Charlotte Bobcats - profesjonalna drużyna koszykarska, mająca swoją siedzibę w Charlotte w stanie Północnej Karoliny. Występuje w dywizji południowej, konferencji wschodniej w lidze National Basketball Association. Bobcats powstali w 2004 roku, po dwóch latach nie obecności zespołów NBA w Charlotte. Wcześniej swoją siedzibę mieli tu Charlotte Hornets, którzy przenieśli się do Nowego Orleanu, zmieniając nazwę na New Orleans Hornets. Bobcats rozgrywają swoje mecze w Time Warner Arena, mieszczącej się w centrum Charlotte.

Historia

2002-2004: Powstanie Bobcats

Kiedy w 2002 roku Charlotte Hornets przenieśli się do Nowego Orleanu, władze NBA obiecały kibicom z Charlotte, że do sezonu 2004/2005 w ich mieście powstanie nowy, trzydziesty zespół NBA. Kilkanaście osób starało się o prawa własności do nowo zakładanej drużyny. Wśród nich znalazł się były gwiazdor Bostonu Celtics, Larry Bird. 18 grudnia 2002 roku oficjalnie ogłoszono, że właścicielem klubu zostanie grupa Black Entertainment Television, będąc własnością Roberta Johnsona, co pozwoliło mu stać się pierwszym afro-amerykańskim właścicielem w sporcie Stanów Zjednoczonych. Współwłaścicielem drużyny został amerykański raper Nelly.

W czerwcu 2003 roku ogłoszono, że zespół będzie nosił nazwę Bobcats. Bobcat (pol. ryś) jest bardzo wysportowanym zwierzęciem, które w dużej ilości zamieszkuje Północną Karolinę. W Charlotte znajduje się też zespół ligi NFL o nazwie Carolina Panthers, od którego wybrano nazwę drużyny koszykarskiej. Istniały również spekulacje, że nazwa Bobcats pochodzi od słowa Bob, czyli skrótu imienia głównego właściciela Roberta Johnsona.

Jako pierwszego trenera i managera w historii zespołu, Bobcats zatrudnili Berniego Bickerstaffa. Pomimo wielu wcześniejszych nieudanych prób pozyskania pieniędzy na rozbudowę hali, właścicielom Bobcats udało się wynegocjować umowę i miasto postanowiło pokryć część kosztów. George Shinn, właściciel Hornets, również prosił władze miasta o dopłatę do rozbudowy, jednak wielokrotnie mu odmawiano.

2004-2007: Powrót NBA do Charlotte

Bobcats w meczu przeciwko Dallas Mavericks

W dniu 22 czerwca 2004 roku odbył się rozszerzony draft aby uzupełnić skład Bobcats. Zyskali wówczas tak doświadczonego gracza jak Predrag Drobnjak czy młodą wschodzący gwiazdę z Sacramento Kings, skrzydłowego Geralda Wallace. W tym naborze zyskali również drugi numer draft, który należał do Los Angeles Clippers. Jako pierwszego w historii zawodnika wybrali Emekę Okafora, który występował wcześniej na pozycji centra na uniwersytecie Connecticiut. Pierwsze spotkanie w sezonie 2004/05 rozegrali 4 listopada w Charlotte Coliseum, które przegrali 103-96 z Washington Wizards. Dwa dni później wygrali pierwszy mecz w historii zespołu. Pokonali w nim Orlando Magic 111-100. 14 grudnia, ku wielkiemu szczęściu fanów Bobcats pokonali po dogrywce New Orleans Hornets. Był to pierwszy powrót Hornets do Charlotte, odkąd przenieśli się do Nowego Orleanu. Jak dla każdego zespołu dotychczas dołączającego do NBA, pierwszy sezon nie był udany. Zakończyli go z bilansem 18 zwycięstw i 64 porażek, nie wygrywając nigdy dwóch meczów z rzędu. Odnieśli jednak mały sukces, gdyż Emeka Okaforowi została przyznana nagroda dla najlepszego debiutanta sezonu 2004/2005.

W drafcie NBA w 2005 roku, Bobcats wybrali Raymonda Feltona i Seana Maya, którzy dotychczas byli studentami uniwersytetu Północnej Karoliny. Zespół z nimi, Okaforem i Wallacem był określany przez specjalistów, jako młoda, solidna drużyna z nadziejami na przyszły rok. W drugim sezonie na parkietach NBA, zespół grał już na hali Charlotte Bobcats Arena. Zadebiutowali w spotkaniu z Bostonem Celtics, które wygrali po dogrywce. Sezon zakończyli z bilansem 26-56, poprawiając się o 8 zwycięstw w porównaniu z poprzednimi rozgrywkami. Po sezonie ogłoszono, że legenda NBA i uniwersytetu Północnej Karoliny, Michael Jordan kupił mniejszościowy pakiet udziałów w zespole Bobcats, stając się drugim co do ważności właścicielem i szefem operacji koszykarskich.

W sezonie 2006/07 Bobcats dokonali drobnej poprawy gry, kiedy to w lutym mieli bilans 22-33. Jednakże zespół pogorszył bilans, przegrywając aż osiem spotkań z rzędu i w marcu wynosił on 22 zwycięstwa i 41 porażek. Po tak szybkim spadku formy, Michael Jordan ogłosił, że trener Bernie Bickerstaff nie wróci na ławkę trenerską w następnym sezonie, ale pozostanie szkoleniowcem do końca obecnych rozgrywek. Po tej wiadomości, Bobcats prowadzeni przez Bickerstaffa wygrali 11 z ostatnich 19 spotkań, notując na finiszu sezonu bilans 33-49. Po trzech sezonach bycia trenerem przez Bickerstaffa, bilans Bobcats wynosił 77 zwycięstw i 169 porażek.

