|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: O szczegółach misji Laplace, jej założeniach i celach oraz ewentualnym współudziale w niej polskich uczonych opowie 5 maja prof. Hanna Rothkaehl, kierownik Zespołu Fizyki Plazmy w Centrum Badań Kosmicznych w Warszawie, podczas organizowanego przez... Ponad 201 mln zł na rozbudowę Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Krakowie-Prokocimiu przyznała Rada Ministrów z budżetu państwa. Uchwałę w tej sprawie przekazała w piątek władzom UJ i szpitala minister zdrowia Ewa Kopacz. Kopacz zapowiedziała... Dr hab. Anna Drążkowska z Instytutu Archeologii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu otrzymała Złotą Odznakę "Za Opiekę nad Zabytkami" za działalność na rzecz ochrony zabytków i dokonania w dziedzinie konserwacji zabytków archeolog... Przewagą konkurencyjną Słowacji jest obecnie niskokosztowa oraz wydajna produkcja. Ale gdy gospodarka zbliży się do poziomu reszty UE to przewaga ta zostanie stracona.
Jak wyjaśnił słowacki wicepremier Pál Csáky, podczas wystąpienia 17 stycznia w Bułgarii, rz... Podczas konferencji prasowych w Paryżu i Seattle zaprezentowane zostały pierwsze rezultaty misji Planck. Jednym z liderów zespołu, który przygotował nowy katalog danych astronomicznych jest polski astronom, prof. Krzysztof Górski. Planck jest misją ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Chargé d'affairesCzy wiesz że...? Ambasador – szef misji dyplomatycznej pierwszej klasy, reprezentujący państwo wysyłające wobec władz innego państwa lub organizacji międzynarodowej. Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi. Personel misji dyplomatycznej - oznacza członków personelu dyplomatycznego, personelu administracyjnego i technicznego oraz personelu służby misji dyplomatycznej. Chargé d'affaires (z fr. odpowiedzialny za sprawy). Występują dwa rozumienia tego pojęcia: 1. Szef misji dyplomatycznej trzeciej (najniższej) klasy. Inaczej Chargé d'affaires en pied - zwykły chargé d'affaires (en pied - "na piechotę, chodzący"). Używana jest także nazwa chargé d'affaires en titre (tytularny). Chargé d'affaires en pied akredytowany jest przy ministrze spraw zagranicznych kraju, w którym znajduje się placówka dyplomatyczna, przez ministra spraw zagranicznych kraju, który urzędnik ten ma reprezentować. Instytucja chargé d'affaires en pied powstała na mocy ustaleń kongresu wiedeńskiego i choć dziś jeszcze używana, to jednak jest już rzadkością. W odróżnieniu od ambasadorów składa on listy wprowadzające (lettres d'introduction) ministrowi spraw zagranicznych państwa przyjmującego. [Art. 14 Konwencji o stosunkach dyplomatycznych]. Minister – urzędnik, który jest członkiem rządu (Rady Ministrów) i kieruje ministerstwem. Słowo minister pochodzi od łac. minister – sługa, pomocnik.
Immunitet (łac. immunitas – uwolnienie od obciążeń) – instytucja prawna, mocą której osoba z niej korzystająca nie podlega określonym przepisom, do przestrzegania których inne osoby są zobowiązane. Immunitet może też oznaczać ograniczenie odpowiedzialności prawnej danej osoby z tytułu pełnienia przez nią określonej funkcji. Istotą immunitetu jest więc wyłączenie spod obowiązku i tym się właśnie różni od przywileju, czyli nadania szczególnego uprawnienia, którego inni będący w tej samej sytuacji prawnej czy faktycznej nie posiadają; mówienie, iż „immunitet to przywilej” obarczone jest więc błędem logicznym. Wyłączenie spod obowiązku samo w sobie jest przywilejem. 2. Chargés d'affaires ad (per) interim - tymczasowy chargé d'affaires, który zastępuje szefa misji dyplomatycznej wyższej klasy podczas jego nieobecności w kraju przyjmującym (kiedy opuszcza on - czasowo lub na stałe - swoją placówkę, bądź też oczekuje przybycia swojego następcy, ewentualnie w czasie jego choroby). Najczęściej jest nim najwyższy stopniem członek personelu dyplomatycznego misji. Niektóre kraje nadają chargés d'affaires ad (per) interim tytuł ministra; urzędnikowi takiemu ponadto przysługują przywileje i immunitety identyczne jak w przypadku ambasadorów. Podobnie bowiem jak oni jest on reprezentantem kraju, który delegował go na placówkę. (Art. 19 Konwencji o stosunkach dyplomatycznych) Kongres wiedeński (zwany również, ze względu na ogromną liczbę bali Tańczącym Kongresem) – konferencja międzynarodowa przedstawicieli 16 największych państw europejskich, trwająca od września 1814 r. do 9 czerwca 1815 r. w Wiedniu, zwołana w celu rewizji zmian terytorialnych i ustrojowych spowodowanych wybuchem rewolucji francuskiej i wojnami napoleońskimi oraz wypracowania nowych zasad ładu kontynentalnego.
Konwencja wiedeńska o stosunkach dyplomatycznych – umowa międzynarodowa kodyfikująca prawo dyplomatyczne. Została przyjęta 18 kwietnia 1961 r. w Wiedniu na zakończenie konferencji międzynarodowej, w której brało udział 81 państw. Konwencja weszła w życie 24 kwietnia 1964 r.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |