|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Jeszcze przez kilka dni, do najbliższego poniedziałku nauczyciele z Polski mogą zgłaszać się na warsztaty organizowane przez Europejską Agencję Kosmiczną (ESA) i ekspertów z "Galileo Teacher Training Programme". Spotkanie odbędzie się w lutym przyszłego roku, w Ma... Jak i po co umieszczono teleskop optyczny na orbicie okołoziemskiej? Czym są plamki światła widoczne na zdjęciu, które wielu nazywa najpiękniejszym obrazem stworzonym kiedykolwiek przez człowieka? Jaka jest przyszłość obserwacji astronomicznych w kosmosie? Jakie zadania s... "To najlepsze w tej chwili oszacowanie częstości występowania planet pozasłonecznych w zimnych częściach układów planetarnych" - tak dla portalu Astronomia.pl prof. Andrzej Udalski skomentował wyniki badań, które zostały przedstawione czwartkowym wydaniu prestiżowego tygodnika nauk... Citizen Science Alliance (CSA) - konsorcjum kilku czołowych brytyjskich i amerykańskich uniwersytetów, które rozwija społecznościowe projekty naukowe, poinformowało o olbrzymim zainteresowaniu zainaugurowaną niedawno polską wersją "Odkrywców planet". "Pl... 9 stycznia mija 20 lat od publikacji w "Nature" artykułu polskiego astronoma prof. Aleksandra Wolszczana, informującego o odkryciu pierwszego pozasłonecznego układu planetarnego. Odkrycie Polaka rozwiązało worek z planetami krążącymi wokół innych gwiazd i...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 COROTCzy wiesz że...? Eddington - początkowo planowana na 2008 rok, następnie porzucona, misja Europejskiej Agencji Kosmicznej, której celem miało być poszukiwanie planet pozasłonecznych. Główny instrument Eddingtona miał stanowić bardzo czuły fotometr, który rejestrowałby minimalne zmiany jasności gwiazd, wywołane tranzytem planet na tle ich tarczy. Urządzenie planowano wysłać w przestrzeń kosmiczną przy pomocy rakiety Sojuz i umieścić w odległości 1,5 miliona kilometrów od Ziemi (punkt libracyjny - L2). Nazwa sondy pochodzi od nazwiska brytyjskiego astrofizyka Arthura Eddingtona. Teleskop (gr. tēle-skópos – daleko widzący) – przyrząd optyczny złożony z dwóch elementów optycznych: obiektywu i okularu (teleskop soczewkowy) lub z okularu i zwierciadła (teleskop zwierciadlany), połączonych tubusem. Służy do powiększania odległych obrazów. Zarówno teleskop soczewkowy, jak i teleskop zwierciadlany dają obraz rzeczywisty powiększony, odwrócony lub prosty. Kwadrat – wielokąt foremny (czworokąt), posiadający cztery boki równej długości oraz cztery kąty wewnętrzne o równej wartości wynoszącej 90°. Kwadrat jest szczególnym przypadkiem prostokąta o wszystkich bokach równej długości. Jest on również szczególnym przypadkiem rombu, którego wszystkie kąty wewnętrzne są proste. Można powiedzieć, że kwadrat to prostokąt będący jednocześnie rombem. COROT (ang. Convection Rotation and planetary Transits) – wspólna misja Europejskiej Agencji Kosmicznej i francuskiej agencji kosmicznej CNES. Jej głównym celem jest poszukiwanie planet pozasłonecznych znacznie większych od Ziemi, choć już nie gazowych gigantów, znajdujących się w małych odległościach od gwiazdy. Dodatkowo astrosejsmolodzy użyją instrumentu do obserwowania oscylacji gwiazd o charakterze akustycznym. COROT-2b - planeta pozasłoneczna należąca do grupy gorących jowiszów, okrążająca gwiazdę COROT-2, przypominającą Słońce na wcześniejszym etapie rozwoju.
Ogniskowa (odległość ogniskowa) – odległość pomiędzy ogniskiem układu optycznego a punktem głównym układu optycznego, np. odległość środka soczewki od punktu, w którym skupione zostaną promienie świetlne, które przed przejściem przez soczewkę biegły równolegle do jej osi. Ogniskową można określić zarówno dla soczewek i ich układów, jak i dla zwierciadeł. W skład urządzenia wchodzi teleskop o 30 centymetrowej średnicy głównego zwierciadła i o ogniskowej 1,1 m. Pole widzenia teleskopu obejmuje kwadrat o wymiarach 2,8 × 2,8° (dwukrotnie mniejszy dla eksperymentów astrosejsmicznych). Satelita został wyniesiony na kołową orbitę polarną z kosmodromu Bajkonur 27 grudnia 2006 przez rakietę Sojuz. Taka orbita umożliwia naprzemienną obserwację dwóch dużych i umieszczonych po przeciwnych stronach nieba obszarów przez okres 150 dni każdy. Powodem konieczności obserwacji przeciwnie położonych obszarów jest to, że wskutek ruchu Ziemi wokół Słońca, po 150 dniach promienie słoneczne zaczynają zakłócać obserwacje. COROT wykonuje wtedy manewr obrotu o 180° i zaczyna obserwować przeciwny obszar nieba przez kolejne 150 dni. Pomiędzy 150-dniowymi "długimi cyklami" badawczymi istnieją też ok. 30-dniowe "krótkie cykle", podczas których satelita obserwuje inne wycinki nieba dla programu astrosejsmicznego. Po awarii w marcu 2009, wskutek której COROT utracił połowę swego pola widzenia, "długie cykle" obserwacji uległy skróceniu w celu optymalizacji ilości obserwowanych gwiazd i wydajności wykrywania planet. COROT-1b – planeta pozasłoneczna należąca do grupy gorących jowiszów, okrążająca podobnego do Słońca żółtego karła, odkryta 3 maja 2007 przez satelitę COROT.
