|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W dniach 8-9 grudnia 2010 r. w Kolonii, Niemcy, odbędzie się konferencja pt. "Właściciele dróg stają do walki ze zmianą klimatu".
Cztery projekty naukowe zostały wybrane w 2007 r. w ramach programu ERA-NET ROAD, aby zbadać takie zagadnienia jak ocena ryzyka, utrzy... W dniach 29 - 31 maja 2012 r. w Monachium, Niemcy, odbędą się 11. warsztaty nt. grafów i optymalizacji kombinatorycznej Kolonia-Twente.
Optymalizacja kombinatoryczna to dziedzina matematyki zajmująca się wyszukiwaniem optymalnego obiektu z ograniczonego zbioru. Jest powiązana z optymaliza... 150 lat temu ukazała się w Londynie praca zatytułowana „O powstawaniu gatunków drogą naturalnego doboru czyli o utrzymywaniu się doskonalszych ras w walce o byt”. Wywołała światową rewolucję w nauce, a przede wszystkim w biologii. Je... W dniach 29 listopada - 1 grudnia 2011 r. w Cambridge odbędzie się wydarzenie zatytułowane "Genomika funkcjonalna i biologia systemowa".
Wysokowydajne technologie genomiki funkcjonalnej pozwalają otrzymać ogromne ilości informacji opisujących funkcje i interakcje elementów z... W dniach od 28 sierpnia do 2 września 2011 r. w Acquafredda di Maratea, Włochy, odbędzie się wydarzenie pt. "Chemia, biologia i medycyna produktów naturalnych IV".
Produkty naturalne stanowią wymagający cel pod względem struktury dla postępu nauki o syntezie. Ten obszar badań wspie...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 CenobiumCzy wiesz że...? Scenedesmus – rodzaj glonów z gromady zielenic. Wałeczkowate komórki tworzą najczęściej czterokomórkowe cenobia ustawiając się w rządku. Cenobia mogą być również dwukomórkowe lub ośmiokomórkowe, rzadziej o nieparzystej liczbie komórek. Komórki mogą występować także pojedynczo. Krańcowe komórki cenobiów często wytwarzają kolce. Postuluje się, że tworzenie cenobiów jest mechanizmem obronnym przed pochwyceniem przez zwierzęta, rodzajem cyklomorfozy, choć nie można wykluczyć hipotezy, że taki kształt jest próbą zapobieżenia opadaniu w toni wodnej. Za pierwszą hipotezą przemawiają obserwacje indukcji tworzenia cenobiów przez wydzielane przez zwierzęta planktonowe kairomony. Toczek (Volvox) – rodzaj zielenicy (glonu) wielokomórkowego. Jego ewolucyjne stadium przejściowe pomiędzy Cenobium a wielokomórkowcem jest badawczo dogodne. Jeden z organizmów modelowych. 
 
Cenobium - kolonia komórek glonów. Zwykle o stałym kształcie i liczbie komórek. Komórki cenobium często otoczone są galaretowatą substancją i łączą się przez plazmodesmy. Mimo tej zasadniczej stałości, możliwe jest funkcjonowanie cenobiów niepełnych. W niektórych przypadkach tworzenie cenobiów przez organizmy jednokomórkowe, fakultatywnie cenobialne (np. Scenedesmus sp.) ma charakter cyklomorfozy indukowanej obecnością kairomonów. Kolonia – forma współżycia organizmów (ekologia), np. kolonia lęgowa lub forma życiowa organizmów (morfologia, fizjologia) polegająca na tworzeniu przez poszczególne osobniki związku funkcjonującego jak odrębny osobnik. W kolonii poszczególne osobniki (moduły), choć żyją w skupieniach, zachowują pewną autonomiczność i funkcjonują jako niezależne organizmy. Stopień odrębności osobników może być różny od bardzo luźnego, gdy poszczególne osobniki są identyczne i mogą oddzielać się od kolonii (np. u chrookowców), do tak ścisłego, że poszczególne osobniki pełnią funkcję narządów i trudno rozstrzygnąć, czy taki twór jest kolonią, czy pojedynczym organizmem (np. u żeglarza portugalskiego albo toczka). W przypadku glonów za moduły uznawane są poszczególne komórki. Kolonie glonów mogą mieć kształty prostych (drgalnica) bądź rozgałęzionych nici, kul (gromadnica), płaskich dywaników (Scenedesmus) itp. U zwierząt tworzących kolonie (gąbki, parzydełkowce, mszywioły, graptolity) poszczególne moduły, połączone wspólnym ciałem, czyli stolonem, bywają nazywane zooidami.
Glony, algi (łac. Algae, gr. Phykos) nie są taksonem, a grupą organizmów wydzieloną na podstawie kryteriów morfologicznych i ekologicznych. Mianem tym tradycyjnie określa się kilka niespokrewnionych linii ewolucyjnych organizmów plechowych, tj. beztkankowych. Według niektórych definicji, aby zbiór komórek nazwać cenobium, powinny one być siostrzane, połączone i otoczone wspólną otoczką lub ścianą, nierzadko pochodzącą z komórki macierzystej, przy czym liczba komórek nie ma znaczenia dla funkcjonowania całości. W tym ujęciu cenobiami są np. skupiska sinic chrookokowych, trychomy, które z kolei nie są nazywane cenobiami przez innych naukowców, a nie są kolonie wtórnie łączących się komórek glonów takich jak gwiazdoszek (Pediastrum) ani formy przejściowe między kolonią a wielokomórkowcem jak toczek (Volvox). Plasmodesma, plazmodesma – połączenie międzykomórkowe występujące w komórce roślinnej (oraz w komórkach grzybów, sinic i bakterii), pasma cytoplazmy i siateczki śródplazmatycznej (retikulum endoplazmatyczne) przechodzące przez szczeliny (jamki) w ścianie komórkowej. Plasmodesmy łączą ze sobą protoplasty komórek, które sąsiadują ze sobą. Dzięki nim komórki w łatwy sposób mogą wymieniać pomiędzy sobą różne substancje. Plazmodesmy są odpowiednikami złączy szczelinowych w komórkach zwierzęcych.
