Carlos Humberto Paredes - Polski Serwis Naukowy

Carlos Humberto Paredes Monges (16 lipca 1976 w Asunción), piłkarz paragwajski grający na pozycji defensywnego pomocnika. Mierzy 180 cm wzrostu, waży 77 kg.

Kariera klubowa

Paredes urodził się w Asunción. Piłkarską karierę rozpoczynał w szkółce piłkarskiej tamtejszej Olimpii Asunción. W 1996 roku zadebiutował w pierwszej drużynie w rozgrywkach paragwajskiej Primera División. W 1997 roku został mianowany kapitanem zespołu, najmłodszym w historii klubu. Osiągnął też swój pierwszy sukces w karierze - wywalczył mistrzostwo Paragwaju. Następnie w 1998, 1999 i 2000 roku ponownie zostawał mistrzem kraju.

Reprezentacja Nigerii w piłce nożnej jest jedną z najbardziej utytułowanych drużyn narodowych w Afryce. Trzykrotnie startowała w mistrzostwach świata, dwa razy triumfowała w rozgrywkach o Puchar Narodów Afryki, ma na swoim koncie liczne sukcesy w futbolu juniorskim i młodzieżowym, a w 1996 roku – jako pierwsza drużyna z Czarnego Kontynentu – zdobyła złoty medal na Igrzyskach Olimpijskich.

Reprezentacja Bułgarii w piłce nożnej reprezentuje Bułgarię w piłkarskich rozgrywkach międzynarodowych mężczyzn i jest bezpośrednio podporządkowana Bułgarskiemu Związkowi Piłki Nożnej (BFS).

Latem 2000 roku Paredesem zainteresowały się europejskie kluby i ostatecznie zawodnik trafił do portugalskiego FC Porto. W swoim pierwszym sezonie spędzonym na Estádio das Antas występował w pierwszym składzie. Wystąpił w rozgrywkach Ligi Mistrzów, zdobył Puchar Portugalii, a także został wicemistrzem kraju. Natomiast w 2002 roku zajął z Porto 3. miejsce w lidze.

FC Porto (pełna nazwa Futebol Clube do Porto czyt. futyboł klubiy du portu) – portugalski klub sportowy, grający obecnie w Portugalskiej Superlidze i mający siedzibę w Porto. Założony 28 września 1893 roku, a od 1934 roku nieprzerwanie od powstania ligi występuje w najwyższej klasie rozgrywkowej w Portugalii. Swoje domowe mecze rozgrywa na Estádio do Dragão czyt. esztadiu du dragą (Stadion Smoka), który może pomieścić niespełna 51 tysięcy widzów. Zespół Porto należy do najbardziej utytułowanych w Portugalii. Dwadzieścia cztery razy wywalczył Mistrzostwo Portugalii oraz dziewiętnaście razy zdobywał Puchar Portugalii. Osiągał także sukcesy w europejskich i światowych pucharach. Choć był do 1987 jedynym klubem z potugalskiej "wielkiej trójki" (SLB,SCP,FCP), bez trofeum międzynarodowego. W 1984 "Smoki" grają pierwszy mecz finałowy o puchar europejski. Mecz ten Porto przegrało, ale pokazało klubowe ambicje. Tym meczem był finał Pucharu Zdobywców Pucharów, Porto - Juventus z Bońkiem. Z czasem jednak Dragões (czyt. dragoesz) wygrali wszystko co było do wygrania. Stając się jedynym portugalskim klubem ze wszystkimi europejskimi i ogólnoświatowymi trofeami! Porto wygrało PEMK/Ligę Mistrzów w 1987 i 2004 roku, zdobyło Puchar UEFA w 2003 jako jedyny portugalski klub, dwukrotnie Puchar Interkontynentalny w piłce nożnej 1987 ,2004 jako jedyny zespół w państwie, Superpuchar UEFA zdobyty w 1987 Porto ma także jako jedyny w kraju. Od 3.6.2010 trenerem drużyny jest André Villas-Boas, natomiast rolę kapitana pełni Bruno Alves. W tabeli wszech czasów ligi portugalskiej Porto zajmuje 2 miejsce za Benfiką. Jednak Porto jest najbardziej utytułowanym klubem pucharowym UEFA i FIFA w Portugalii. I jednym z nielicznych na świecie, którzy zdobyli Puchar Europy, Superpuchar UEFA, Puchar Interkontynentalny w jednym sezonie.

