Hiszpańska wojna domowa – wojna domowa pomiędzy lewicowym rządem hiszpańskim i wspierającymi go siłami (republikanami), a prawicową opozycją (nacjonalistami, frankistami), jaka toczyła się w Hiszpanii w latach 1936–1939.

Hiszpanie – naród romański zamieszkujący głównie Hiszpanię (około 40 mln). Posługują się językiem hiszpańskim. Wyznają głównie katolicyzm (schrystianizowani w I-V wiekach n.e. W etnogenezie Hiszpanów uczestniczyło wiele grup etnicznych na początku byli to głównie Iberowie a w VI wieku p.n.e. także Celtowie, w II wieku p.n.e romanizowani przez Rzymian, później w V-VIII wiekach n.e. napływ Germanów i Arabów w VIII-XV n.e. Dla kształtowania się narodu hiszpańskiego miała duży wpływ Rekonkwista i powstanie zjednoczonego, scentralizowanego państwa w XV w. Stopniowo Kastylia kulturowo wywierała największy wpływ na cały kraj. Tradycyjne zajęcia Hiszpanów to pasterstwo, sadownictwo, rybołówstwo, rzemiosło, uprawa roślin. W kulturze ludowej są wyraźne różnice pomiędzy regionami w Hiszpanii, duża świadomość regionalnej tożsamości, własne dialekty i tradycje. Żywy i bogaty folklor muzyczny i taneczny, rozwinięty kult loklanych świętych, popularna jest Korrida. W okresie zdobywania Ameryki, Hiszpanie tworzyli podstawowy skład etniczny i wywierali największy wpływ kulturowy w Ameryce Łacińskiej.