Cahors - Polski Serwis Naukowy

Cahors – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Midi-Pyrénées, w departamencie Lot. Jest siedziba władz departamentu. Według stanu ze stycznia 2003 roku zamieszkuje je 20 093 mieszkańców (wśród 3020 gmin regionu Midi-Pyrénées Cahors znajduje się na 10. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 54).

Lista Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego Ludzkości - lista obiektów objętych szczególną ochroną międzynarodowej organizacji UNESCO, filii ONZ, ze względu na ich unikatową wartość kulturową bądź przyrodniczą dla ludzkości. Lista obejmuje (w czerwcu 2009) 890 obiektów w 148 krajach, w tym 689 obiektów dziedzictwa kulturowego (K), 176 przyrodniczego (P) i 25 mieszanych (K, P). W sprawie wpisania danego obiektu na listę decyduje Komitet Światowego Dziedzictwa w trakcie corocznej sesji, począwszy od 1977 roku. Nominacje zgłaszane są przez poszczególne kraje.

Wieża – w architekturze konstrukcja o wymiarach poprzecznych znacznie mniejszych od wysokości, pracująca jako wspornik utwierdzony w fundamencie, obciążony działaniem wiatru w kierunku poziomym oraz obciążeniem grawitacyjnym[1]. Wieże miały różne funkcje, szczególnie popularne były w architekturze średniowiecznej, przede wszystkim jako wieże obronne i kościelne – zarówno wolno stojące (kampanile, dzwonnice), jak i stanowiące część budynku kościoła. W średniowiecznym zamku występowała tzw. wieża ostatniej obrony (donżon).

Położenie

stare miasto i zakole rzeki Lot

Most Valentré

wnętrze katedry Saint-Étienne w Cahors

Cahors leży na południowym skraju Masywu Centralnego, na półwyspie utworzonym przez zakole rzeki Lot. Na stromych zboczach górskiego regionu Cévennes uprawiana jest winorośl. Miasto znane jest z produkcji wina. Położenie miało znaczący wpływ na rozwój miasta. Już w czasach antycznych stanowiło łatwy do obrony punkt na trasie prowadzącej do i Rodès i Tuluzy. Większe miasta francuskie w pobliżu to: Tuluza (94 km) na południe, Bordeaux (167 km) na północny zachód i Montpellier (216 km) na południowy wschód. Około 10 km na południe od miasta znajduje się małe lotnisko (Aérodrome de Cahors Lalbenque‎). Najbliższe lotnisko międzynarodowe znajduje się w Tuluzie.

UNESCO (ang. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization; Organizacja Narodów Zjednoczonych do Spraw Oświaty, Nauki i Kultury; łac. unesco – łączę się w jedno) – organizacja wyspecjalizowana ONZ, której podstawowym celem jest wspieranie współpracy międzynarodowej w dziedzinie kultury, sztuki i nauki, a także wzbudzanie szacunku dla praw człowieka, bez względu na kolor skóry, status społeczny i religię.

Wojna stuletnia – termin nadany przez XIX-wiecznych historyków serii konfliktów zbrojnych które z przerwami toczyły się przez 116 lat w XIV i XV wieku pomiędzy Anglią i Francją.

Historia

Cahors ma historię sięgającą czasów celtyckich. Od wczesnego średniowiecza było siedzibą biskupów i dzięki swemu położeniu już w VI wieku stało się zamożnym miastem handlowym. Od wieku IX należało do książąt Tuluzy. Do największego znaczenia Cahors doszło w XIII wieku., Ten leżący na zbiegu francuskich tras pielgrzymek do Santiago de Compostela w Hiszpanii ośrodek, stał się giełdowym i bankowym centrum Europy. Miasto dawało też schronienie bankierom i lichwiarzom, ściganym przez kosciół. Z tego powodu Cahors okryło się niesławą, a Dante Alighieri w Boskiej komedii wymienił je, obok Sodomy, jako najbardziej grzeszne. Urodzony w Cahors papież Jan XXII, założył w 1332 w mieście uniwersytet, który w 1751 został połączony z uczelnią w Tuluzie. Wojna stuletnia położyła kres dobrobytowi miasta. Miasto po pokoju w Brétigny w 1360 zostało bez walki oddane Anglikom i wróciło dopiero w 1428 do Francji.

Montpellier (oksyt. Montpelhièr) - miasto i gmina na południu Francji w odległości 10 km od wybrzeża Morza Śródziemnego, nad rzeką Lez, w regionie Langwedocja-Roussillon, w departamencie Hérault.

Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.

Zabytki

most Valentré, który jest symbolem miasta został zbudowany w latach 1308-1378. Posiada trzy warowne wieże, sześć przęseł z ostro zakończonymi bastionami filarów. Jest niezwykłym przykładem sredniowiecznej architektury obronnej. Kiedyś uznany za most diabła, stanowi symbol miasta. Kiedy most był odtwarzany w 1879 architekt Paul Gout umieścił na szczycie jednej z baszt rzeźbę diabła. Most jest częścia francuskiego odcinka drogi do Santiago de Compostela i znajduje sie na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

katedra Saint-Étienne - jest najważniejszym kościołem Cahors i siedziba biskupa. Budowany od XI wieku, od 1862 chroniony jako zabytek, od 1998 na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

resztki rzymskich term Arc de Diane

akwedukt w Cahors

kosciół Saint Barthelemy z XIV wieku

widok na miasto ze wzgórza Mont Saint-Cyr

Bibliografia

Bettina Forst: Französischer Jakobsweg. Von Le Puy-en-Velay nach Roncesvalles. Alle Etappen – mit Varianten und Höhenprofilen. Bergverlag Rother, München (recte: Ottobrunn) 2007, ISBN 978-3-7633-4350-8 (Rother Wanderführer).

Bert Teklenborg: Radwandern entlang des Jakobswegs. Vom Rhein an das westliche Ende Europas. (Radwanderreiseführer, Routenplaner). 3. überarbeitete Auflage. Verlagsanstalt Tyrolia, Innsbruck 2007, ISBN 978-3-7022-2626-8.

Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.

Architekt – wykonywanie zawodu architekta polega na współtworzeniu kultury przez projektowanie architektoniczne obiektów budowlanych, ich przestrzennego otoczenia oraz ich realizację, na nadzorze nad procesem ich powstawania oraz na edukacji architektonicznej. Tak definiuje ten zawód w Polsce ustawa o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów.

Francuski urząd statystyczny (fr.).

Linki zewnętrzne

Cahors im Detail

Office de Tourisme

Cahors Blues Festival (fr)

Das Aquädukt von Cahors (fr)

Entlang der Via Podiensis