|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: W dniach 18 - 21 stycznia 2012 r. w Berlinie, Niemcy odbędzie się dziewiąta konferencja fonologiczna Starego Świata.
Fonologia to dziedzina, która bada funkcje, zachowanie i strukturę dźwięków jako elementów językowych. Może na przykład opisywać analizę językową ... Czy opowieść lepiej sprzedaje reklamę? Jakie powinny być proporcje między komunikatem werbalnym a wizualnym w skutecznym przekazie reklamowym? Jak wynika z badań zrealizowanych w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej (SWPS), zjawisko narracji jest n... W dniach 19-21 maja 2010 r. odbędzie się w Huntsville, USA, czwarta konferencja IAASS pt. "Umacnianie znaczenia bezpieczeństwa".
Wydarzenie organizowane przez IAASS (Międzynarodowe Towarzystwo na Rzecz Poprawy Bezpieczeństwa w Kosmosie) stworzy okazję do dyskusji i wymiany informac... W najbliższą środę, 9 marca, w Bibliotece Gdańskiej Polskiej Akademii Nauk prof. Andrzej Januszajtis wygłosi wykład "Heweliusz - inaczej...". Będzie to kolejna z comiesięcznych prezentacji w ramach cyklu pt. "Jan Heweliusz - chluba Gdańska i nauki pol... W Polsce powstaje coraz więcej skansenów archeologicznych, w których skład wchodzi infrastruktura muzealna, liczne rekonstrukcje zamknięte na ogrodzonej przestrzeni. Alternatywy model prezentacji dziedzictwa archeologicznego w postaci ekomuzeum zaproponował ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Cecha fonologiczna relewantnaCzy wiesz że...? Fonologia (dawniej głosownia) – nauka o systemach dźwiękowych języków. Stanowi jeden z działów językoznawstwa (lingwistyki) (podawane jako synonimiczne nazwy: fonemika, fonematyka, odnoszą się tylko do jednej z teorii fonologicznych i nie mogą być traktowane jako zamiennik nazwy "fonologia"). Archifonem - fonem zawierający zbiór tych cech fonologicznych, które są wspólne parze fonemów opozycji prywatywnej. Archifonem pojawia się w pozycji neutralizacyjnej tj. takiej, w której dana opozycja zanika. Cecha fonologiczna relewantna (inaczej cecha dystynktywna, kontrastywna, diakrytyczna lub istotna) – właściwość fonemu, której zmiana powoduje zmianę znaczenia wyrazów, w których ów fonem został użyty. Relewantność cechy fonologicznej definiowana jest w odniesieniu do systemu fonologicznego danego języka, a w niektórych przypadkach także kontekstu, w jakim znajduje się fonem definiowany przez tę cechę. W języku polskim cechą relewantną jest np. dźwięczność, por.: Fonem – najmniejsza jednostka mowy rozróżnialna dla użytkowników danego języka. Może mieć kilka reprezentacji dźwiękowych (alofonów) występujących w różnych kontekstach lub też zamiennie.
/pas/ pas vs. /bas/ bas,
/rafa/ rafa vs. /rawa/ Rawa.
Język polski (polszczyzna) należy wraz z językiem czeskim, słowackim, pomorskim (kaszubskim), dolnołużyckim, górnołużyckim oraz wymarłym połabskim do grupy języków zachodniosłowiańskich, stanowiących część rodziny języków indoeuropejskich. Kontrast pomiędzy dźwięcznymi i bezdźwięcznymi fonemami zanika jednak np. przed pauzą (tzw. ubezdźwięcznienie): /kot/ kot vs. /kot/ kod, bądź przed bezdźwięczną spółgłoską: /rafka/ rafka vs. /rafka/ Rawka. Są to przypadki tzw. neutralizacji cech dystynktywnych. Zobacz teżDźwięczność (fonacja) to jedna z cech artykulacji głosek związana z pracą więzadeł głosowych. Głoski wymawiane z wymuszeniem drgań więzadeł przy produkcji dźwięku nazywane są głoskami dźwięcznymi, natomiast wymawiane bez ich drgania nazywane są głoskami bezdźwięcznymi.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |