Chlorek żelaza - III - Polski Serwis Naukowy

Chlorek żelaza(III) (chlorek żelazowy), FeCl3 – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu solnego i żelaza na stopniu utlenienia +3.

Właściwości chemiczne i fizyczne

Chlorek żelaza(III) ma stosunkowo niską temperaturę topnienia (306 °C) i wrze w temperaturze około 315 °C. Para składa się z dimeru Fe2Cl6, który dysocjuje w monomeryczny FeCl3 w wyższej temperaturze.

W warunkach normalnych bezwodny chlorek żelaza(III) jest silnie higroskopijnym krystalicznym ciałem stałym o barwie granatowo-zielonej. W świetle odbitym ma barwę zieloną, w świetle przechodzącym – barwę czerwoną.

Chlorek winylu (VC, VCM, chloroetylen, chloroeten, CH2=CHCl) – organiczny związek chemiczny stosowany głównie jako monomer do otrzymywania polichlorku winylu i kopolimerów.

Hydroliza - reakcja chemiczna polegająca na rozpadzie cząsteczek związku chemicznego na dwa lub więcej mniejszych fragmentów w reakcji z wodą lub parą wodną. W przypadku soli jonowych przez hydrolizę rozumie się zbiór wtórnych reakcji jonów powstałych w wyniku solwolizy tej soli, które niekiedy prowadzą do zmiany pH środowiska.

W roztworach wodnych chlorek żelaza(III) ulega hydrolizie, w wyniku czego jego roztwory mają barwę czerwonobrązową i odczyn kwaśny: FeCl3 + 3H2O ⇌ Fe(OH)Cl2 + HCl + 2H2O ⇌ Fe(OH)2Cl + 2HCl + H2O ⇌ Fe(OH)3 + 3HCl

W praktyce hydrolizę powstrzymuje się przez dodanie do roztworu kwasu solnego (5% wagowo).

Otrzymywanie

Metody otrzymywania chlorku żelaza(III):

Spalanie to reakcja chemiczna przebiegająca między materiałem palnym lub paliwem a utleniaczem, z wydzieleniem ciepła i światła. Paliwa i utleniacze mogą występować w trzech stanach skupienia: gazowym, ciekłym i stałym. Powszechnie dostępnym utleniaczem gazowym jest tlen zawarty w powietrzu. Utleniacze ciekłe i stałe są stosowane w silnikach rakietowych.

Atrament sympatyczny – jedna z form steganografii, polegająca na zapisywaniu wiadomości substancją bezbarwną w momencie pisania lub tracącą barwę po krótkim czasie.

nasycanie chlorem wodnego roztworu chlorku żelaza(II):

2FeCl2 + Cl2 → 2FeCl3

synteza z pierwiastków (spalanie żelaza w chlorze):

2Fe + 3Cl2 → 2FeCl3

utlenianie chlorku żelaza(II) dwutlenkiem siarki w kwasie solnym:

4FeCl2 + SO2 + 4HCl → 4FeCl3 + S + 2H2O

Zastosowanie

W hutnictwie do przerobu rud miedziowych i srebrowych,

Przy oczyszczaniu ścieków i uzdatnianiu wody pitnej jako koagulant,

W farbiarstwie jako zaprawa,

W lecznictwie do tamowania krwi

Stosowany do wytrawiania płytek PCB,

Jako reagent osuszający w niektórych reakcjach chemicznych,

Jako katalizator w reakcji etenu z chlorem (jako związek pośredni powstaje dichloroeten) w procesie otrzymywania chlorku winylu, będącego monomerem do produkcji PCW,

Jako wywoływacz dla atramentu sympatycznego dla tekstów pisanych kwasem salicylowym.

Toksyczność

Chlorek żelaza(III) jest szkodliwy, spożyty w większych dawkach może doprowadzić do zgonu. Dawka śmiertelna LD50 (doustnie szczur) wynosi 900 mg/kg. Po spożyciu powoduje wymioty, działa toksycznie na nerki i wątrobę. Przy kontakcie ze skórą i błonami śluzowymi wywołuje podrażnienia, bardzo silne podrażnienia występują w kontakcie z oczami. Chlorek żelaza(III) jest substancją silnie żrącą i należy z nim pracować jedynie używając odpowiedniej odzieży ochronnej.

Tlenek siarki(IV), S O2 (ditlenek siarki, dwutlenek siarki, bezwodnik siarkawy) – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków niemetali. Bezbarwny gaz o ostrym, gryzącym i duszącym zapachu, silnie drażniący drogi oddechowe. Dwutlenek siarki jest trujący dla zwierząt i szkodliwy dla roślin. Ma własności bakteriobójcze i pleśniobójcze. Jest produktem ubocznym spalania paliw kopalnych, przez co przyczynia się do zanieczyszczenia atmosfery (smog). Stosowany jako konserwant (E220), szczególnie powszechnie do win, także markowych. Dwutlenek siarki wykorzystuje się również do produkcji siarczynów, do bielenia (w przemyśle tekstylnym i papierniczym), dezynfekcji (znany już w starożytności) i jako czynnik chłodniczy. Jest produktem pośrednim podczas produkcji kwasu siarkowego. Rozpuszczalny m.in. w wodzie i acetonie.

Higroskopijność - podatność niektórych substancji na wchłanianie wilgoci lub nawet wiązanie się z wodą. Woda ta może pochodzić z pary wodnej znajdującej się w powietrzu, z wilgoci znajdującej się w gruncie, z rosy osadzającej się na powierzchni substancji itp. Pochłanianie występuje wtedy, gdy woda przenika z miejsca kontaktu z materiałem higroskopijnym do jego wnętrza. Odbywać się to może na różne sposoby.

Przypisy

Chlorek żelaza(III) (ang. • pol.) w katalogu produktów Sigma-Aldrich.
Chlorek żelaza(III) – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.