|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Blisko 13 tys. zakażeń wirusem HIV i ponad 2,3 tys. zachorowań na AIDS wykryto w Polsce od początku epidemii w połowie lat 80. Szacuje się, że zakażeń jest co najmniej dwa razy więcej. 1 grudnia obchodzimy Światowy Dzień AIDS. Od 1985 r., ... Ostatnie posiedzenie Komisji Krajowej przebiegało w gorącej atmosferze. Członkowie najwyższego statutowego ciała „Solidarności” mieli poczucie, że polityka szukania kompromisu z władzami komunistycznymi nie sprawdza się... Piotr O... Prezentacja najnowszych technologii sieciowych wraz z przykładami zastosowania innowacji technologicznych w różnych projektach będą głównym tematem seminarium Cisco Student Day, które odbędzie się 15 grudnia na Politechnice Warszawskiej.Głównymi organizator... Choć z kalendarza Majów nie wynika, że za rok nastąpi koniec świata, to lęk przed tym, co ma nastąpić 21 grudnia 2012 r. świetnie wpisuje się w popularyzację kultury Majów - uważa dr Stanisław Iwaniszewski z Państwowego Muzeum Archeologicznego w Warszawie.W rozmow... Żyjemy w epoce wielkiego wymierania języków - alarmują językoznawcy. Obchodzony 21 lutego pod patronatem UNESCO Dzień Języka Ojczystego ma zwrócić uwagę świata na ten problem.Połowa spośród ponad 6 tys. języków, którymi mówi się na świecie, jest zag...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Charles Gravier de VergennesCzy wiesz że...? Hattpartiet (partia kapeluszy) – powstała w Szwecji gdy rozpoczęła się tzw. era wolności (1718-1772) , po śmierci Karola XII. Założył ją Daniel Niklas von Höpken. Partia kapeluszy nie była partią w dzisiejszym tego słowa znaczeniu, gdyż jej nazwa był jedynie potoczna i nie miała spisanego statutu. Jej stronnicy dążyli do maksymalnego uniezależnienia Szwecji od wpływów zwycięskiej Rosji, przez sojusz z Francją. Gustaw III (ur. 24 stycznia 1746 w Sztokholmie, zm. 29 marca 1792 tamże) – król Szwecji w latach 1771-1792, syn Adolfa Fryderyka i Ludwiki Ulryki Hohenzollern. Starszy brat Karola XIII i ojciec Gustawa IV Adolfa. Hattpartiet (partia kapeluszy) – powstała w Szwecji gdy rozpoczęła się tzw. era wolności (1718-1772) , po śmierci Karola XII. Założył ją Daniel Niklas von Höpken. Partia kapeluszy nie była partią w dzisiejszym tego słowa znaczeniu, gdyż jej nazwa był jedynie potoczna i nie miała spisanego statutu. Jej stronnicy dążyli do maksymalnego uniezależnienia Szwecji od wpływów zwycięskiej Rosji, przez sojusz z Francją. Charles Gravier de Vergennes (ur. 20 grudnia 1717, zm. 13 lutego 1787) – polityk francuski. Jego synem był również dyplomata Constantin Gravier de Vergennes (1761-1829). Urodził się w Dijon. Jego wuj, dyplomata Théodore Chevignard de Chavigny wprowadził go do świata dyplomacji, zlecając mu szefostwo misji dyplomatycznej w Portugalii (1746). Trewir (niem. Trier, fr. Trèves, łac. Augusta Treverorum) – miasto wydzielone (niem. Kreisfreie Stadt) w zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, port nad Mozelą.
1750-1768W roku 1750 Charles Gravier wyróżnił się jako wysłannik w Elektoracie Trewiru. Rezultatem było jego wysłanie do Stambułu w 1755, początkowo jako ministra-plenipotenta, potem jako ambasadora. W roku 1768 odwołano go. Za pretekst posłużył fakt, że poślubił wdowę Anne Duvivier (1730-1798), lecz naprawdę dlatego, że książę Étienne-François de Choiseul uważał go za niezdolnego wywołania konfliktu między Rosją a Turcją (tj. podjudzenia Osmanów przeciw Rosji). 1768-1774Po odwołaniu Choiseula, Vergennes został wysłany do Szwecji, gdzie miał pomóc (pieniędzmi i radą) profrancuskiemu stronnictwu Hattpartiet przeprowadzić zamach stanu, który przywróciłby absolutyzm. Sukces, jaki odnieśli Gustaw III i partia kapeluszy (19 sierpnia 1772) był również sukcesem dyplomacji francuskiej. 1774-1787Jako sekretarz spraw zagranicznych Francji (w okresie od 21 lipca 1774 do 13 lutego 1787) starał się osłabiać wpływy Rosji w Europie wschodniej i wzmacniać Szwecję. Wsparł w 1778 roku zbuntowanych kolonistów przeciw Koronie Brytyjskiej. Już od 1776 roku patrzył przez palce na wysyłanie broni kolonistom, po czym poparł ten proceder. Od 1781 do swej śmierci w 1787 był najważniejszym ministrem. Linki zewnętrznePowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
