Carol Gilligan (ur. 28 listopada 1936 w Nowym Jorku) – amerykańska feministka, psycholożka rozwojowa, filozofka, pisarka, badaczka zajmująca się teorią feminizmu różnicy. Jej najbardziej znana książka – In A Different Voice (1982) – w której rozwija koncepcję etyki troski, uważana jest za pionierską pracę w zakresie gender studies.

Biografia

W 1958 roku Carol Gilligan uzyskała dyplom Swarthmore College z literatury angielskiej, w 1961 dyplom Radcliffe College z psychologii klinicznej, a w 1964 stopień doktora psychologii społecznej na Uniwersytecie Harvarda (tytuł rozprawy doktorskiej: Responses to Temptation: An Analysis of Motives). W latach 1965-1966 wykładała na Uniwersytecie w Chicago, a od 1967 na Uniwersytecie Harvarda, gdzie współpracowała ze znanym psychologiem i psychoanalitykiem – Erikiem Eriksonem. W 1970 została asystentką Lawrence'a Kohlberga – twórcy teorii sześciu stadiów rozwoju myślenia moralnego. Krytyka teorii Kohlberga doprowadziła Gilligan do zmiany paradygmatu studiów nad rozwojem człowieka i stworzenia nowego modelu teoretycznego. Po opublikowaniu In A Different Voice (1982) kontynuowała pracę nad rozwojem psychicznym prowadząc badania w rozmaitych obszarach. Zajmowała się m.in. wkładem kobiet w teorię psychologiczną, doświadczeniami kobiet i dziewcząt w psychoterapii, relacyjnym światem dziewcząt, a także dziewczętami z rodzin upośledzonych ekonomicznie i ich wołaniem o bycie wysłuchanymi i traktowanymi poważnie. W książce Between Voice And Silence (1995) poruszyła m.in. kwestię problemów i wyzwań jakie napotykają kobiety pragnące zrozumieć i wspólnie wspierać rozwój dziewcząt o różnym pochodzeniu rasowym, klasowym i kulturowym. Przedmiotem jej badań były również relacje chłopców z rodzicami oraz sytuacje impasu w relacjach damsko-męskich. Przez ponad 30 lat wykładała na Uniwersytecie Harvarda, gdzie w 1997 objęła katedrę Patricii Albjerg Graham jako pierwsza w historii tej uczelni profesor Gender Studies. W 1992 wykładała na Uniwersytecie w Cambridge jako Pitt Professor of American History and Institutions. Od 2002 związana jest z Uniwersytetem w Nowym Jorku, gdzie wykłada na wydziałach: prawa (New York University School of Law), pedagogiki (Steinhardt School of Education) oraz w Graduate School of Arts and Sciences. Otrzymała szereg nagród, m.in. nagrodę Fundacji Spencera (Senior Research Scholar Award), prestiżową Grawemeyer Award za wkład w dziedzinę edukacji oraz Heinz Award za wkład w rozumienie kondycji ludzkiej. W 1996 Time Magazine umieścił jej nazwisko na liście 25 najbardziej wpływowych Amerykanów.