2007-2010: Sukcesy Browna

Przed sezonem 2007 cały zarząd i sztab trenerski Bobcats został zmieniony. Jako dyrektor generalny został zatrudniony Rod Higgins, a jako drugiego głównego trenera w historii zatrudniono Sama Vincenta. W trakcie letniej przerwy do sztabu szkoleniowego dołączono Phila Forda oraz Buzza Petersona z Coastal Carolina University jako dyrektora personelu zawodników. W drafcie 2007, Bobcats wybrali z ósmym numerem Brandana Wrighta, który jednak został oddany do Golden State Warriors za Jasona Richardsona. Niestety nie dało to Bobcats zbyt dużej poprawy i zakończyli sezon 2007/2008 z bilansem 32-50. Zespół kolejny raz nie awansował do playoffs. Był również pod okiem mediów z powodu wielokrotnych kłótni zawodników z trenerem. Będący szkoleniowcem tylko rok Sam Vincent zmagał się z wielokrotnymi konfliktami z zawodnikami i kadrą. Ostatecznie został zwolniony 26 kwietnia 2008 roku.

Michael Jordan, właściciel zespołu

W dniu 29 kwietnia 2008 roku Bobcats osiągnęli porozumienie w sprawie kontraktu trenerskiego z członkiem koszykarskiej galerii sław, Larrym Brownem, który został trzecim szkoleniowcem w historii. Z dziewiątym numerem draftu 2008 zespół z Charlotte wybrał D.J.'a Augustina z uniwersytetu stanowego Teksasu. Zespół był bardzo blisko pierwszego w historii awansu do playoffs, jednak przegrali ostatnie cztery z ośmiu meczy, notując w sezonie 2008/2009 bilans 35 zwycięstw i 47 porażek. Członkowie zespołu wyrazili swoją frustracje dla zarządu organizacyjnego Charlotte Jumper Classic, imprezy konnej organizowanej pod koniec sezonu. Konflikt harmonogram sprawił, że Bobcats byli zmuszeni rozegrać cztery ostatnie spotkania na wyjeździe, zamykając sobie szanse na zwycięstwo. Po sezonie Robert Johnson ogłosił sprzedaż swoich pakietów własności zespołu.

W drafcie NBA 2009, Bobcats wybrali z dwunastym numerem Geralda Hendersona z uniwersytetu Duke. Oddali Emeka Okafora do New Orleans Hornets za centra Tysona Chandlera, Stephena Jacksona i prawa do Acie Lawa z Golden State Warriors. W dniu 27 lutego 2010 roku, ogłoszono, że Robert Johnson postanowił sprzedać wszystkie pakiety własnościowe Michaelowi Jordanowi, dzięki czemu stał się on pierwszym byłym graczem NBA, który był większościowym właścicielem jednego z zespołów. Bobcats rozegrali najlepsze rozgrywki od czasu założenia, kończąc sezon z bilansem 44-38, który wystarczył im aby po raz pierwszy w historii awansować do playoffs. Dodatkowo Gerald Wallace został pierwszym zawodnikiem Bobcats, który został wybrany do meczu gwiazd NBA. W playoffs odpadli już w pierwszej rundzie, przegrywając po serii meczów z Orlando Magic.

2010-obecnie: Era Jordana i Silasa

Bobcats rozpoczęli sezon 2010/2011 z wielkim nadziejami na sukces z poprzedniego roku, jednak już na jego początku pokazali, że nie da rady osiągnąć sukcesu z zeszłych rozgrywek. W meczu z Phoenix Suns, Stephen Jackson zaliczył pierwsze triple-double w historii zespołu. 22 grudnia 2010 roku przegrali mecz i doprowadzili do fatalnego bilansu 9-19. Po tym wydarzeniu Michael Jordan ogłosił, że Larry Brown został zwolniony z funkcji trenera, a nowym trenerem został doświadczony Paul Silas. W dniu 24 lutego 2011, w ostatnim dniu okresu wymian, Bobcats dokonali transakcji oczyszczającej budżet przed letnim okienkiem wymian 2012 roku. Bobcats oddali swojego gwiazdora, skrzydłowego Geralda Wallace do Portland Trail Blazers za dwa pierwszo-rundowe wybory w drafcie, Joela Przybillę, Seana Marksa i Dante Cunninghama. Oddali również Nazra Mohammeda do Oklahomy City Thunder za DJ White'a i Morrisa Petersona. Kończąc sezon bez swoich gwiazd Bobcats przegrali w ostatnich chwilach sezonu walkę z Indianą Pacers o ósme miejsce w konferencji wschodniej. Sezon zakończyli z bilansem 34-48, jednak od kiedy ich trenerem został Paul Silas wygrali 25 meczów a przegrali 29.

W dzień draftu 2011 w trójstronnej wymianie oddali drugiego ze swoich liderów Stephena Jacksona oraz Shauna Livingstona zyskując Coreya Maggette i wybór w pierwszej rundzie. Z 7 numerem wybrali Bismacka Biyombo a z 9 Kembę Walkera.

czytaj dalej: [2], [3]