Bł. Charles (Karol) de Foucauld (ur. 15 września 1858 w Strasburgu, zm. 1 grudnia 1916 w Tamanrasset w Algierii), francuski zakonnik i misjonarz, eremita przebywający przez wiele lat wśród muzułmańskich Tuaregów.

Pochodził z katolickiej rodziny arystokratycznej, ale w młodości odszedł od wiary. Po ukończeniu szkoły oficerskiej Saint-Cyr odbywał służbę wojskową w Oranie. Jednak zrezygnował z kariery wojskowej i udał się w podróż do Maroka jako odkrywca. Odzyskał wiarę i wstąpił w 1890 roku do zakonu trapistów jako Maria Alberyk. W roku 1897 opuścił zakon i udał się do Ziemi Świętej, prowadził życie w klasztorze. W 1901 roku przyjął święcenia kapłańskie i osiedlił się na pustelni w Algierii. Działał wśród Tuaregów, był także duszpasterzem we francuskich garnizonach w Afryce. Żył w założonej przez siebie stacji misyjnej w Tamanrasset. Swoją pustelnię założył pośród skał Assekrem.

Owocem jego działalności było stworzenie słownika tuaresko-francuskiego, przełożenie Ewangelii na język tuareski, a także poezji tuareskiej.

Charles de Foucauld zginął w 1916 roku zastrzelony przez członka muzułmańskiej sekty.

Z jego inspiracji i na podstawie stworzonej przez niego reguły po jego śmierci powstało Zgromadzenie Małych Braci Jezusa. Później powstały inne zgromadzenia.

Proces beatyfikacyjny na szczeblu diecezjalnym został zamknięty 4 marca 2003 roku w Mediolanie, a beatyfikacja odbyła się 13 listopada 2005 w Rzymie.

Wspomnienie liturgiczne bł. Karola de Foucauld obchodzi się 1 grudnia.

Linki zewnętrzne