Camel - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy brytyjskiej grupy rockowej. Zapoznaj się również z: inne znaczenia tego słowa.

Camel – brytyjska grupa związana ze sceną Canterbury, grająca rocka progresywnego, aktywna z przerwami od 1971 do dziś.

W czasie swej długoletniej działalności grupa przeszła wiele zmian personalnych i jedynym muzykiem grającym w zespole przez wszystkie lata był jej współzałożyciel i niewątpliwy lider – Andy Latimer.

Muzyka grupy charakteryzowała się bogatym brzmieniem opartym na melodyjnej grze gitary i elektronicznych instrumentów klawiszowych. Ważnym elementem w muzyce Camela jest improwizacja. Wyraźnie też słychać w niej wpływy muzyki klasycznej, jazzu i hard rocka.

Śpiew - czynność polegająca na wytwarzaniu dźwięków o charakterze muzycznym za pomocą głosu. Każda osoba potrafiąca mówić potrafi też śpiewać, ponieważ śpiew pod wieloma względami jest jedynie formą przedłużonej mowy.
Instrument perkusyjny – instrument muzyczny, w którym źródłem dźwięku jest drganie całości lub części instrumentu, które jest wywoływane uderzeniem odpowiedniej części instrumentu pałką, szczotką lub dłonią lub też potrząsaniem całym instrumentem.

Do najważniejszych albumów należą: Camel, Mirage, Nude (album koncepcyjny opowiadający historię Japończyka, który po 20 latach po zakończeniu wojny siedzi w dżungli czekając na rozkaz). Drugim koncept albumem grupy jest wydany w 1975 roku The Snow Goose, oparty na książce Paula Galico pod tym samym tytułem.

W twórczości grupy można odróżnić 2 etapy: pierwszy bardziej progresywny, który odznaczał się używaniem dużej ilości organów oraz fletu. Drugi okres, trwający od płyty Stationary Traveller, jest okresem spod znaku rocka artystycznego z użyciem instrumentów "tradycyjnych" oraz smyczkowych. Muzykę grupy w obu okresach cechują oryginalne teksty piosenek.

Moonmadness - czwarty album brytyjskiej grupy Camel wydany w 1976 roku. Jest ostatnią płytą, którą nagrali w klasycznym składzie (Latimer, Bardens, Ferguson, Ward). Jest to ostatni album Douga Fergusona jako członka Camel. Po wydaniu w 1975 albumu The Snow Goose zespół postawił stworzyć bardziej przystępną muzykę. Ponownie pojawił się śpiew.
Harbour of Tears – studyjny album brytyjskiej grupy Camel wydany w 1996. Płyta jest inspirowana irlandzką emigracją do Stanów Zjednoczonych. Andrew Latimer dedykował ją swojemu, zmarłemu w 1993, ojcu.

Wartą zauważenia jest też struktura obu albumów koncepcyjnych (Nude, The Snow Goose): pierwsze 3-4 utwory są jakby swoistym wprowadzeniem do treści właściwej płyt. Są to krótsze utwory, w których główny nacisk jest kładziony na melodykę, a rolę drugoplanową odgrywają inne cechy. Następnie następują 2 "poważniejsze" utwory. Ta kolejność różni się pomiędzy dwoma albumami, ponieważ Nude ma 15 nagrań, a Snow Goose 16 (2 ostatnie to nagrania koncertowe).

Nude – album koncepcyjny brytyjskiej grupy Camel wydany w 1981 roku. Opowiada o japońskim żołnierzu porzuconym na wyspie podczas II wojny światowej, który nie wie, że wojna się skończyła. Tekst piosenek napisała głównie Susan Hoover, za wyjątkiem "Please Come Home", którego twórcą jest Andrew Latimer. Nude jest ostatnią płytą na której zagrał Andy Ward.
The Single Factor - album brytyjskiej grupy Camel wydany w 1982 roku. Jest to pierwszy album zespołu na którym nie wystąpił Andy Ward. Gościnnie w nagrywaniu the Single Factor brał udział były członek Camel - Peter Bardens. Gra on na instrumentach klawiszowych w utworze "Sasquatch".

W 2000 roku jeden z muzyków grupy, Colin Bass, zagrał koncert dla radiowej Trójki.

Ważnym etapem w istnieniu grupy były albumy: Dust And Dreams, Harbour of Tears, Rajaz (w którym słychać fascynacje muzyką wschodnią) oraz A Nod and a Wink. Są to niemalże solowe albumy Andy'ego Latimera.

