Charlotta Cypryjska - Polski Serwis Naukowy

Charlotta Cypryjska, Szarlota Cypryjska (ur. 28 czerwca 1444 r. w Nikozji – zm. 16 lipca 1487 r. w Rzymie) - królowa Cypru. Jedyna córka Jana II i jego drugiej żony - Heleny Paleolog (wnuczki cesarza bizantyjskiego Manuela II Paleologa i Heleny Dragas).

W wieku 22 lat, po śmierci ojca została w Nikozji koronowana na królową Cypru i rządziła nim w latach 1458-1464. Jej prawa do tronu zostały zakwestionowane przez jej przyrodniego brata Jakuba (nieślubnego syna jej ojca). Charlotta przez 3 lata była więziona w zamku Kyrenia przez Jakuba, a gdy w 1463 r. uciekła na wyspę Rodos, wtedy Jakub koronował się na króla Cypru przyjmując imię Jakuba II. Po śmierci Jakuba (1473) próbowała odzyskać władzę na Cyprze, jednak nie dopuściła do tego Wenecja, która miała w opiece wdowę po Jakubie, Katarzynę Cornaro. Wenecjanie obsadzili najważniejsze twierdze i miasta cypryjskie, w związku z czym Charlotta udała się do Rzymu, szukając pomocy u papieża Sykstusa IV. Ten ograniczył się jedynie do pisemnej akcji dyplomatycznej, co nie odniosło żadnego skutku.

Manuel II Paleolog (gr. Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγος ) (27 czerwca 1350 - 21 lipca 1425) – drugi syn Jana V Paleologa, cesarz bizantyjski w latach 1391-1425.

Jan II Cypryjski, Jan II de Poitiers-Lusignan (ur. 16 maja 1418 zm. 26 czerwca 1458) - król Cypru w latach 1432-1458. Starszy syn króla Janusa Cypryjskiego i jego drugiej żony - Charlotty de Burbon-La Marche (córki Jana I, hrabiego La Marche).

Małżeństwa i potomstwo

Charlotta była dwukrotnie mężatką. W 1457 r. wyszła za mąż za Jana Portugalskiego, księcia Coimbra (1431–1457). Jan był synem Piotra, infanta Portugalii. Podobno stał otruty na rozkaz królowej-matki Heleny.

W 1458 r. Charlotta wyszła za mąż za Ludwika Sabaudzkiego, hrabiego Genewy (1436–1482). Traktat został podpisany 10 października w Turynie. Ludwik był młodszym synem Ludwika I, księcia Sabaudii i Anny de Lusignan (córki Janusza Cypryjskiego, króla Cypru). Para miała syna, który urodził się w lipcu 1464 r., a zmarł miesiąc później.

Sykstus IV, (Francesco della Rovere), (ur. 21 lipca 1414 w Celle Ligure – zm. 12 sierpnia 1484 w Rzymie) – papież w okresie od 9 sierpnia 1471 do 12 sierpnia 1484.

Karol I Wojownik (ur. 29 marca 1468 r. w Carignan - zm. 13 marca 1490 r. w Pinerolo), książę Sabaudii i Piemontu, hrabia Aosty i Maurienne 1482-1490, tytularny król Cypru i Jerozolimy 1485-1490, margrabia Saluzzo 1487 - 1490.

Charlotta adoptowała Alfonsa Aragońskiego, nieślubnego syna Ferdynanda II, króla Neapolu, który był mężem Charlotty Lusignan, nieślubnej córki Jakuba II. 28 czerwca 1481 r. w St. Maurice de Chablais na następcę tronu cypryjskiego (o ile sama umrze bezpotomnie) wybrała swojego kuzyna i jednocześnie bratanka swojego męża, Karola I Sabaudzkiego. Po śmierci swojego męża Ludwika w dniu 25 października 1485 r. w kościele św. Piotra w Rzymie uroczyście scedowała prawa do tronu (w zamian za roczną pensję) na Karola I. Ponieważ cesja została wykonana na rzecz książąt Sabaudii, odtąd ci nosili również tytuł królów Cypru.

Królestwo Cypru – feudalne państwo założone w średniowieczu na wyspie Cypr przez krzyżowców. W roku 1489 kupcy weneccy przejęli kontrolę nad Królestwem i zmusili jego ostatnią władczynię, Katarzynę Cornaro, do abdykacji, po której wyspa Cypr stała się kolonią Republiki Weneckiej.

Sabaudia (fr. Savoie) – kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji, we francuskich Alpach, przy granicy ze Szwajcarią i Włochami. Część regionu administracyjnego Rodan-Alpy (departamenty Sabaudia i Górna Sabaudia).

Charlotta zmarła bezdzietnie i została pochowana w bazylice Św. Piotra w Rzymie.

Przypisy

↑ Anselme de Sainte-Marie, Ange de Sainte-Rosalie: Histoire de la Maison Royale de France, et des grands officiers de la Couronne de France, t. 2, Chez Estienne Loyson, Paris MDCLXXIV, s. 600