Carl Palmer - Polski Serwis Naukowy

Carl Palmer właśc. Carl Fredrick Kendall Palmer (ur. 20 marca 1950 w Birmingham) – brytyjski perkusista rockowy.

Znany jest z występów w The Crazy World of Arthur Brown, Atomic Rooster, Emerson, Lake and Palmer i Asia. Współpracował także z Mikiem Oldfieldem. Jego gra charakteryzowała się agresywnością oraz wielką precyzją. Często stosował nietypowe metrum. Palmer używał niezwykle rozbudowanego zestawu perkusyjnego.

DVD (Digital Video Disc lub Digital Versatile Disc) – standard zapisu danych na optycznym nośniku danych, podobnym do CD-ROM (te same wymiary: 12 lub 8 cm) lecz o większej pojemności uzyskanej dzięki zwiększeniu gęstości zapisu.

Electronica - nieformalny i kontrowersyjny termin używany często w krajach zachodnich na określenie gatunków elektronicznej muzyki tanecznej, które nie są ukierunkowane bezpośrednio na parkiet klubowy.

Kariera

Na początku kariery był perkusistą koncertowym zespołu The Crazy World of Arthur Brown, w zastępstwie za Drachena Theakera, któremu strach przed lataniem uniemożliwił uczestniczenie w trasie koncertowej zespołu. Po odejściu z Crazy World, Palmer wraz z Vincentem Cranem stworzył grupę Atomic Rooster.

Black Moon - raperzy z Brooklynu, których pojawienie się na nowojorskiej scenie przyniosło im ponad 200 tys. sprzedanych egzemplarzy debiutanckiego singla "Who Got The Props"

Greg Lake (ur. 10 listopada 1948 w Bournemouth) - brytyjski basista, gitarzysta i wokalista rockowy znany z występów w progresywnych grupach King Crimson i Emerson, Lake and Palmer oraz kariery solowej, w której poświęcił się wykonywaniu ballad rockowych.

Po nagraniu zaledwie jednego albumu, Palmer założył zespół Emerson, Lake and Palmer (w skrócie ELP) wraz z Gregiem Lakem i Keithem Emersonem, z którym odniósł największe sukcesy w swojej karierze. W muzyce zespołu można było zaobserwować wpływy takich gatunków jak art rock, jazz, electronica, pop rock oraz muzyki klasycznej. Palmer pozostał w ELP do rozpadu grupy w 1979, po czym wraz z byłymi członkami Yes, King Crimson i The Buggles założył zespół Asia. W 1987 Palmer wraz z Emersonem i Robertem Berrym nagrali album jako zespół o nazwie 3, który jednak nie osiągnął dużej popularności.

Pop-rock – gatunek muzyczny, który łączy w sobie elementy popu i rocka. Piosenki pop-rockowe cechują się prostą budową, "chwytliwą" melodią i powtarzającymi się fragmentami (co jest charakterystyczne dla popu) oraz instrumentarium opartym na gitarach elektrycznych i perkusji (charakterystycznym dla rocka). Terminem pop-rock po raz pierwszy opisano wczesne hity zespołu The Beatles.

Rock (ang. skała, kołysać się) – ogólna nazwa całego szeregu stylów muzycznych, wywodzących się z rock and rolla oraz rhythm and bluesa i bluesa. Sama nazwa "rock" jest właściwie skrótem od "rock and roll", choć można uznawać owe 2 pojęcia za odmienne od siebie gatunki muzyczne. Wszystkie style rockowe charakteryzują się brzmieniem opartym na różnego rodzaju gitarach (zwykle elektrycznych, elektrycznych basowych) i perkusji, z wyraźnie zarysowanym rytmem i śpiewem, wywodzącym się z bluesa oraz sposobem wolnej improwizacji w trakcie grania utworów, wywodzącym się z jazzu. Ważną cechą muzyki rockowej, nieobecną w muzyce poważnej jest zespołowość. Muzyka tworzona zespołowo, trudna do odtworzenia, gdy nie jest grana przez oryginalny zespół (zob. tribute band), jest też często zespołowo komponowana. Niekiedy w sposób dynamiczny, kiedy to zainicjowany motyw muzyczny w serii jamów przetwarzany jest w utwór, który w swej końcowej fazie rzadko przypomina swą wyjściową formę. W muzyce rockowej, podobnie jak w jazzie kompozytor i wykonawca to najczęściej ta sama osoba lub grupa osób, a komponowanie i wykonywanie muzyki są często jednym procesem.