Skład

Aktualni członkowie

Andrew Latimer – śpiew, gitara, flet, keyboard, bas (od 1971)

Colin Bass – śpiew, gitara basowa, keyboard, gitara akustyczna (1979-1981, od 1984)

Denis Clement – perkusja, od 2000

Ton Scherpenzeel – keyboard (1984, 1991, 1999, od 2003)

Ahmed Amr G. – keyboard, wokal (od 2003)

Byli członkowie

Doug Ferguson – śpiew, gitara basowa (1971-1977)

Pete Bardens – śpiew, instrumenty klawiszowe (1971-1978)

Andy Ward – perkusja, instrumenty perkusyjne (1971-1983)

Richard Sinclair – śpiew, gitara basowa (1977-1978)

Mel Collins – saksofon, Flet (1977-1979)

Jan Schelhaas – instrumenty klawiszowe (1979-1981)

Kit Watkins – instrumenty klawiszowe, flet (1979-1982)

Paul Burgess-perkusja (1984-1992)

Dave Stewart-perkusja (1992-2000)

Guy LeBlanc – instrumenty klawiszowe, śpiew, (2000-2003)

Dust and Dreams - album brytyjskiej grupy Camel wydany w 1991 roku. Płyta jest inspirowana powieścią Johna Steinbecka Grona gniewu. Książka opowiada o amerykańskiej rodzinie z Oklahomy migrującej do Kalifornii w trakcie wielkiego kryzysu. Można dostrzec pewne podobieństwa, albowiem Andrew Latimer pod koniec lat 80. również wyemigrował z Wielkiej Brytanii do Stanów Zjednoczonych. Płytę wydała Camel Productions, założona przez samego Latimera i jego partnerkę Susan Hoover po kłopotach z poprzednimi wytwórniami.
Keyboard [wym. kibo:d] (ang. klawiatura) – elektryczny lub elektroniczny instrument klawiszowy, przeznaczony głównie do wykonywania utworów na żywo oraz nauki gry. Muzyk grający na tym instrumencie to keyboardzista.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

Czy wiesz że...? beta

Gitara basowa − instrument strunowy szarpany, najczęściej elektryczny, z progami na podstrunnicy (gryfie); stosuje się także gitary basowe bezprogowe (fretles, z ang. fretless). Gitara basowa — podobnie jak kontrabas — transponuje o oktawę w dół. Tradycyjne gitary basowe mają cztery struny E1, A1, D, G, czyli wydają dźwięki odpowiednio: 41,2 Hz, 55 Hz, 73,4 Hz i 98 Hz. Łączna skala gitary basowej obejmuje dźwięki (w brzmieniu) od E1 do g, jest więc identyczna ze skalą kontrabasu 4-strunowego. Oprócz tradycyjnego stroju EADG, głównie w muzyce cięższej stosuje się strój obniżony, gdzie o ton niżej stroi się całą gitarę (DGCF) lub tylko najniższą strunę (DADG). Oprócz czterostrunowych, istnieją także modele pięciostrunowe (z dodatkową dolną struną H2 lub C1) (jak kontrabas 5-strunowy, orkiestrowy), sześciostrunowe (jak pięciostrunowy plus górna struna C), ośmiostrunowe (gdzie dla każdej struny, takiej jak w gitarze czterostrunowej jest dodana druga strojona o oktawę wyżej) oraz dwunastostrunowe, spokrewnione z Chapman stickami. Firma Modulus wyprodukowała w latach 80 XX w. osiemnastostrunową gitarę basową (jej szyjka ma 6 cali szerokości). Osoba grająca na gitarze basowej to basista. Gitara basowa zazwyczaj należy do sekcji rytmicznej zespołu muzycznego w muzyce rozrywkowej, jednak obecnie jest często wykorzystywana jako instrument solowy.

Rain Dances - piąty album brytyjskiej grupy Camel wydany w 1977 roku. Został nagrany w innym składzie niż poprzednie. Basistę Douga Fergusona zastąpił były członek grupy Caravan - Richard Sinclair. W nagraniach uczestniczył również Mel Collins, dawniej grający z King Crimson.

Hard rock – gatunek muzyki rockowej powstały na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku, wywodzący się z bluesa i z rock-and-rolla. Pionierami tego gatunku były zespoły takie jak Cream, Jimi Hendrix, Aerosmith, Deep Purple, Led Zeppelin, Uriah Heep, Nazareth, Rainbow, AC/DC, Budgie. Cechami charakterystycznymi hard rocka, w porównaniu z wcześniejszym gatunkami rocka, są:

Jazz – gatunek muzyczny, który powstał w początkach XX wieku na południu Stanów Zjednoczonych w Nowym Orleanie jako połączenie muzyki zachodnioafrykańskiej i europejsko-amerykańskiej. Stanowi połączenie muzyki ludowej, artystycznej i rozrywkowej.

On the Road 1972 – album koncertowy brytyjskiej grupy Camel wydany w 1992 roku, zawierający materiał z wczesnych lat twórczości zespołu. Na płycie Camel występuje w oryginalnym, czteroosobowym składzie. W skład albumu wchodzą utwory z dwóch pierwszych płyt zespołu – Camel i Mirage oraz solowej płyty Bardensa z 1970 roku – The Answer.

Flet – instrument dęty drewniany z grupy aerofonów wargowych. Zazwyczaj ma postać cienkiej, pustej w środku rurki (istnieją również flety o innych kształtach, np. okaryna).

Pressure Points - koncertowy album brytyjskiej grupy Camel wydany w 1984 roku. Został nagrany podczas koncertu w Hammersmith Odeon w Londynie 11 maja 1984. Zawiera materiał z pięciu płyt - The Snow Goose, I Can See Your House From Here, Nude, The Single Factor i Stationary Traveller. Na utworach z The Snow Goose, tj. "Rhayader" i "Rhayader Goes to Town" na instrumentach klawiszowych gra Peter Bardens.