Charles Grey, 2. hrabia Grey KG (ur. 13 marca 1764 w Fallodon, Northumberland, zm. 17 lipca 1845 w Howick Hall, Northumberland), brytyjski arystokrata i polityk, premier Wielkiej Brytanii w latach 1830-1834, za jego kadencji uchwalono w 1832 r. reformę wyborczą.

Biografia

Kariera polityczna

Był synem Charlesa Greya, 1. hrabiego Grey, i Elizabeth Grey, córki George'a Greya. Wykształcenie odebrał w Eton College oraz w Trinity College na Uniwersytecie Cambridge. W 1786 r. został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Northumberland.

Grey związał się w parlamencie ze stronnictwem wigów, szybko stając się jednym z liderów tego ugrupowania, obok Charlesa Jamesa Foxa i Richarda Brinsleya Sheridana. Swoją pierwszą mowę wygłosił 21 lutego 1787 r. i wyraził w niej swój sprzeciw wobec negocjowanego wówczas traktatu o wolnym handlu z Francją. W Izbie Gmin Grey zyskał sławę świetnego mówcy. Opowiadał się za reformami parlamentarnymi oraz emancypacją katolików.

W 1806 r. Grey, który uzyskał wówczas tytuł grzecznościowy "wicehrabiego Howick" (jego ojciec został wówczas parem jako hrabia Grey), objął stanowisko pierwszego lorda Admiralicji w koalicyjnym Gabinecie Wszystkich Talentów pod kierownictwem lorda Grenville'a. Jeszcze w 1806 r., po śmierci Charlesa Jamesa Foxa, Howick został ministrem spraw zagranicznych i przewodniczącym Izby Gmin.

Howick pozostał na tych stanowiskach do upadku gabinetu w 1807 r. W tym samym roku zmarł jego ojciec i Charles, jako 2. hrabia Grey, zasiadł w Izbie Lordów.

Na czele rządu

W 1830 r. Grey stanął na czele wigowskiego rządu. Jego gabinet przeprowadził wówczas wiele reform. Wśród nich była reforma prawa wyborczego uchwalona w 1832 r. Ustawa tworzyła nowe zasady prawa wyborczego, w zależności od stanu majątkowego. Likwidowała także tzw. zgniłe okręgi wyborcze, przekazując 180 mandatów z okręgów w podupadłych drobnych miastach na rzecz większych miast i hrabstw. Uchwalenie tej ustawy napotykało na opór w zdominowanej przez torysów Izbie Lordów. Po odrzuceniu projektu ustawy przez tę izbę w 1832 r. Grey podał się do dymisji, ale szybko powrócił na stanowisko, kiedy książę Wellington nie zdołał sformować rządu.

Rząd Greya doprowadził także do uchwalenia ustawy ograniczających możliwość zatrudniania dzieci oraz ustawy o zniesieniu handlu niewolnikami w całym imperium brytyjskim. Z biegiem czasu zaczęły jednak narastać konflikty w gabinecie między coraz bardziej umiarkowanym Greyem a radykalnymi ministrami. Ostatecznie w lipcu 1834 r. Grey podał się do dymisji.

Ostatnie lata

Po rezygnacji ze stanowiska premiera Grey wycofał się z czynnej działalności politycznej. Resztę życia spędził w swoim rodowym majątku Howick Hall. Zmarł tam w 1845 r. i został pochowany w rodzinnym grobowcu Greyów w lokalnym kościele.

czytaj dalej: [2], [3]