Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
71. rocznica wybuchu II wojny światowej
1 września 2010 r. mija 71. rocznica napaści Niemiec hitlerowskich na Polskę. Kampania ta rozpoczęła II wojnę światową. 1 września 1939 r. wojska niemieckie bez wypowiedzenia wojny przekroczyły o świcie na całej niemal długości granice Rze...
 
Bitwa Warszawska 1920 roku
W dniach 13-15 sierpnia 1920 r. na przedpolach Warszawy rozegrała się decydująca bitwa wojny polsko-bolszewickiej. Określana mianem "cudu nad Wisłą" i uznawana za 18. przełomową bitwę w historii świata zadecydowała o...
 
Materski: Bitwa 1920 roku na lata zaważyła na losach Polski
Bitwa Warszawska 1920 roku i sukces II Rzeczypospolitej w konfrontacji z bolszewikami na lata zaważył na losach Polski, a być może pozwolił też uniknąć zapaści cywilizacyjnej i politycznej, jeżeli chodzi o całą Europę - ocenia historyk prof. Wojciech Materski...
 
Eksperci: po 50. roku życia dno oka trzeba badać co roku
Zwyrodnienie plamki żółtej związane z wiekiem (AMD) jest główną przyczyną utraty wzroku po 50. roku życia. Cierpi na nie 1 milion Polaków, ale wielu dowiaduje się o tym zbyt późno, bo nie bada regularnie swoich oczu - alarmują lekarze. Specjaliści w dziedz...
 
Bitwa graniczna i wojna koalicyjna
Bitwa graniczna z Niemcami została przegrana w ciągu kilku pierwszych dni. 3 września Wielka Brytania i Francja wypowiedziały wojnę III Rzeszy. Konflikt z Polską przekształcił się tym samym w wojnę światową. Wybuch wojny w krótkim cz...

Reklama:


Bunt Armii Francuskiej - 1917

Czy wiesz że...?
Bunt – pojęcie z zakresu nauk społecznych. W koncepcji Roberta Mertona oznacza sposób przystosowania jednostki poprzez odrzucenie celów społecznych grupy oraz społecznie uznawanych środków realizacji celów społecznych oraz zastąpienie ich własnymi celami i środkami ich osiągania. Zachowania tego typu pojawiać mogą się pod wpływem długotrwałej anomii, jak również w przypadku odrzucania kultury dominującej i zastępowania jej kontrkulturą.

Morale, esprit de corps – skłonność społeczności do podtrzymywania wiary w instytucję, wyznaczone cele lub siebie samych oraz innych ludzi. Termin stosowany przede wszystkim w instytucjach wojskowych, lecz także w biznesie.

Dezercja (łac. desertio (opuszczenie), ang. desertion, fr. désertion, niem. Fahnenflucht, szw. desertering) jest podlegającym karze przestępstwem, samowolnym uchyleniem się od obowiązków wojskowych w czasie wojny lub pokoju. Żołnierz taki jest zwany dezerterem. Występek jest tak dawny jak armie świata, był znany w starożytnej Grecji i Rzymie. Do XIX wieku dezercja była z reguły karana śmiercią, w tym stuleciu wprowadzono w wojskowych kodeksach karnych rozróżnienie między dezercją a samowolnym oddaleniem się od oddziału, co utrzymało się do dziś.
Rozstrzelanie buntownika

Bunt Armii Francuskiej – bunt, który rozpoczął się szeregach wojsk francuskich na froncie zachodnim w 1917 roku podczas I wojny światowej. Bezpośrednią przyczyną wybuchu buntu była klęska Francuzów w bitwie pod Aisne oraz nieudane ofensywy na przełomie roku 1916-1917, które przyniosły za sobą śmierć tysięcy żołnierzy francuskich.

Aisne – rzeka we Francji o długości 282 km, lewy dopływ rzeki Oise. Daje ona nazwę departamentowi Aisne. Łączy się z Marną i Kanałem Ardeńskim z Mozą.

I wojna światowa – pomiędzy od czasu wojen napoleońskich na kontynencie europejskim zakończony klęską Państw Centralnych, likwidacją mocarstw Świętego Przymierza i powstaniem w Europie Środkowej i południowej licznych państw narodowych. Mimo ogromu strat i wstrząsu nimi wywołanego wojna ta nie rozwiązała większości konfliktów, co doprowadziło do wybuchu II wojny światowej 21 lat po jej zakończeniu.

Tło buntu

Po nieudanej ofensywie pod Aisne straty francuskie podczas wojny wzrosły do ponad miliona zabitych. Konsekwencją tego był wzrost niezadowolenia i upadek morale wśród żołnierzy. 29 kwietnia 1917 roku Robert Nivelle został odsunięty z funkcji szefa sztabu generalnego. Jego miejsce zajął Philippe Pétain.

Okopy – polowa fortyfikacja ziemna, obronna lub oblężnicza, w postaci wykopu o głębokości chroniącej przed ostrzałem nieprzyjaciela na wprost, redukująca przy okazji skutki ostrzału od góry i bombardowań, usytuowana na froncie walk, służąca głównie do prowadzenia ognia z broni osobistej i zespołowej oraz obserwacji przedpola. Czasami własne okopy (punktowe) może mieć również sprzęt ciężki operujący (np. czołgi) bezpośrednio na froncie, aczkolwiek na współczesnym teatrze walk, charakteryzującym się mobilnością sprzętu, stosowane jest to coraz rzadziej.

Bunt

Pod koniec kwietnia 1917 roku w szeregach armii francuskiej w okolicach Aisne zanotowano masowy wzrost dezercji. 27 maja dezercje te przekształciły się ostatecznie w bunt żołnierzy. 30 000 żołnierzy opuściło okopy i powróciło na tyły frontu. Bunt objął pozostałe jednostki, w tym także bezpośrednio zaangażowane w walki z wrogiem. 74. regiment piechoty po opuszczeniu linii frontu odmówił powrotu do okopów.

Miasteczka położone za linią frontu zostały zajęte przez zbuntowanych żołnierzy, którzy wciąż odmawiali wykonywania poleceń dowództwa francuskiego. Ocenia się, że w szczytowym momencie bunt mógł objąć ponad połowę armii francuskiej na froncie zachodnim. Dane te były często bagatelizowane przez francuskie naczelne dowództwo.

Według przeprowadzonych w 1983 roku badań, ocenia się, że całkowity lub częściowy bunt w szeregach armii objął ponad 43% stanu osobowego armii francuskiej, czyli ponad 49 ze 113 dywizji piechoty.

Reakcja sztabu generalnego

8 czerwca rozpoczęły się masowe aresztowania oraz procesy zbuntowanych żołnierzy. Powołano do życia 3427 sądów wojennych, które skazały 23 385 osób za prowadzenie buntu. Wydano 554 wyroki śmierci, z których wykonano 49.

Konsekwencje

Bunt armii miał ogromne znaczenie dla przebiegu prowadzonej wojny. Nowy szef sztabu armii francuskiej, Philippe Pétain, aby złagodzić nastroje wśród żołnierzy, zaprzestał prowadzenia działań ofensywnych, przez co żołnierze francuscy prawie do końca roku 1917 ograniczali się jedynie do działań defensywnych.

Bibliografia

  • Pedroncini, Guy, G; Les mutineries de 1917, Publications de la Sorbonne, Presse Universitaires de France, Paris, 2d ed.1983, ISBN 2 13 038092 1
  • Buffetaut, Yves. (2000) (French) Votre ancêtre dans la Grande Guerre, Ysec Editions: Louviers. ISBN 2-9513423-2-2





  • Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.