Charlotte Cooper Sterry - Polski Serwis Naukowy

Charlotte Cooper Sterry

Charlotte Reinagle Cooper, zamężna Sterry (ur. 22 września 1870 w Ealing, zm. 10 października 1966 w Helensburgh, Szkocja), tenisistka brytyjska, pięciokrotna zwyciężczyni Wimbledonu, mistrzyni olimpijska.

Praworęczna zawodniczka o przydomku Chattie znana była głównie z zamiłowania do ofensywnej gry wolejowej. Razem z Dorotheą Chambers, Blanche Hillyard i Charlotte Dod zaliczana jest do czwórki tenisistek, które dominowały w kobiecych rozgrywkach na Wimbledonie w pierwszych trzydziestu latach. Czwórce tej przypadły w latach 1884-1914 aż 23 tytuły.

Hugh Lawrence Doherty, Laurie Doherty (ur. 8 października 1875 w Londynie, zm. 21 sierpnia 1919 w Broadstairs, Kent), tenisista brytyjski, zwycięzca Wimbledonu i mistrzostw USA w grze pojedynczej i podwójnej, zdobywca Pucharu Davisa, mistrz olimpijski.

May Godfray Sutton, po mężu Bundy (ur. 25 września 1886 w Plymouth, Anglia, zm. 4 października 1975 w Santa Monica, Kalifornia), tenisistka amerykańska.

Pierwsze zwycięstwo wimbledońskie Charlotte Cooper odniosła w 1895, pokonując w finale turnieju pretendentek Helen Jackson. Właściwy finał (challenge round) obrończyni tytułu Hillyard oddała jej walkowerem. W latach 1895-1902 Cooper (od 1901 pod nazwiskiem małżeńskim Sterry) wystąpiła osiem razy z rzędu w meczach o tytuł, co stanowiło rekord do 1990 (dziewiąty z rzędu finał Martiny Navrátilovej). Ostatnie zwycięstwo odniosła po kilkuletniej przerwie w 1908 (w finale All Comers pokonała Agnes Morton, tytułu nie broniła Amerykanka May Sutton). Liczyła sobie wówczas 37 lat i 282 dni, tym samym przeszła do historii turnieju jako najstarsza triumfatorka gry pojedynczej. Kontynuowała występy jeszcze kilkanaście lat, w wieku 42 lat w 1912 przegrywając finał turnieju pretendentek z Ethel Larcombe.

Tenis, tenis ziemny – dyscyplina sportowa rozgrywana na korcie tenisowym, polegająca na przebijaniu rakietą tenisową piłki ponad lub obok siatki na pole przeciwnika, w sposób utrudniający jej odbiór. Może być rozgrywana pojedynczo (tzw. singel) lub w dwuosobowych zespołach zawodników jednej płci (debel) lub obu (mikst). Tenis należał do grona letnich dyscyplin olimpijskich od roku 1896 do 1924. Do ich programu powrócił w 1988 i jest w nim do dziś.

Dorothea Katherine Lambert Chambers, z domu Douglass (ur. 3 września 1878 w Ealing, zm. 7 stycznia 1960), tenisistka brytyjska, siedmiokrotna zwyciężczyni Wimbledonu w grze pojedynczej, mistrzyni olimpijska.

W 1902 przegrała w finale Wimbledonu z Muriel Robb. Finał miał nietypowy przebieg - przy stanie 6:4, 11:13, 1:1 mecz przerwały opady deszczu, a następnego dnia zawodniczki rozpoczęły walkę od początku. Ostatecznie triumfowała Robb, drugi mecz wygrywając w dwóch setach. Cooper Sterry kilkakrotnie triumfowała na Wimbledonie także w konkurencjach nieoficjalnych, w grze podwójnej kobiet i grze mieszanej (zyskały one status oficjalny w 1913). W 1901 wygrała grę podwójną z Hillyard, w 1902 z Morton. W tych samych latach triumfowała w mikście w parze z Laurie Dohertym. W pierwszej oficjalnej edycji debla kobiet w 1913 osiągnęła finał razem z Dorotheą Chambers (Angielki skreczowały w drugim secie).

