Charlotta Augusta Matylda Hanowerska (ur. 29 września 1766 Buckingham Palace - zm. 5 października 1828 Pałac Ludwigsburg) - Księżniczka Królewska, królowa Wirtembergii.

Córka króla Wielkiej Brytanii Jerzego III i Charlotty Mecklenburg-Strelitz.

18 maja 1797 roku w kaplicy St. James's Palace poślubiła księcia Fryderyka Wirtemberskiego, najstarszego syna księcia Wirtembergii Fryderyka Eugeniusza i Doroty Fryderyki Hohenzollern. Fryderyk był wcześniej żonaty z Augustą Karoliną Welf, córką księcia Brunszwiku-Wolfenbüttel Karola Wilhelma i księżniczki Augusty Charlotty Hannowerskiej (siostry króla Jerzego III). Z pierwszego małżeństwa miał czwórkę dzieci w tym dwóch synów. Fryderyk i Charlotta mieli tylko jedną córkę zmarłą przy narodzinach.

Siedem miesięcy po ślubie umiera ojciec Fryderyka, tym samym zostaje on księciem Wirtembergii. W 1800 roku armia francuska zajmuje księstwo, a para książęca udaje się do Wiednia. Książę przekazuje tereny Montbéliard Francji w zamian otrzymuje tytuł elektora. W związku z rozpadem pierwszego cesarstwa niemieckiego 1 stycznia 1806 otrzymuje tytuł królewski nadany przez Napoleona I. Charlotta zostaje pierwszą królową Wirtembergii. Sojusz z Napoleonem oznacza de facto wojnę z ojcem Charlotty królem Jerzym III. W 1813 roku Fryderyk przystępuję do VI koalicji, dzięki pomocy szwagra księcia regenta Jerzego. Mąż Charlotty umiera w 1816 roku. Jako królowa wdowa mieszka w pałacu Ludwigsburg gdzie odwiedzają ją: siostry Elżbieta Hanowerska i Augusta Zofia Hanowerska oraz bracia Edward, książę Kentu, August, książę Sussex i Adolf, książę Cambridge.

W 1819 roku została matką chrzestną (per procura) księżniczki Aleksandryny Wiktorii Hanowerskiej, córki księcia Edwarda Hanowerskiego i Wiktorii Sachsen-Coburg-Saalfeld; późniejszej królowej Wiktorii Hanowerskiej.

W 1827 roku udała się po raz pierwszy od czasu ślubu do Wielkiej Brytanii, gdzie przeszła operację usunięcia obrzęku.