Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Ruszyła II edycja konkursu "Zdrowa Gmina"
Do 28 lutego gminy z sześciu województw - mazowieckiego, łódzkiego, lubelskiego, świętokrzyskiego, podkarpackiego i opolskiego - mogą zgłaszać swój udział w II edycji konkursu "Zdrowa Gmina", dotyczącego profilaktyki przeciwnowotwo...
 
Prosopagnozja - mało znane i zarazem dość częste zaburzenie
Niezdolność do rozpoznawania twarzy - a bardziej fachowo prosopagnozja objawia się niemożnością różnicowania twarzy - z wyjątkiem twarzy najbliższych osób. Prosopagnozja może być spowodowana urazem mózgu, jednakże wskazuję się także na jej ściśle genetyczne ...
 
W Łodzi otwarto pierwszą w regionie pracownię PET-CT
Pierwszą w woj. łódzkim pracownię ze skanerem pozytonowej tomografii emisyjnej (PET-CT) oficjalnie otwarto 20 grudnia w szpitalu MSWiA w Łodzi. Urządzenie umożliwia m.in. wczesne wykrycie komórek rakowych. Koszt stworzenia pracowni wyniósł ok. 8 mln zł...
 
Zespoły mielodysplastyczne - mało znane, a częstsze niż białaczka
Na zespoły mielodysplastyczne choruje co roku więcej osób niż na białaczki, ale są one mało znane nawet lekarzom, dlatego wykrywa się je za rzadko i za późno - mówili hematolodzy 24 listopada na konferencji prasowej w Warszawie. Zorganizowano ją w ramach kampanii ,...
 
Tajemniczy mikrob może odgrywać ważną rolę w ekologii oceanu
Niezwykły drobnoustrój odkryty na otwartym oceanie może zmusić naukowców do ponownego przemyślenia cyklu węgla i azotu w ekosystemie oceanu. Zespół badawczy prowadzony przez Jonathana Zehr'a, profesora nauk oceanu w Uniwersytecie Kalifornii, Santa Cruz, scharak...

Reklama:


Carnac

Czy wiesz że...?
Uzdrowiskomiejscowość dysponująca naturalnymi czynnikami leczniczymi, do których zalicza się wody mineralne oraz właściwości klimatyczne. Warunkiem powstania miejscowości uzdrowiskowej jest występowanie walorów przyrodniczych. Wody mineralne służą do kąpieli leczniczych i do kuracji pitnej, a właściwości klimatyczne stosowane są w klimatoterapii.

Kąpielisko – obiekt rekreacyjny, miejsce przeznaczone do kąpieli, np. na brzegu jeziora, morza lub rzeki. Na strzeżonych kąpieliskach dyżurują ratownicy.
Menhiry w Carnac

Carnac (bret. Karnag) – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Bretania, w departamencie Morbihan. Znane uzdrowisko i kąpielisko francuskiego wybrzeża Oceanu Atlantyckiego.

W okolicy miasta znajduje się "aleja" wyznaczona menhirami, grobowcami i kromlechami datowanymi na około 4 500 lat p.n.e.. Najwyższe menhiry mierzą 6,5 metra. W pobliżu działa muzeum prehistoryczne (fr. Musée de Préhistorie de Carnac).

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 4243 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 130 osób/km² (wśród 1269 gmin Bretanii Carnac plasuje się na 109. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 233.).

Ocean Atlantycki (Atlantyk) – drugi pod względem wielkości ocean na Ziemi pokrywający około jednej piątej jej powierzchni. Nazwa wywodzi się z mitologii greckiej i oznacza "Morze Atlasa".

Menhir - w kulturze celtyckiej nieociosany lub częściowo obrobiony głaz (najczęściej zaostrzony od góry) ustawiony pionowo na grobie zmarłego. Spotykany w Anglii, Bretanii, Skandynawii, ale znany jest także w Afryce, Azji i Ameryce, gdzie pełnił prawdopodobnie funkcje kultowe.

Przypisy

  1. Praca zbiorowa: Off the tourist trail. Londyn: Dorling Kindersley Publishing, 2009, s. 16. ISBN 978-0-7566-5399-6. 

Linki zewnętrzne

  • Mapy i zdjęcia satelitarne: 47°35′N 3°05′W / 47.583, -3.083
  • Zdjęcie satelitarne: Google Maps
  • Bibliografia

  • Francuski urząd statystyczny (fr.).

  • Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.

    Kromlech (z celtyckiego crom – wygięty, lech – kamień) – krąg zbudowany z ustawionych pionowo kamieni, często wokół grobowca. Stawiane były w neolicie oraz w epoce brązu, najczęściej na terenach Bretanii, Anglii i Irlandii – pierwsze kromlechy pojawiły się w drugiej połowie IV tysiąclecia p.n.e. Było to najprawdopodobniej miejsce kultu i zebrań plemiennych. Do najbardziej znanych należy Stonehenge.





    Czy wiesz że...? beta

    Grobowiec – samodzielna budowla (kaplica grobowa), kompozycja architektoniczno-rzeźbiarska umieszczana w nawach bocznych, kaplicach, podziemiach kościołów albo nad podziemną mogiłą na cmentarzu.
    Język bretońskijęzyk z grupy brytańskiej (p-celtyckiej) języków celtyckich. Posługuje się nim blisko 400 tys. Bretończyków, zamieszkujących dolną (zachodnią) Bretanię (północno-zachodnia Francja).
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.