W roku 1992 Palmer powrócił do oryginalnego składu ELP, z którym nagrał dwa albumy studyjne - Black Moon i In the Hot Seat i wziął udział w trasie koncertowej. Po kolejnym rozpadzie ELP w 1998, Palmer współpracował z Johnem Wettonem z Asii w zespole o nazwie Qango, a później wyruszył w trasę koncertową ze swoim 'Carl Palmer Band', z Paulem Bielatowiczem na gitarze i Stuartem Claytonem na gitarze basowej.

The Crazy World Of Arthur Brown - brytyjski zespół psychodeliczny założony w 1967 roku przez Arthura Browna - wokal; rozwiązany w 1970 roku. W zespole grali też Drachen Theaker (później Carl Palmer) - perkusja i Vincent Crane - instrumenty klawiszowe.

Gitara basowa − instrument strunowy szarpany, najczęściej elektryczny, z progami na podstrunnicy (gryfie); stosuje się także gitary basowe bezprogowe (fretles, z ang. fretless). Gitara basowa — podobnie jak kontrabas — transponuje o oktawę w dół. Tradycyjne gitary basowe mają cztery struny E1, A1, D, G, czyli wydają dźwięki odpowiednio: 41,2 Hz, 55 Hz, 73,4 Hz i 98 Hz. Łączna skala gitary basowej obejmuje dźwięki (w brzmieniu) od E1 do g, jest więc identyczna ze skalą kontrabasu 4-strunowego. Oprócz tradycyjnego stroju EADG, głównie w muzyce cięższej stosuje się strój obniżony, gdzie o ton niżej stroi się całą gitarę (DGCF) lub tylko najniższą strunę (DADG). Oprócz czterostrunowych, istnieją także modele pięciostrunowe (z dodatkową dolną struną H2 lub C1) (jak kontrabas 5-strunowy, orkiestrowy), sześciostrunowe (jak pięciostrunowy plus górna struna C), ośmiostrunowe (gdzie dla każdej struny, takiej jak w gitarze czterostrunowej jest dodana druga strojona o oktawę wyżej) oraz dwunastostrunowe, spokrewnione z Chapman stickami. Firma Modulus wyprodukowała w latach 80 XX w. osiemnastostrunową gitarę basową (jej szyjka ma 6 cali szerokości). Osoba grająca na gitarze basowej to basista. Gitara basowa zazwyczaj należy do sekcji rytmicznej zespołu muzycznego w muzyce rozrywkowej, jednak obecnie jest często wykorzystywana jako instrument solowy.

Wpływ

Swoje perkusyjne inspiracje Palmer czerpał od takich muzyków jak Joe Morello i Buddy Rich. Znany jest z doskonałej techniki i perkusyjnych solówek. Używa zazwyczaj dwóch bębnów wielkich, gongów i tamburynów. Potrafi zdjąć koszulkę bez przerywania gry. Chociaż żaden z zespołów, w których występował, nie znalazł się jeszcze w panteonie Rock and Roll Hall of Fame, jego dwu i półtonowy zestaw perkusyjny ze stali nierdzewnej już się w nim znalazł, po zasponsorowaniu go przez Ringo Starra.

Michael Gordon Oldfield (Mike Oldfield) (ur. 15 maja 1953) – brytyjski muzyk progresywny, multiinstrumentalista znany ze swych solowych, instrumentalnych albumów nagrywanych metodą dogrywania ścieżek.

Bernard "Buddy" Rich (ur. 30 września 1917 w Nowym Jorku, zm. 2 kwietnia 1987) – amerykański perkusista jazzowy, lider zespołu Buddy Rich Big Band, znany z doskonałej techniki, niesamowitej prędkości oraz improwizacji.

Ostatnie lata

Obecnie Palmer zagrał na trasie koncertowej wraz z oryginalnym składem Asii, w ramach obchodów 25. rocznicy powstania zespołu. Z trasy tej wytwórnia Eagle Rock wydała album koncertowy i DVD o nazwie Fantasia.

Dyskografia solowa

1980 1 - PM

2001 Antology - "Do Ya Wanna Play Carl?"

2004 Working Live, Vol. 1

2004 Working Live, Vol. 2

2006 The Carl Palmer Band - In Concert (DVD)

2010 Working Live, Vol. 3

Przypisy

Rich Lackowski: On the Beaten Path Progressive Rock: The Drummer’s Guide to the Genre and the Legends Who Defined It, Book & CD. Alfred Publishing, 2008, s. 74. ISBN 9780739056714.

Linki zewnętrzne

Oficjalna strona Carla Palmera