Charles Eugène Gabriel de La Croix, markiz de Castries

Charles Eugène Gabriel de La Croix de Castries, markiz de Castries, hrabia de Charlus, baron de Castelnau i de Montjouvent, seigneur de Puylaurens et de Lézignan (25 II 1727, Paryż - 11 I 1801, Wolfenbüttel) był Marszałkiem Francji.

Wojna siedmioletnia (1756-1763) – wojna pomiędzy Wielką Brytanią, Prusami i Hanowerem a Francją, Austrią, Rosją, Szwecją i Saksonią. Była to pierwsza wojna o zasięgu światowym – walki toczyły się w Europie, Ameryce Północnej, Indiach i na wyspach karaibskich. W późniejszej fazie konfliktu do wojny przyłączyły się Hiszpania i Portugalia oraz starająca się początkowo zachować neutralność Holandia, której siły zostały zaatakowane w Indiach. W związku z tym wojna ta może być uznana za wojnę hegemoniczną.

Bitwa pod Rossbach (5 listopada 1757) rozegrała się w trakcie wojny siedmioletniej (trzeciej wojny śląskiej). Fryderyk II Wielki rozgromił w jej trakcie połączone armie Rzeszy i Francji. Bitwa ta jest uważana za jego największe arcydzieło.

Jego ojcem był Joseph François de La Croix de Castries, markiz de Castries, a matka druga żona markiza Marie-Françoise de Lévis de Charlus.

1739-1756

Wstąpił w maju 1739 roku do regimentu Roi-Infanterie. Dnia 23 VIII 1742 został porucznikiem. W tym samym czasie był też "porucznikiem królewskim", (lieutenant du Roi) w Langwedocji i gubernatorem Montpellier i Sète (od 1 grudnia roku 1743). Wyróżnił się w walkach i kampaniach wojny siedmioletniej (1756-63) . 26 marca 1744 roku został marszałkiem polnym (maréchal de camp) i generalnym komendantem kawalerii od roku 1748.

Gwardia Szkocka (fr. Garde Écossaise) – elitarna jednostka gwardii królów Francji. Sformowana w 1418 roku, a rozwiązana w 1830 po upadku Karola X (choć jej części istniały do 1874 roku).

Jacques Necker (ur. 30 września 1732 w Genewie, zm. 9 kwietnia 1804 w Coppet w Szwajcarii) zręczny finansista i polityk narodowości szwajcarskiej; w latach 1789-1790 pierwszy minister króla francuskiego Ludwika XVI Burbona.

1756-1780

W 1756, walczył na Korsyce, na której do dziś jedno z miejsc zwie się Castries. Brał udział w bitwa pod Rossbach (5 XI 1757), w której został dwukrotnie ranny. Walczył jako oficer kawalerii. Wykazał zimna krew w bitwie pod Clostercamp (16 X 1760). 30 maja 1762 otrzymał za to Order Świętego Ducha. Tuz po zawarciu pokoju w 1763, został gubernatorem Flandrii i Hainaut, następnie capitaine lieutenant kompanii żandarmerii szkockiej (Garde Écossaise) i kapitanem żandarmerii w 1770 roku (do emerytury w 1788).

Porucznik – oficerski stopień wojskowy, występujący w większości armii świata. W Wojsku Polskim zaliczany jest do korpusu oficerów młodszych. Polski oficer w stopniu porucznika na naramiennikach nosi trzy gwiazdki (od czasu sowietyzacji Wojska Polskiego pod koniec lat czterdziestych).

Charles Louis Auguste Fouquet, książę de Belle-Isle (ur. 22 września 1684, zm. 26 stycznia 1761) – francuski marszałek i polityk. Znany jako marszałek Belle-Isle.

1780-1788

13 października 1780 został ministrem foty, na które to stanowisko promował go jego przyjaciel Jacques Necker. Pełnił ta funkcję do dnia 24 sierpnia 1787. W 1783 został Marszałkiem Francji. Zreformował flotę, przekonując Wielka Radę Królestwa (Grand Conseil) by liniowce francuskie stale były w morzu i blokowały Royal Navy, zapobiegając opuszczenie przez brytyjskie statki wojenne portów. Strategia ta zaowocowała sukcesami podczas amerykańskiej wojny o niepodległość. De Castriesand uprościł tez hierarchię stopni wojskowych w marynarce i zreorganizował rekrutację. Miał opinię człowieka energicznego i nie tracącego czasu; mawiał "Chciałbym spać szybciej" (Je voudrais dormir plus vite).

W polityce raczej konserwatysta. Jego Réflexions sur l'esprit public, zaadresowane do króla w roku 1785 stwierdzał, że kłopoty Francji wynikają przede wszystkim z braku dyscypliny. Jego zdaniem "należało okazać zdecydowanie i siłę, a wszystko wróci do normy".

W roku 1787 brał udział w Zgromadzeniu Notabli. 13 lipca 1789 odmówił ponownego objęcia przezeń ministerstwa floty. Wyemigrował 20 października i gościł u Jacques Neckera w Coppet. W roku 1792 on i książę de Broglie dowodzili w armii monarchistycznej księcia Prowansji (później Ludwik XVIII) u boku wojska pruskiego najeżdżającego Szampanię. Następnie był sekretarzem księcia-króla do swej śmierci w roku 1801, która spotkała go w domu swego dawniej wroga, a potem przyjaciela Karla Wilhelma Ferdinanda von Braunschweig-Wolfenbüttel-Bevern w Wolfenbüttel.

De Castriesand posiadał majątek w Antony gdzie teraz jest Parc Heller, a także zamek w Ollainville,który kazał rozbudować w 1782. Jego paryski dom to hôtel de Castries przy dzisiejszej rue de Varenne 72. Zamieszkał tam po raz pierwszy w roku 1743, a w 1761 ozdobił go za pieniądze, które zapisał mu w testamencie jego wuj marszałek Charles Louis Auguste Fouquet, książę de Belle-Isle.

Potomkowie

19 grudnia 1743 poślubił Gabrielle Isabeau Thérèse de Rozet de Rocozel de Fleury, córkę duc de Fleury. Mieli dwoje dzieci:

Charles de La Croix de Castries (1756-1842) ;

Adélaïde Marie de La Croix de Castries, wydana za wicehrabiego de Mailly w roku 1767.

Zdradzał żonę z innymi kobietami.

Linki zewnętrzne

Genealogy

Bibliografia

René de Castries, Le Maréchal de Castries, Paris, Flammarion, 1956.