Chasechemui - Polski Serwis Naukowy

Posąg Chasechemui, Muzeum Egipskie w Kairze

Chasechemui – władca starożytnego Egiptu z II dynastii

Niektórzy badacze przyjmują, że Chasechem i Chasechamui to dwie różne osoby i Chasechem był poprzednikiem Chasechamui. Klasyfikacja z Cambridge utożsamia nawet Chasechemui z władcą o imieniu własnym Nefersokar.

Przeważa obecnie jednak pogląd, że Chasechem i Chasechamui to jedna i ta sama osoba. Władca używał najpierw imienia w liczbie pojedynczej, a następnie po zwycięstwie nad Północą i ponownym zjednoczeniu kraju przyjął imię w liczbie mnogiej.

Abydos (eg. Abdżu, arab. Arabat El-Madfurnah – Pogrzebany Arabat) – starożytne miasto w Górnym Egipcie, dzisiaj jest to maleńka wioska na zachodnim brzegu Nilu. W starożytności w pobliżu znajdowało się miasto Tinis, z którego, zgodnie z przekazem, miał pochodzić Narmer.

Liban (arab. لبنان Lubnān; الجمهوريّة اللبنانيّة al-Jumhūrīyah al-Lubnānīyah, Republika Libańska) – państwo w zachodniej Azji, na obszarze Bliskiego Wschodu, nad Morzem Śródziemnym graniczące z Syrią i Izraelem.

Pochodził z Nechen. Żoną jego była prawdopodobnie Nimaatapis. Za jego panowania doszło do przywróceniu jedności państwa na skutek ponownego pokonania i podbicia Dolnego Egiptu. Wyrazem tego było zmiana imienia, a także uznanie dwóch bogów, Horusa i Seta, za równoprawne bóstwa opiekuńcze dynastii. Władca organizował również wyprawy wojenne do Nubii i Libanu. Prowadził także ożywioną działalność budowlaną, wznosząc kamienne budowle w Nechen, Necheb i Abydos.

Dynastia (gr. dynasteia – władza) – szereg władców z jednego rodu (książąt, królów lub cesarzy), przynajmniej dwie osoby pochodzące z tej samej rodziny panujące bezpośrednio po sobie lub z niewielkimi przerwami. Zdarzały się też dynastie niespokrewnionych władców (np. dynastia Antoninów lub egipskich Mameluków).

Nubia - kraina historyczna znajdująca się w północno-wschodniej Afryce, w południowym Egipcie i północnym Sudanie. Zajmuje środkowy bieg Nilu pomiędzy Asuanem a Chartumem (między VI a I kataraktą). W starożytności zwana Kusz, zamieszkana była przez lud spokrewniony z Egipcjanami, który w połowie II tysiąclecia p.n.e. uległ wymieszaniu z napływającymi od południa plemionami.

Według Manetona, jego panowanie kończy okres tynicki bez żadnego specjalnego uzasadnienia ze strony tego starożytnego historyka, co może się jednak wiązać z kresem konfliktów między Górnym i Dolnym Egiptem oraz ostatecznym uregulowanie struktur gospodarczych, religijnych i politycznych kraju.

Set, Σήθ (greckie), Sutekh, Setech (egipskie) – w mitologii egipskiej pan burz, pustyń, Górnego Egiptu, ciemności i chaosu, także bóstwo o charakterze demonicznym. Przedstawiany jako człowiek z głową wyimaginowanego zwierzęcia złożonego po części z szakala, antylopy oryks oraz osła. Wcześniej występował być może jako bóg wojny i mogło być to bóstwo starsze niż religia egipska. W religii egipskiej jeden z głównych bogów.

Manethon (Maneton) (III wiek p.n.e.) - zhellenizowany kapłan egipski, znający oprócz greki egipskie tradycje i potrafiący czytać hieroglify. Wykształcenie zdobył prawdopodobnie w Heliopolis lub w Mendes, mieszkał zaś w położonym w delcie Nilu Sebennytos.

Został pochowany w Abydos.

Bibliografia

Grimal N. - „Dzieje starożytnego Egiptu”, PIW, Warszawa 2004, s.65-67, ISBN 83-06-02917-8

Kwiatkowski B. - „Poczet faraonów”, Iskry, Warszawa 2002, s. 82-83, ISBN 83-207-1677-2

Schneider Th. - „Leksykon faraonów”, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa-Kraków 2001, s. 100-101, ISBN 83-01-13479-8