|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Fotografie, grafiki, mapy i teksty wspomnieniowe będzie można obejrzeć na wystawie "Szlakiem Generała Andersa - Orenburg 1941/1942", której wernisaż odbędzie się 4 października w stołecznym Muzeum Niepodległości."Okres formowa... 220. rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja upamiętni wystawa "Vivat Konstytucja!", którą od wtorku można oglądać w Galerii Plenerowej na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie. Ekspozycja przedstawia historię uchwalenia konstytucji oraz obcho... Dorota Zbińkowska – po. Dyrektora Pionu Wdrażania Funduszy w Ośrodku Przetwarzania Informacji (OPI) – Instytucji Wdrażającej działania 1.3 i poddziałania 1.1.1, w ramach osi priorytetowej „Badania i rozwój nowoczesnych technologii” Programu Op... Zwiększenie liczby badań socjologicznych, które dostarczą wiedzy o zachowaniach rynkowych polskich konsumentów, problemach, jakie ich spotykają na rynku i znajomości przysługujących im praw, przewiduje rządowy dokument służąc... W ciągu minionych dziesięcioleci unijne rządy przeprowadziły wiele kampanii zachęcających do zdrowszego odżywiania, które w różnym stopniu zakończyły się sukcesem lub porażką. Nowy projekt, finansowany ze środków unijnych na kwotę 2,5 mln EUR i pro...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp.
7
odp. Reklama:
 Centralizm demokratycznyCzy wiesz że...? Związek Radziecki w swej historii od 1922 r. doczekał się trzech Konstytucji: z 1924 (było to raczej uzupełnienie deklaracji o powstaniu ZSRR z 30 XII 1922 r.), 1936 (zwana także konstytucją stalinowską) i 1977 r. Podwaliny pod pierwszą konstytucję ZSRR położyła Konstytucja Rosji z 1918 roku. Frakcja polityczna (z łac. fractio - łamanie) to zorganizowana i zdyscyplinowana grupa ludzi, która wyodrębniła się w ramach szerszego organizmu politycznego (nie zerwała z nim organizacyjnych powiązań). Jest ona świadoma własnych odrębności, które wynikają z akceptowania odmiennych idei, preferowania odmiennego stylu postępowania politycznego lub realizowania specyficznych celów. Centralizm demokratyczny - obowiązujący w partii komunistycznej komplet zasad: Oznacza to, że raz wybrane władze partyjne mogą w praktyce mieć całkowitą kontrolę nad wyborami - bo przygotowania do nich trwają właśnie w czasie, w którym nie odbywają się żadne obrady plenarne. W partii obowiązuje absolutny zakaz frakcyjności; oznacza to, że wykluczone jest powstanie jakiejkolwiek grupy (frakcji), reprezentującej zdanie odrębne od zdania kierownictwa. Centralizm demokratyczny to całkowity prymat władzy wykonawczej, w szczególności zaś stojących na jej czele jednostek; taka struktura prowadzi nieuchronnie do zjawiska kultu jednostki i czyni z partii marksistowsko-leninowskiej partię wodzowską. Centralizm demokratyczny a prawodawstwo w ZSRR: Artykuł 3 konstytucji Związku Radzieckiego Organizacja i działalność państwa radzieckiego jest zgodna z zasadą centralizmu demokratycznego: wybieralność wszystkich organów władzy państwowej od najniższych do najwyższych, ich odpowiedzialność przed narodem, mocy wiążącej decyzji organów nadrzędnych dla organów niższego szczebla. Centralizm demokratyczny łączy jednolite kierownictwo z inicjatywą twórczą, z odpowiedzialnością każdego organu państwowego i każdej osoby urzędowej za powierzoną sprawę. Konstytucja ZSRR, Moskwa, Kreml, 7 października 1977 r.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
