Charlotte Grimaldi - Polski Serwis Naukowy

Charlotte Louise Juliette Grimaldi, wcześniej Louvet, księżna Valentinois (ur. 30 września 1898 w Konstantynie, Algieria, zm. 15 listopada 1977 w Paryżu), członkini monakijskiej rodziny książęcej, nieślubna córka księcia Ludwika II Grimaldi i Marii Julietty Louvet.

Dzieciństwo i młodość

Charlotte urodziła się 30 września 1898 w Konstantynie w Algierii, ojczyźnie jej matki. W dniu narodzin otrzymała po matce nazwisko Louvet. Jej rodzicami byli Ludwik II Grimaldi, książę Monako oraz Marie Juliette Louvet, algierska piosenkarka kabaretowa. Miała dwoje starszego przyrodniego rodzeństwa z małżeństwa matki, Jerzego i Małgorzatę. Jej dziadkami ze strony ojca byli Karol III Grimaldi, książę Monako i jego żona, Maria Wiktoria Hamilton, późniejsza hrabina Tolna.

Charlotte Marie Pomeline Casiraghi - (ur. 3 sierpnia 1986 w Monte Carlo), córka księżniczki Monako, Karoliny i jej drugiego męża, Stefano Casiraghiego. Zajmuje czwarte miejsce na liście sukcesji tronu Monako.

Pierre Marie Xavier Raphael Antoine Melchior de Polignac (ur. 24 października 1895 - zm. 10 listopada 1964) - syn hrabiego Maxence de Polignac (1857 - 1936) i jego hiszpańskiej żony, urodzonej w Meksyku, Susany de la Torre y Mier (1858 - 1913). Ojciec władcy Monako - Rainiera III Grimaldi.

Małżeństwo i rodzina

Ojciec Ludwik II Grimaldi zaaranżował małżeństwo swojej córki z Piotrem de Polignac, hrabią Polignac, który otrzymał tytuły księcia Valentinois i księcia Monako, ponadto przyjął nazwisko Grimaldi. Ślub cywilny odbył się 18 marca 1920, a kościelny następnego dnia. Małżonkowie doczekali się dwójki dzieci: księżnej Antoinette (ur. 1920, zm. 2011) i księcia Rainiera III (ur. 1923, zm. 2005). Małżeństwo nie należało do szczęśliwych; para pozostawała w separacji od 20 marca 1930, kiedy to Charlotte zostawiła męża i zamieszkała ze swoim włoskim kochankiem. Rozwód nastąpił 18 lutego 1933.

Monako, Księstwo Monako (fr. Monaco, Principauté de Monaco, monegaski (nie jest językiem urzędowym) Munegu, Principatu de Munegu) – niewielkie miasto-państwo położone w Europie Południowej nad Morzem Śródziemnym w obrębie Riwiery francuskiej. Po Watykanie jest to drugie najmniejsze pod względem powierzchni niezależne państwo świata.

Alexandra Charlotte Ulrike Maryam Virginia von Hannover (ur. 20 lipca 1999 w Vöcklabruck, Austria), księżniczka, najmłodsza córka księżniczki Monako, Karoliny i jej trzeciego męża, Ernsta Augusta V. Zajmuje piąte miejsce na liście sukcesji tronu monakijskiego oraz czterechsetne na liście sukcesji tronu brytyjskiego.

Księżna w ciągu dalszych lat swojego życia związana była z byłym francuskim złodziejem biżuterii Rene Girierem, znanym jako Rene la Canne.

Na cześć księżnej jej imię noszą jej prawnuczki: Charlotte Marie Pomeline Casiraghi i Alexandra Charlotte Ulrike Maryam Virginia von Hannover.

Księżna Monako

W 1911 roku w księstwie wybuchł kryzys władzy. Ojciec Charlotte, Ludwik II Grimaldi, przyszły książę, nie posiadał legalnego potomka, a zatem swojego następcy. W przypadku jego bezpotomnej śmierci tron trafiłby w ręce jego kuzyna Wilhelma. Ludwik zdecydował o uznaniu i adopcji swojego jedynego dziecka. W 1918 roku Charlotte otrzymała nazwisko Grimaldi i wszystkie prawa do dziedziczenia tronu. Po śmierci swojego dziadka Karola III Grimaldi została następczynią tronu.

Mendog II, Mindaugas II, właśc. Wilhelm Karol Florestyn Urach (ur. 30 maja 1864 w Monako, zm. 24 marca 1928 w Rapallo) – książę Urach, hrabia Wirtembergii, w 1918 proklamowany królem Litwy.

Charles Honore Grimaldi, książę Monako, książę Valentinois (ur. 8 grudnia 1818 w Paryżu, zm. 10 września 1889 w Marchais), 10. książę Monako od 20 czerwca 1856 do 10 września 1889, syn księcia Florestana I Grimaldi i księżnej Marii Gibert de Lametz.

Była nią aż do 1944 roku, kiedy w porozumieniu ze swoim ojcem zrzekła się wszystkich praw do bycia głową państwa na rzecz swojego syna, Rainiera III. W tym samym czasie księstwo było okupowane przez Niemców i Amerykanów. Decyzja matki wzbudziła niezadowolenie jej córki, Antoinette, która również miała ochotę zająć miejsce na tronie i później przez wiele lat walczyła o to z bratem. W Monako uznawano jednak prawo primogenitury - dziedziczenie z pierwszeństwem męskich członków rodziny.

W późniejszych latach życia ukończyła studia z pracy specjalnej. Po objęciu tronu przez jej syna w 1949 roku wyprowadziła się do rodzinnej posiadłości w Marchais niedaleko Paryża. Zmarła w stolicy Francji 15 listopada 1977 roku, trzynaście lat po śmierci jej byłego męża, Piotra de Polignac. Została pochowana w Monako.