75 000 Mapa topograficzno-turystyczna. Warszawa: Wojskowe Zakłady Kartograficzne, 1993.
Ziemia bocheńska. Kraków: Wyd. Artystyczno-Graficzne, 1967.
M. Klimaszewski. Grzyby skalne na pogórzu karpackim między Rabą a Dunajcem. „Ochrona przyrody”. nr XII, 1933.

Przełęcz Rozdziele (ok. 480 m) – przełęcz w Beskidzie Wyspowym. Znajduje się w miejscowości Rozdziele i oddziela Łopusze Zachodnie (661 m) od grzbietu Kamionna (801 m) – Cuba (596 m). Przez przełęcz tę biegnie droga wojewódzka nr 965 z Zielonej przez Bochnię do Limanowej. Przełęcz Rozdziele znajduje się tuż przy skrzyżowaniu tej drogi z lokalną drogą przez Rozdziele. W rejonie przełęczy znajduje się budynek szkoły podstawowej w Rozdzielu. Powyżej przełęczy Rozdziele droga nr 965 stromo wspina się na znajdującą się ok. 200 m dalej i wyżej położoną Przełęcz Widoma (535 m).

Flisz karpacki – to seria naprzemianlegle ułożonych warstw skał osadowych morskiego pochodzenia, składająca się z ławic i warstw na przemian zlepieńców, piaskowców, mułowców i iłowców, rzadziej rogowców i margli. Powstała na dnie mórz wskutek działalności tzw. prądów zawiesinowych, które doprowadziły do charakterystycznego, frakcjonalnego uwarstwienia.