Ten artykuł dotyczy króla Franków Chlodwiga I. Zapoznaj się również z: hasła o innych władcach Franków o imieniu Chlodwig.

Chlodwig I

Chlodwig I - brązowy medal z 1720 r.

Chrzest Chlodwiga I w Boże Narodzenie 496 roku w kościele w Reims przez biskupa, św. Remigiusza (datowanie chrztu Chlodwiga wciąż pozostaje sporne)

Chrzest Chlodwiga I miniatura z XIV w.

Bitwa pod Tolbiac (496)

Chlodwig I (fr. Clovis I, łac. Clodovicus, frankijski Chlodowech), (ok. 466 - 27 października 511) był władcą Franków, synem Childeryka I i Basiny. Najsłynniejszy spośród merowińskich władców.

Początki panowania

Chlodwig objął tron w 481 roku, po śmierci swojego ojca. Stolicą państwa Chlodwiga był wówczas Tournai. W tym czasie oprócz niego było jeszcze kilku dzielnicowych władców Franków, w tym najprawdopodobniej jego krewni Chararyk i Ragnachar (jego stolicą było Cambrai). W północnej Galii w bezpośrednim sąsiedztwie Chlodwiga znajdowało się państwo Galo-Rzymian rządzone przez Syagriusz ze stolicą w Soissons. Państwo to znajdowało się pod ochroną największej siły w ówczesnej Galii tj. królestwa Wizygotów rządzonego przez króla Euryka. Po śmierci króla Euryka w 486 roku, Chlodwig wyprawił się do północnej Galii i rozbił wojska Syagriusza w bitwie pod Soissons. Chlodwig podbił jego państwo. W tym czasie Syagriusza zbiegł do Tuluzy, gdzie schronił się u nowego króla Wizygotów Alaryka. Chlodwig grożąc wojną Alarykowi zażądał wydania Syagriusza. Król Wizygocki ugiął się i kazał go wydać. Syagriusz został osadzony w więzieniu w Soissons, a następnie został tam stracony. Król Franków, już wówczas przejawiał sympatię do religii chrześcijańskiej, gdyż w czasie walk zakazał łupić kościoły i klasztory. Po podbiciu północnej Galii Chlodwig przeniósł swoją stolicę do Soissons.

Ślub z Chrodechildą

Chlodwigowi tuż po objęciu władzy urodził się z nieznanej z imienia Frankijki syn Teuderyk. W 483 roku Chlodwig celem wzmocnienia swojej pozycji wśród Franków wysłał poselstwo do króla Burgundów Gundobada celem zawarcia sojuszu podpartego małżeństwem między obu rodami. Na czele poselstwa stał zausznik Chlodwiga Aurelian. Zawarto porozumienie pomiędzy obu królestwami. Początkowo Chlodwig miał poślubić córkę Gundobada, jednakże ta zmarła. Wobec tego w 492 roku Chlodwig poślubił Klotyldę bratanicę Gundobada. Klotylda w odróżnieniu od swego stryja była wyznania katolickiego. Klotylda od początku małżeństwa namawiała męża na przyjęcie chrztu. Początkowo Chlodwig podchodził do tego opornie. Z tego małżeństwa narodziło się co najmniej pięcioro dzieci byli to synowie Ingomer, Chlotar, Childebert, i Chlodomer oraz córka Klotylda.