Ceuta

Suplement

Łotwa

Łotwa (łot. Latvija, Republika Łotewska – Latvijas Republika) – państwo w Europie Północnej powstałe w 1918 roku. Jedno z państw nadbałtyckich. Członek Unii Europejskiej i NATO. Od strony lądowej graniczy z Litwą (453 km), Białorusią (141 km), Rosją (217 km) i Estonią (339 km). Łączna długość granic lądowych wynosi 1150 km, ponadto Łotwa posiada 531 km wybrzeża Morza Bałtyckiego. Łotwa jest członkiem Unii Europejskiej od 1 maja 2004 i NATO od 29 marca 2004, poza tym należy do ONZ, OBWE, Rady Europy oraz Rady Bałtyckiej i Rady Państw Morza Bałtyckiego.

Żydzi

 Stany Zjednoczone:
5 300 000^[1]
 Francja:
490 000^[1]
 Kanada:
375 000^[1]
 Wielka Brytania:
295 000^[1]
 Rosja:
215 000^[1]
 Argentyna:
183 000^[1], 800 000^[2]

Alfons VI

Alfons VI (1040 - 1 lipca 1109), król Leónu (od 1065), Galicii (od 1071) i Kastylii (od 1072). Był drugim synem króla Kastylii i Leónu Ferdynanda I i z tego względu nie był przewidywany na następcę tronu. Pomimo to Ferdynand I decyduje się rozdzielić królestwo pomiędzy swoje dzieci, Alfonsowi przypada Królestwo Leónu. W latach 1065-1072 Alfons VI podbija kolejno królestwa odziedziczone przez jego rodzeństwo.

Algieria (francuska)

Algieria - byłe terytorium na północy kontynentu afrykańskiego i południu basenu Morza Śródziemnego, które w 1830 zostało zajęte przez Francję i następnie stopniowo kolonizowane przez jej osadników. W roku 1848 Algieria została de iure włączona do Francji i pozostawała jej częścią aż do 1962 roku (de facto stanowiła terytorium zależne z osobnymi władzami i prawodawstwem), kiedy to w wyniku wojny algierskiej ostatecznie przyznano Algierii niepodległość.

Andaluzja

Andaluzja (hiszp. Andalucía, z arab. Al-Andalus, pierwotnie od plemienia Wandalów) - najludniejsza i druga pod względem powierzchni wspólnota autonomiczna położona w południowej Hiszpanii, obejmuje większą część regionu historycznego o tej samej nazwie oraz pasmo górskie na północy Sierra Morena. Graniczy na północy z Estremadurą i Kastylią-La Manchą, na wschodzie Murcją, a na zachodzie z Portugalią. Jest to region rolniczo-przemysłowy, z rozwiniętym górnictwem, uprawami oliwek, bawełny, dębu korkowego, cytrusów, palm daktylowych. Stolicą Andaluzji jest Sewilla. Ważniejsze miasta to Grenada, Kordowa i Málaga. Andaluzja jest ojczyzną tańca flamenco. Znajduje się tu najwyższy łańcuch gór Hiszpanii Sierra Nevada.

Ceuta Ciudad Autónoma de Ceuta
Herb Ceuty Flaga Ceuty
Hymn: Hymn Ceuty
Powierzchnia • razem • proc. Hiszpanii	. miejsce 19,3 km² 0,1%
Populacja (2008) • liczba ludności • gęstość • proc. Hiszpanii	. miejsce 78 230 4 101 os./km² 0,17%
Język urzędowy	hiszpański
Autonomia od	14 marca 1995
ISO 3166-2	ES-CE
Reprezentacja w parlamencie • Kongres • Senat	1 2
Prezydent	Juan Jesús Vivas (Partia Ludowa)
Strona internetowa

Ceuta (['θewta], hiszp. Ciudad Autónoma de Ceuta), hiszpańska jednostka administracyjna, miasto i twierdza położone na afrykańskim cyplu tworzącym Cieśninę Gibraltarską, niemal naprzeciw Gibraltaru. Jest eksklawą na terytorium Maroka. Powierzchnia około 19,3 km². Liczba mieszkańców: 78 230 (2008). Pod względem administracyjnym Ceuta jest miastem autonomicznym, poprzednio należała do hiszpańskiej prowincji Kadyks. W Ceucie znajduje się najbliższy Europie port afrykański i baza marynarki wojennej. Podobnie jak Melilla, jednomandatowy okręg wyborczy do hiszpańskiego Kongresu Deputowanych, jednej z dwóch izb parlamentu (Kortezów Generalnych).