Puchar Portugalii to coroczny turniej piłkarski dla portugalskich zespołów klubowych, drugi pod względem ważności po BWIN Lidze - portugalskiej ekstraklasie. Rozgrywany jest systemem pucharowym (przegrywający odpada). Pierwsze rozgrywki odbyły się w roku 1911. Później wielokrotnie dokonywano zmian w rozgrywkach, żeby w końcu ustalić obecną formę. Najwięcej triumfów w tym turnieju na swoim koncie ma Benfica Lizbona, która po Puchar Portugalii sięgała 27-krotnie. 19 zwycięstwami mogą się pochwalić Sporting Lizbona i FC Porto.

W 2002 roku Paredes wyjechał do Włoch i został zawodnikiem Regginy Calcio. W Serie A zadebiutował 15 września w przegranym 0:2 wyjazdowym meczu z Perugią. W Regginie podobnie jak w Porto był zawodnikiem wyjściowej jedenastki i czterokrotnie z rzędu pomógł jej w utrzymaniu w lidze. W 2006 roku Paragwajczyk wrócił do Portugalii i podpisał kontrakt ze Sportingiem. W klubie z Lizbony był rezerwowym i przez półtora roku rozegrał tylko 18 spotkań ligowych. W 2007 roku zdobył swój drugi Puchar Portugalii.

Pomocnik (ang. midfielder) to zawodnik w piłce nożnej, który gra w środku pola między atakującymi napastnikami a broniącymi obrońcami. Rozróżnia się pomocników: defensywnych, środkowych, ofensywnych, bocznych oraz cofniętych skrzydłowych.

Liga Mistrzów UEFA (ang. UEFA Champions League) – międzynarodowe, klubowe rozgrywki piłkarskie, utworzone z inicjatywy UEFA w 1992, jako kontynuacja Pucharu Europy Mistrzów Krajowych (zwanego też Pucharem Europy lub Pucharem Mistrzów) i regularnie prowadzone przez tę organizację od sezonu 1992/1993 w ramach europejskich pucharów, przeznaczone dla najlepszych męskich drużyn klubowych (zajmujących czołowe miejsca w europejskich ligach krajowych). Są to najbardziej prestiżowe klubowe zmagania piłkarskie w Europie.

W styczniu 2008 kierownictwo Sportingu rozwiązało kontrakt z Paredesem, a on sam powrócił do Olimpii Asunción.

Kariera reprezentacyjna

W reprezentacji Paragwaju Paredes zadebiutował 28 marca 1998 roku zremisowanym 1:1 towarzyskim spotkaniu z Kolumbią. W 1998 roku po raz pierwszy znalazł się kadrze na finały Mistrzostw Świata. Na boiskach Francji był podstawowym zawodnikiem Paragwajczyków i wystąpił we wszystkich czterech meczach: zremisowanych 0:0 z Bułgarią i Hiszpanią, wygranym 3:1 z Nigerią i przegranym 0:1 w 1/8 finału z Francją.

Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.

Serie A – najwyższa liga piłkarska we Włoszech. Oficjalna nazwa rozgrywek to Serie A TIM – od nazwy głównego sponsora ligi Telecom Italia Mobile. Od sezonu 2004/05 w Serie A gra 20 zespołów, które rozgrywają łącznie po 38 spotkań.

W 2002 roku Paredes zaliczył występy na Mistrzostwach Świata 2002. Tam wystąpił we dwóch meczach: przegranym 1:3 z Hiszpanią i wygranym 3:1 ze Słowenią, w którym otrzymał czerwoną kartkę. Natomiast w 2006 roku został powołany przez Aníbala Ruiza do kadry na Mistrzostwa Świata w Niemczech, na których zaliczył wszystkie trzy grupowe spotkania – z Anglią (0:1), Szwecją (0:1) oraz Trynidadem i Tobago (2:0).

XVII Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej w 2002 roku zostały rozegrane w dniach 31 maja–30 czerwca w Korei Południowej i Japonii, którym przyznano organizację imprezy w maju 1996 roku. Pierwszy raz w historii mistrzostwa zorganizowane zostały przez dwa kraje i po raz pierwszy poza Europą i Ameryką.

Reprezentacja Kolumbii w piłce nożnej czterokrotnie startowała w finałach mistrzostw świata, ale tylko raz – w 1990 roku – przeszła do drugiej rundy. We Włoszech, mimo iż wyprzedziła w grupie jedynie Zjednoczone Emiraty Arabskie, to z trzeciego miejsca awansowała do 1/8 finałów, w której, po błędach bramkarza René Higuity, przegrała 1:2 z Kamerunem. Ostatni raz Kolumbijczycy grali na światowym czempionacie w 1998 roku, ale grupowe zwycięstwo nad Tunezją 1:0 okazało się nie wystarczające do awansu do dalszych rozgrywek (wcześniej przegrali z Rumunią 0:1 i Anglią 0:2).

W swojej karierze Paredes wystąpił także w Copa América 1999 dochodząc z rodakami do ćwierćfinału.