Toczek (Volvox) – rodzaj zielenicy (glonu) wielokomórkowego. Jego ewolucyjne stadium przejściowe pomiędzy Cenobium a wielokomórkowcem jest badawczo dogodne. Jeden z organizmów modelowych.
Nazwa pochodzi od jednej z form życia monastycznego - cenobityzmu, czyli życia we wspólnocie klasztornej.
Czy wiesz że...? beta Chroococcales – rząd jednokomórkowych cyjanobakterii (sinic). Występują w formie cenobiów (zespoły komórek sinicowych otoczonych żelową otoczką), mogą osiągać różnorodne kształty. Rozmnażają się przez podział lub rozpad cenobium. Wytwarzają planokoki (nieprzetrwalne zarodniki w postaci jednokomórkowych trychomów, mających zdolność aktywnego poruszania). Nie wytwarzają heterocyst ani akinet.
Coelastrum – rodzaj glonów z gromady zielenic. Kuliste komórki tworzą sferyczne, rzadziej graniaste cenobia o liczbie komórek 4, 8, 16, 32 lub 64. W pewnych sytuacjach komórki mogą występować także pojedynczo. Komórki w cenobiach są upakowane dość ściśle, ale z wolnymi przestrzeniami między ścianami komórkowymi.
Klasztor (z łac. claustrum – miejsce zamknięte) – budynek, lub kompleks budynków, w którym zamieszkują zakonnicy, lub zakonnice określonej reguły, charakterystyczny dla wyznań chrześcijańskich jak i buddyzmu; w obrządku wschodnim – monaster.
Cenobityzm (z gr. κοινόβιον koinobion - "życie we wspólnocie") – formuła życia zakonnego we wspólnocie, w przeciwieństwie do anachoretyzmu czy eremityzmu. Zakonnika prowadzącego takie życie określa się mianem cenobity. Za inicjatorów życia cenobitycznego uważani są egipscy mnisi - przede wszystkim św. Pachomiusz oraz św. Szenute z Atripe. Część badaczy uważa jednak, że ta forma życia monastycznego istniała już wcześniej, a Pachomiusz nadał jej tylko określoną formę, co polegało przede wszystkim na stworzeniu Reguły kierującej życiem wspólnoty. Mnisi zobowiązani byli do posłuszeństwa wobec przełożonych, wspólnego odmawiania modlitw i uczestniczenia w Eucharystii oraz wykonywania określonej pracy na rzecz wspólnoty. W odróżnieniu od anachoretów, cenobici mieszkali razem i spożywali posiłki we wspólnym refektarzu. Na Regule Pachomiusza wzorowana była Reguła opracowana przez św. Benedykta z Nursji, dzięki czemu cenobityczny model życia został zaszczepiony na terenie Europy.
Kairomon (z gr. kairos - korzyści) - substancja semiochemiczna wydzielana mimowolnie przez organizm niosąca sygnał neutralny lub niekorzystny dla nadawcy, a korzystny dla odbiorcy. Przykładowo - jako kairomon może działać zapach drapieżnika wyczuwany przez jego ofiarę. Ofiara po detekcji takiej substancji może podjąć mechanizmy obronne. Istnienie kairomonów udowodniono w przypadku ryb i zooplanktonu (zapach ryb drapieżnych indukuje mechanizmy obronne drobnych ryb, zapach ryb planktonożernych i bezkręgowców drapieżnych indukuje mechanizmy obronne - morfologiczne (cyklomorfoza) i behawioralne - u zwierząt planktonowych). Postulowane jest także wykrywanie kairomonów pochodzących od zooplanktonu przez organizmy fitoplanktonowe. Przykładem może być kukurbitacyna B.
Cyklomorfoza - sezonowa zmienność wielkości i kształtu ciała drobnych organizmów (bezkręgowców oraz glonów planktonowych). Powszechna u planktonowych skorupiaków, zwłaszcza wioślarek. U Daphnia cucullata zimowe formy mają głowę okrągłą, latem pojawiają się osobniki o coraz bardziej wydłużonych głowach ("hełmach") dochodzących do 60% długości ciała, jesienią zaś znowu wracają formy o coraz krótszej głowie. U Daphnia pulex pojawiają się "ząbki karkowe". Podobne struktury wytwarzane są przez inne organizmy. Wrotki i niektóre glony sezonowo wytwarzają kolce. Przyczyny tego zjawiska są nie do końca ustalone. Dawniej uważano, że ma to związek z przystosowaniem się organizmu do zmian lepkosci wody spowodowanych zmianą temperatury. Obecnie postuluje się, że jest to mechanizm obronny mający utrudnić pochwycenie przez drapieżniki.
Trychom – forma życiowa sinic – nitkowata kolonia komórek ściśle do siebie przylegających, przy czym poprzeczne ściany komórkowe są wspólne dla sąsiadujących komórek, więc poszczególne komórki nie mogą odłączać się swobodnie. Komórki trychomu połączone są plazmodesmami. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
