Chester Beatty II - Polski Serwis Naukowy

Chester Beatty II oznaczany symbolem $\mathfrak{P}$ (Gregory-Aland) – rękopis papirusowy Nowego Testamentu spisany w formie kodeksu. Nazwa Chester Beatty II pochodzi tak od amerykańskiego inżyniera i przemysłowca Chester Beatty (1875-1968), który w 1931 roku zakupił ten kodeks w Egipcie. Wraz z innymi rękopisami tworzy kolekcję Chester Beatty. Przechowywany jest w Dublinie (P. Chester Beatty II) i Ann Arbor (Univ. of Michigan, Inv. 6238). Rękopis spοrządzony został przez profesjonalnego skrybę, jednak zawiera wiele błędów.

Nowy Testament (gr. Καινή Διαθήκη, Kainē Diathēkē) - druga, po Starym Testamencie, część Biblii chrześcijańskiej, powstała na przestrzeni 51-96 r. n.e.; stanowi zbiór 27 ksiąg, przedstawiających wydarzenia z życia Jezusa i wczesnego Kościoła oraz pouczenia skierowane do wspólnot chrześcijańskich, tradycyjnie datowanych na drugą połowę I wieku; niektórzy bibliści datują część ksiąg również na pierwszą połowę II wieku; główne źródło chrześcijańskiej doktryny i etyki. Niektóre wyznania używają jako nazwy Nowego Testamentu określenia Chrześcijańskie Pisma Greckie.
Kodeks papirusowy Nowego Testamentu jest kopią partii tekstu Nowego Testamentu wykonaną na papirusie. Data papirusów szacowana jest z dokładnością do 100 lat. Generalnie biorąc, są najstarszymi świadkami tekstu Nowego Testamentu.

Opis

Zawiera Listy Pawła (niekompletne), bez Listów pasterskich, na 86 kartach (pierwotnie było ich 104), o wymiarach 21,5-23 cm na 13,5-15,2 cm; kolejność ksiąg: Rz (brak 16, 1-24), Hbr, 1 Kor, 2 Kor, Ef, Gal, Flp, Kol, 1 Tes, 2 Tes.

Okazjonalnie stosuje przydech mocny (spiritus asper). Zawiera wiele korekt.

Rękopis sporządzony został przez profesjonalnego skrybę.

Egipt (arab. مصر Miṣr; dialekt egipski: Máṣr (/masˤɾ/); łac. Aegyptus, gr. Αίγυπτος Aígyptos), nazwa oficjalna Arabska Republika Egiptu (arab. جمهوريّة مصر العربيّة Dżumhurijjat Misr Al-Arabijja) – państwo położone w północno-wschodniej Afryce z półwyspem Synaj w zachodniej Azji. Egipt otoczony jest przez Morze Śródziemne na północy i Morze Czerwone na wschodzie; graniczy z Izraelem i Strefą Gazy na północnym wschodzie, Sudanem na południu i Libią na zachodzie.
List do Kolosan [Kol] – list św. Pawła, napisany do gminy chrześcijańskiej w Kolosach, stanowiący księgę Nowego Testamentu. Adresaci listu wywodzili się prawdopodobnie ze środowiska pogańskiego. List prezentuje obraz żywej, zjednoczonej i stałej w wierze, jednak nie w pełni dojrzałej duchowo wspólnoty. Został napisany w celu umocnienia wiary młodego Kościoła kolosańskiego i ostrzeżenia go przed grożącymi mu błędami. Zgodnie z listem chrześcijanie powołani są do nowego życia w Chrystusie, który jest Głową Kościoła, i nie powinni poddawać się w niewolę nauk czysto ludzkich. Jako wybrani przez Boga powinni dawać świadectwo nowego życia i w swym postępowaniu mieć wzgląd na Jezusa Chrystusa.

Jest najstarszym zbiorem Listów Pawła i jednym z najstarszych istniejących kodeksów.

Rękopis pochodzi z Fajjum albo z ruin kościoła bądź klasztoru w pobliżu starożytnego Afroditopolis.

Frederick G. Kenyon datował rękopis na I połowę III wieku. Datował tak głównie w oparciu o analizę stychometrycznych not zamieszczonych na końcu Listów. Ulrich Wilcken, wierzył że kodeks powstał w II wieku i był zdania, że należy go datować na ok. 200 rok. Ocena Wilckena bazowała na analizie jednej tylko karty kodeksu. Hans Gerstinger również był przekonany, że rękopis należy do II wieku.

Pierwszy List do Koryntian [1 Kor] – księga Nowego Testamentu. Za autora listu powszechnie uważany jest święty Paweł. Miejscem sporządzenia był Efez, w którym św. Paweł zatrzymał się prawdopodobnie w roku 57.
List do Filipian [Flp lub Fil.] to jeden z listów więziennych św. Pawła, napisany prawdopodobnie podczas jego uwięzienia w Rzymie (lata 61−63), lub wcześniej w Efezie (56−57).

Young Kyu Kim datę powstania odniósł do czasów panowania Domicjana (81-96), ponieważ kształty liter są podobne do rękopisów z I wieku i początku II, a noty korektorskie uczynione przez inną rękę, zdaniem Kima późniejszą, są charakteryσtyczne dla II wieku (jako przykład podał και). Comfort kontrargumentował, że większość rękopisów z I wieku ma pewne podobieństwa do p, ale tylko część ich liter jest identyczna, nie wszystkie. To co Kim nazywał identyczną formą, jest tylko wcześniejszą formą tego, co w przypadku p było formą późniejszą. Dodatkowym powodem na późniejsze datowanie kodeksu jest to, że odkryty został wraz z innymi rękopisami, które nie mogą być datowane na I wiek. Comfort datował go na połowę II wieku. Datowany jest przez INTF na około 200 rok.

Kodeks – jedna z form książki. Jest to zbiór kart złączonych (szytych, klejonych) na jednym z brzegów nazywanym grzbietem książki. Karty kodeksu są z papirusu, pergaminu, albo papieru. Forma ta, stosowana od końca I wieku n.e., jest obecnie najpopularniejszą formą książki, do innych zaliczmy: zwój, leporello, książkę mówioną, książkę elektroniczną.
Kurt Aland (ur. 28 marca 1915 w Berlin-Steglitz, zm. 13 kwietnia 1994 w Münster, Westfalia) – niemiecki teolog i profesor Badań Nowego Testamentu i Historii Kościoła. Przez wiele lat kierował Instytutem Badań Tekstu Nowego Testamentu (Institut für neutestamentliche Textforschung) i był głównym wydawcą Nestle-Aland Novum Testamentum Graece (greckiego Nowego Testamentu).

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)