Chlodwig II - Polski Serwis Naukowy

Grobowce Chlodwiga II i Karola Młota w Bazylice Saint-Denis w Paryżu

Chlodwig II (ur. 634, zm. 27 listopada 655 lub 658) – król Franków z dynastii Merowingów. Najmłodszy z synów Dagoberta I. Objął po ojcu trony Neustrii i Burgundii (nad Austrazją od roku 634 panował już jego brat Sigebert III).

Grimoald I zwany Starszym urodz. ok. 615 zm. 656 był majordomem Austrazji w latach prawdopodobnie od 640 lub 644 do swojej śmierci. Był synem Pepina z Landen i jego żony Idubergi.

Karol Młot (fr. Charles Martel, niem. Karl Martell, ur. 23 sierpnia 686 w Herstalu, zm. 22 października 741 w Quierzy-sur-Oise) – frankijski majordom, a w rzeczywistości władca państwa Franków.

W dniu śmierci ojca był jeszcze niepełnoletni (639). Władzę faktycznie sprawowała jego matka Nantchilda wraz z majordomem Aegą. Po jej śmierci w 641 rządy objął majordom Erchinoald, odsuwając Chlodwiga od faktycznej władzy. Chlodwig II uważany jest za jednego z tzw. gnuśnych królów.

Teuderyk III (ur. 654 – zm. 691) – dwukrotny król Neustrii i Burgundii, panował w latach 673 i 675 – 691, król Austrazji od 679 do śmierci w 691, król wszystkich Franków od 679. Syn Chlodwiga II i Batyldy, opisywany jako marionetkowy, słaby król. Majordom Ebroin mianował go bez poparcia dostojników. Panował w Neustrii po swoim bracie Chlotarze III od 673, ale Childeryk II z Austrazji wyparł go, lecz w niedługim czasie zmarł (675) i Teuderyk zasiadł na jego tronie. Kiedy Dagobert II zmarł w 679, otrzymał Austrazję i zjednoczył całe państwo Franków.

Gnuśni królowie (fr. rois faineants) – określenie używane w stosunku do ostatnich królów z dynastii Merowingów. Na skutek oddolnego rozkładania się jedności państwa tracili oni powoli rzeczywistą władzę. Sprzyjała temu procesowi postępująca degeneracja dynastii - Merowingowie często nie dożywali pełnoletności, umierając młodo.

Około roku 650 pojął za żonę Batyldę, niewolnicę pochodzącą z anglosaskiego szlacheckiego rodu panującego w Anglii, z którą miał później trzech synów: Chlotara III (przejął po nim tron w Neustrii), Childeryka II (panował później w Austrazji) i Teuderyka III (zjednoczył w jedną koronę wszystkie terytoria Franków).

Anglosasi – tym mianem określa się rozmaite plemiona, wywodzące się z terenu obecnych Niemiec i Skandynawii, takie jak Anglowie, Sasi i Jutowie. Począwszy od V wieku plemiona te zasiedliły większą część Wysp Brytyjskich. Współczesny język angielski pochodzi od języka, którym Anglosasi posługiwali się 1500 lat temu.

Neustria – kraina historyczna w północno-zachodniej Francji, początkowo nazwa geograficzna, od VI wieku nabrała znaczenia politycznego w związku z powstaniem tam w 561 roku odrębnego królestwa frankijskiego po podziale państwa Merowingów. W 687 roku została połączona z Austrazją.

Być może panował przez krótki czas — lata 657-662 — nad Austrazją. W okresie tym Neustria obaliła rządy uzurpatorów Grimoalda I oraz Childeberta III i zdominowała Austrazję. Chronologia tego okresu nie jest jednak pewna. Podoboje zapewne przypisać trzeba Chlotarowi III.

Chlodwig II umarł między 655 a 658. Został pochowany w paryskiej Bazylice Saint-Denis.

Frankowie(łac. gens Francorumlub Franci) - to nazwa zbiorcza określająca zachodniogermańską federację plemion, u swoich, uchwytnych źródłowo, początków, tj. w III w. n.e., zamieszkującą tereny na północ i wschód od dolnego Renu. Między trzecim, a piątym wiekiem część Franków najeżdżała terytorium Rzymu, gdy inna część weszła w skład rzymskich wojsk w Galii. Tylko Frankowie saliccy utworzyli królestwo na terenach rzymskich. Pod wodzą rodzimej dynastii Merowingów podbili niemal cała Galię. Pod władzą Karolingów państwo to stałą się wiodącą siłą chrześcijańskiego Zachodu. Jego rozpad dał początek dwóm wiodącym siłom średniowiecza: królestwu Francji i państwu niemieckiemu.

Merowingowie – dynastia królów panująca w Królestwie Franków w latach 481–753, wywodząca się od władcy Franków salickich Merowecha (Meroweusza).