Chirurgia stomatologiczna - Polski Serwis Naukowy

Chirurgia stomatologiczna - dziedzina medycyny zajmująca się leczeniem operacyjnym jamy ustnej i okolic przyległych. Wyłoniła się w drugiej połowie XIX w. jako podspecjalność stomatologii wymagająca przygotowania ogólnochirurgicznego. Jest jedną z dwóch specjalności stomatologicznych (obok ortodoncji) uzyskiwanych w Polsce, których wzajemne uznawanie przez kraje członkowskie Unii, zagwarantowane zostało w Traktacie Akcesyjnym.

Ślinianka lub gruczoł ślinowy – gruczoł wydzielania zewnętrznego, wytwarzający ślinę. Elementami wydzielniczymi dużych gruczołów ślinowych są cewki i pęcherzyki. Na przewody wyprowadzające składają się: przewody śródzrazikowe (in. wewnątrzzrazikowe: wstawki i przewody prążkowane), przewody międzyzrazikowe oraz przewody wyprowadzające (p. główne).

Implantologia to nauka o wprowadzaniu implantów do żywego organizmu, ich interakcjach, budowie, właściwościach i warunkach niezbędnych do "przyjęcia się" wszczepu oraz przyczynach ich ewentualnego ich odrzucenia.

Zakres chirurgii stomatologicznej

Zakres zabiegów wykonywanych przez chirurga stomatologa, chirurga szczękowo-twarzowego oraz laryngologa, jako lekarzy zajmujących się operacjami w obszarze twarzoczaszki, bywa różny i zależny jest od posiadanych przez operującego umiejętności. Do najczęściej wykonywanych procedur w chirurgii stomatologicznej należą:

Medycyna (. Medycyna weterynaryjna rozszerza zakres zainteresowań medycyny na stan zdrowia zwierząt. Za ojca medycyny uważa się Hipokratesa, a nowożytnej Paracelsusa. Ostatnio wprowadza się zasady medycyny opartej na faktach.

Sterowana regeneracja tkanek – zespół procedur w periodontologii i chirurgii stomatologicznej, które przy zastosowaniu konkretnych materiałów prowadzą do odtworzenia struktur i funkcji utraconych tkanek przyzębia lub samej kości wyrostka zębodołowego.

ekstrakcje (również zębów zatrzymanych i jeszcze niewyrzniętych), ekstrakcje zębów mądrości,

odsłanianie zębów zatrzymanych w łuku,

plastyki połączeń jamy ustnej z zatoką szczękową

leczenie ropni oraz przetok ustno-twarzowych,

resekcje wierzchołka korzeni, hemisekcje,

zabiegi usunięcia włókniaków, nadziąślaków, mukoceli, brodawczaków i innych zmian błony śluzowej,

chirurgiczne przygotowanie jamy ustnej do leczenia protetycznego,

podcinanie wędzidełek warg i języka

zabiegi na zatoce szczękowej – w tym Operacja Caldwella-Luca oraz zabiegi wykonywane metodą endoskopową,

zabiegi z zakresu implantoprotetyki stomatologicznej,

leczenie nowotworów łagodnych oraz niektórych postaci nowotworów złośliwych jamy ustnej i warg oraz guzów nowotworopodobnych,

operacje usunięcia torbieli twarzoczaszki,

terapia ortopedyczna złamań zębów, wyrostków zębodołowych, szczęk i żuchwy,

farmakologiczne i operacyjne leczenie chorób gruczołów ślinowych i stawów skroniowo-żuchwowych,

leczenie zespołów bólowych twarzoczaszki,

zabiegi z zakresu chirurgii periodontologicznej.

Linki zewnętrzne

Polskie Towarzystwo Chirurgii Jamy Ustnej i Chirurgii Szczękowo-Twarzowej

Zobacz też

implantologia

sterowana regeneracja tkanek (ang. GTR, Guided Tissue Regeneration)

chirurgia szczękowo-twarzowa

Bibliografia

H. Horch, Chirurgia stomatologiczna, Wrocław, Wydawnictwo Urban & Partner, 1997, ISBN 83-85842-12-8.

Gomułka Witold, Rewerski Wojciech, Encyklopedia zdrowia, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, ISBN 83-01-13341-4

Leszek Kryst: Chirurgia szczękowo-twarzowa : podręcznik dla studentów. Warszawa: 2007. ISBN 978-83-200-3274-1. .

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Nowotwór łagodny, inaczej niezłośliwy (łac. neoplasma benignum) - nowotwór utworzony z tkanek zróżnicowanych i dojrzałych, o budowie mało odbiegającej od obrazu prawidłowych tkanek.

Jama ustna (łac. cavum oris) - początkowy odcinek przewodu pokarmowego i oddechowego. Na jamę ustną składa się przedsionek jamy ustnej i jama ustna właściwa, które oddzielone od siebie są łukami zębowymi żuchwy i szczęki. Przedsionek jamy ustnej ograniczony jest od przodu częścią śluzową wargi górnej i dolnej, od tyłu łukami zębowymi oraz wyrostkami zębodołowymi pokrytymi dziąsłami, od góry i od dołu zachyłkami błony śluzowej, od której odchodzi wędzidełko górne i dolne. Jama ustna właściwa ograniczona jest od przodu i bocznie łukami zębowymi oraz wyrostkami zębodołowymi pokrytymi dziąsłami, od góry przez podniebienie (w początkowym odcinku podniebienie twarde - kostne, w tylnym odcinku przez podniebienie miękkie), od tyłu przez wały: podniebienno-językowe i podniebienno-gardłowe (łac. plica palatoglossus et plica palatopharungeus), od dołu zaś przez przeponę jamy ustnej (łac. diaphragma cavum oris), na której spoczywa język (grec.) glossus (łac.) lingua).