Wimbledon znajduje się w jednej z 32 dzielnic Wielkiego Londynu (w London Borough of Merton), położony jest na południowy zachód od centrum miasta. Na tamtejszych kortach trawiastych (All England Lawn Tennis and Croquet Club) odbywa się co roku, na przełomie czerwca i lipca, najstarszy i najbardziej prestiżowy turniej tenisowy w świecie – The Championships. Rozgrywany jest on od 1877 roku jako mistrzostwa Anglii, zaliczany jest do turniejów Wielkiego Szlema. Wimbledon uznawany jest za nieoficjalne mistrzostwa świata na kortach trawiastych.

Agnes Mary Morton, Agatha Morton (ur. w 6 marca 1872 w Halstead, Essex, zm. 5 kwietnia 1952), tenisistka brytyjska, zwyciężczyni Wimbledonu w grze podwójnej.

Charlotte Cooper Sterry odnosiła sukcesy także poza Wimbledonem. Była wielokrotną mistrzynią Irlandii (1895 i 1898 w singlu, 1895, 1896, 1899 i 1900 w mikście), mistrzynią Szkocji (1899, w singlu), międzynarodową mistrzynią Niemiec (1899, w singlu). Na igrzyskach olimpijskich w Paryżu w 1900 została pierwszą kobietą z tytułem mistrzyni olimpijskiej. Wygrała grę pojedynczą i mieszaną (z Reggie Dohertym).

Reginald Frank Doherty, Reggie Doherty (ur. 1 października 1872 w Londynie, zm. 29 grudnia 1910), tenisista brytyjski, zwycięzca Wimbledonu w grze pojedynczej i podwójnej, zdobywca Pucharu Davisa, mistrz olimpijski.

Blanche Bingley, zamężna Hillyard (ur. 3 listopada 1863 w Londynie, zm. 6 sierpnia 1946), tenisistka brytyjska, sześciokrotna zwyciężczyni Wimbledonu w grze pojedynczej.

Jej mąż Alfred Sterry był także tenisistą, później członkiem władz brytyjskiej federacji Lawn Tennis Association. Córka Gwendolyn Sterry w latach 20. występowała w reprezentacji Wielkiej Brytanii w Pucharze Wightman.

Osiągnięcia na najważniejszych turniejach:

Wimbledon

gra pojedyncza - wygrane 1895, 1896, 1898, 1901, 1908, finały 1897, 1899, 1900, 1902, 1904, finały All Comers 1906, 1912

gra podwójna - wygrane 1901 (z Blanche Hillyard), 1902 (z Agnes Morton, obie edycje nieoficjalne), finał 1913 (z Dorotheą Chambers)

gra mieszana - wygrane 1901, 1902 (obie z Laurie Dohertym, edycje nieoficjalne)

igrzyska olimpijskie w Paryżu, 1900

gra pojedyncza - 1. miejsce

gra mieszana - 1. miejsce (z Reggie Dohertym)

Występy w chellenge round na Wimbledonie:

Szkocja (ang. Scotland, gael. Alba) – dawniej niezależne królestwo, obecnie część składowa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Obejmuje północną część wyspy Wielkiej Brytanii oraz Hebrydy, Orkady i Szetlandy. Od południa graniczy z Anglią. Krajobraz w przeważającej części wyżynny i górski. Klimat umiarkowanie ciepły, wybitnie morski. Na północy Szkocji Góry Kaledońskie i Grampiany, na południu Wyżyna Południowoszkocka. W centrum niewielka Nizina Środkowoszkocka skupiająca większą część ludności.

1895 - 7:5, 8:6 z Helen Jackson (All Comers)

1896 - 6:2, 6:3 z Alice Simpson Pickering

1897 - 7:5, 5:7, 2:6 z Blanche Hillyard

1898 - 6:4, 6:4 z Louise Martin

1899 - 2:6, 3:6 z Blanche Hillyard

1900 - 6:4, 4:6, 4:6 z Blanche Hillyard

1901 - 6:2, 6:2 z Blanche Hillyard

1902 - 5:7, 1:6 z Muriel Robb (w powtórzonym finale)

1904 - 0:6, 3:6 z Dorotheą Douglass

1908 - 6:4, 6:4 z Agnes Morton (All Comers)

1912 - 3:6, 1:6 z Ethel Larcombe

Źródła:

Bud Collins, Tennis Encyclopedia, Visible Ink Press, Detroit 1997

Martin Hedges, The Concise Dictionary of Tennis, Mayflower Books Inc, Nowy Jork 1978