Historia

Ceuta

Ceuta była strategiczną lokacją, gdzie stykało się wiele kultur, rozwijał się handel. Początkowo w V wieku p.n.e. istniała tu miejscowość zwana przez Kartagińczyków Abyla. Od 45 kolonia rzymska o nazwie Septem Fratres. Około 400 lat później Wandalowie wypędzili Rzymian z miasta i przejęli nad nim kontrolę. Następnie Ceuta była w posiadaniu Wizygotów oraz Bizancjum

Gdy w 710 armie Arabów wkraczały do miasta, jego wizygocki namiestnik Julian nakłonił agresorów do opuszczenia tych terenów i inwazji na Półwysep Iberyjski (chodziło tu o prywatne porachunki wizygockiego króla Roderyka). Wkrótce Ceuta stała się głównym miejscem przerzutu wojsk do atakowanej Europy.

Po śmierci Juliana Arabowie przejęli całkowitą kontrolę nad miastem. Atakowana była często przez plemiona berberyjskie, najbardziej podczas buntu charydżystów. Po tej rewolcie dowodzonej przez Maysarę al-Haqira miasto zostało opuszczone. Zostało odbudowane w IX wieku przez Majakasa i jego plemię. Tak została zapoczątkowana dynastia Banu Isam.

W 1309 Ceuta została zdobyta przez Fez z pomocą Aragończyków.

Od 1415 była okupowana przez portugalskiego króla Jana I. Głównymi celami władcy były przywrócenie chrześcijaństwa, zdobycie saharyjskiego złota, stworzenie szlaków handlowych dla niewolników i kości słoniowej.

W 1580 Hiszpanie zajęli Ceutę. Było tak aż do roku 1640, kiedy to w czasie wojny Portugalia odzyskała miasto.

O przynależności Ceuty do Hiszpanii zadecydował traktat lizboński. 1 stycznia 1688 król Alfons VI oficjalnie oddał Ceutę Karolowi II. Pomimo tego Ceuta dalej posiada swój symbol na portugalskim godle.

Gdy w 1956 Hiszpania uznała niepodległość Maroka Ceuta została przyłączona do Hiszpanii jako integralna część jej terytorium.

Obecnie Ceuta należy do regionu Andaluzja. Posiada autonomię. Od wybrzeża Hiszpanii jest zaledwie 12 mil. Dzisiaj jest to kosmopolityczne miasto z przewagą berberyjskich muzułmanów i Żydów.

Miasta partnerskie

• Aci Catena, Włochy
• Algeciras, Hiszpania
• Kadyks, Hiszpania
• Guadalajara, Meksyk
• Melilla, Hiszpania
• Santarém, Portugalia

Zobacz też

Zobacz zbiór multimediów na Wikimedia Commons:
Ceuta

Zobacz hasło Ceuta w Wikisłowniku

• granica hiszpańsko-marokańska
• Melilla
• Hiszpańskie posiadłości w Afryce Północnej
• Słupy Heraklesa

Linki do innych stron:

• Hiszpanskie enklawy w północnej Afryce
• Ceuta - kolekcja fotografii
• Angielski opis miasta ze zdjęciami
• Gibraltar, Ceuta i Melilla

p • d • e Unia Europejska Państwa członkowskie Austria (1995) • Belgia (1958) • Bułgaria (2007) • Cypr (2004) • Czechy (2004) • Dania (1973) • Estonia (2004) • Finlandia (1995) • Francja (1958) • Grecja (1981) • Hiszpania (1986) • Holandia (1958) • Irlandia (1973) • Litwa (2004) • Luksemburg (1958) • Łotwa (2004) • Malta (2004) • Niemcy (1958/1990) • Polska (2004) • Portugalia (1986) • Rumunia (2007) • Słowacja (2004) • Słowenia (2004) • Szwecja (1995) • Węgry (2004) • Wielka Brytania (1973) • Włochy (1958) Terytoria specjalne wchodzące w skład Unii na podst. art. 299 TWE Athos (gr.) • Azory (port.) • Büsingen am Hochrhein (niem.) • Campione d'Italia (wł.) • Ceuta (hiszp.) • Gibraltar (bryt.) • Gujana Francuska (fr.) • Gwadelupa (fr.) • Livigno (wł.) • Helgoland (niem.) • Madera (port.) • Martynika (fr.) • Melilla (hiszp.) • Reunion (fr.) • Saint-Barthélemy[1] (fr.) • Saint-Martin[1] (fr.) • Wyspy Alandzkie (fiń.) • Wyspy Kanaryjskie (hiszp.) Oficjalni kandydaci Chorwacja • Macedonia • Turcja Terytoria, które wchodziły w skład EWG/UE Algieria (1958-1962 jako de iure część Francji)  • Grenlandia (1973-1985)  • Saint-Pierre i Miquelon (1976-1985 jako departament zamorski Francji) ↑ 1,0 1,1 do 22 lutego 2007 wchodził w skład UE jako integralna część Gwadelupy, ponownie jako część Unii od 1 grudnia 2009