Kepler – teleskop kosmiczny agencji NASA poszukujący ziemiopodobnych planet pozasłonecznych. Został umieszczony na orbicie wokółsłonecznej 7 marca 2009 roku, w ramach 10. misji programu Discovery. Ma aperturę 0,95 m, waży 1039 kilogramów i jest wyposażony w największą matrycę CCD do tej pory wyniesioną w kosmos, posiadającą 95 megapikseli. Jego obserwacje mają trwać co najmniej 3,5 roku. OdkryciaSatelita odkrył swoją pierwszą planetę COROT-1b w maju, a drugą COROT-2b w grudniu 2007. W lutym 2009 roku odkrył najmniejszą dotychczas znaną planetę pozasłoneczną, COROT-7 b. Do czerwca 2011 urządzenie odkryło 26 planet pozasłonecznych. W starszych źródłach nazwy planet są podawane jako COROT-Exo-Nb, gdzie N jest numerem w kolejności odkrycia. Konwencja ta została zmieniona w marcu 2009 roku. Orbita polarna to orbita satelity przebiegająca nad biegunami lub w ich pobliżu. Orbita taka, w zależności od jej promienia (zatem i okresu obiegu), przecina płaszczyznę równika przy każdym obrocie w innym miejscu (Ziemia, przy każdym obrocie satelity, obraca się o stały kąt). Umożliwia to obserwację całej powierzchni planety, dlatego na orbicie polarnej umieszcza się m.in. satelity meteorologiczne, szpiegowskie.
Terrestrial Planet Finder – zaproponowany przez NASA projekt urządzenia zdolnego do wykrywania planet pozasłonecznych wielkością zbliżonych do Ziemi. Zobacz teżPrzypisy
Linki zewnętrzneEuropejska Agencja Kosmiczna (ang. European Space Agency, ESA) – międzynarodowa organizacja krajów zachodnioeuropejskich, której celem jest eksploracja i wykorzystanie przestrzeni kosmicznej.
COROT-7 b – planeta pozasłoneczna typu superziemia odkryta w 2009, położona w gwiazdozbiorze Jednorożca i odległa o ok. 490 lat świetlnych od Ziemi. Obiega ona pomarańczową gwiazdę COROT-7, młodszą i nieco chłodniejszą od naszego Słońca. Jest to pierwsza tego typu planeta odkryta metodą obserwacji tranzytu.
Czy wiesz że...? beta Planeta – według definicji Międzynarodowej Unii Astronomicznej, to obiekt astronomiczny okrążający gwiazdę lub pozostałości gwiezdne, nieprzeprowadzający reakcji termojądrowej w swoim wnętrzu, wystarczająco duży, aby uzyskać prawie okrągły kształt oraz osiągnąć dominację w przestrzeni wokół swojej orbity. W odróżnieniu od gwiazd, świecących światłem własnym, planety świecą światłem odbitym[1].
Planeta pozasłoneczna, egzoplaneta (gr. exo: poza, na zewnątrz) – planeta znajdująca się w pozasłonecznym układzie planetarnym, czyli układzie wokół gwiazdy (lub gwiazd) innej niż Słońce.
Space Interferometry Mission (SIM) – planowany przez NASA instrument, który ma zostać wyniesiony w przestrzeń kosmiczną po 2016 roku. Głównym celem SIM będzie wykonywanie pomiarów astrometrycznych o dużej dokładności.
Ziemia (łac. Terra) − trzecia licząc od Słońca, a piąta co do wielkości planeta Układu Słonecznego. Pod względem średnicy, masy i gęstości jest to największa planeta skalista Układu.
Zwierciadło optyczne, lustro – gładka powierzchnia o nierównościach mniejszych niż długość fali świetlnej. Z tego względu zwierciadło w minimalnym stopniu rozprasza światło, odbijając większą jego część. Dawniej zwierciadła wykonywano poprzez polerowanie metalu, później została opanowana technologia nakładania na taflę szklaną cienkiej warstwy metalicznej (zwykle srebra) metodami chemicznymi. Obecnie lustra produkuje się poprzez próżniowe naparowanie na szkło cienkiej warstwy metalu (najczęściej glinu).
Planety pozasłoneczne są bardzo trudne do bezpośredniego zaobserwowania, ponieważ zwykle ich blask ginie w świetle gwiazdy macierzystej. Dlatego do wykrywania takich planet korzysta się z pośrednich metod. Poniżej przedstawiono metody które do tej pory okazały się skuteczne oraz niektóre metody będące w fazie projektów.
Kosmiczny Teleskop Spitzera (ang. SST Spitzer Space Telescope, wcześniej znany jako Space Infrared Telescope Facility) – należący do NASA teleskop kosmiczny, przeznaczony do obserwacji kosmosu w zakresie promieniowania podczerwonego. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
