Chloris - nimfa - Polski Serwis Naukowy

Zapoznaj się również z: inne postacie o imieniu „Chloris”.

Chloris (fragment obrazu Sandra Botticellego Wiosna),
tempera na desce, 1482,
Galeria Uffizi we Florencji.

Chloris (gr. Χλωρις Chlōris, łac. Chloris, Flora ‘Zielona’) – w mitologii greckiej nimfa, bogini kwiatów.

Vojtech Zamarovský, czes. Vojtěch Zamarovský, (ur. 5 października 1919 w Trenczynie lub Zamarovcach[1][2] w Czechosłowacji, ob. Słowacji, zm. 26 lipca 2006 w Pradze w Czechach) – słowacki prozaik, autor słowackiej i czeskiej literatury faktu, publicysta, badacz historii starożytnej, m.in.: Grecji, Rzymu, Egiptu, Mezopotamii, Sumeru, propagator kultury i ideologii hellenizmu, tłumacz, doktor prawa, podróżnik, agent wywiadu [3][4][5][6][7][8].

Sandro Botticelli wł. Alessandro di Mariano Filipepi (ur. 1 marca 1445 we Florencji w dzielnicy Santa Maria Novella[potrzebne źródło] – zm. 17 maja 1510 (jest to data pogrzebu), także we Florencji) – włoski malarz szkoły florenckiej, który tworzył we wczesnym (quattrocento) oraz dojrzałym okresie odrodzenia.

Uchodziła za córkę Zeusa (lub Okeanosa) oraz za żonę boga wiatru zachodniego, Zefira, z którym miała syna Karposa (‘owoc’). Czasami uważano ją za jedną z hor – strażniczkę kwiatów (zamiast Anatole) i boginię wiosny. Jej rzymską odpowiedniczką była Flora.

Imieniem nimfy została nazwana jedna z planetoid – 410 Chloris.

Wiosna - jedna z czterech podstawowych pór roku w przyrodzie, w strefie klimatu umiarkowanego. Charakteryzuje się umiarkowanymi temperaturami powietrza z rosnącą średnią dobową oraz umiarkowaną ilością opadu atmosferycznego. Świat roślin i zwierząt przechodzi okres budzenia się do życia, a następnie rozpoczyna się pierwsza faza okresu rozmnażania, czyli dobieranie partnerów i zapłodnienie u zwierząt, a u roślin kwitnienie i zawiązywanie zalążków. Ptaki przylatują z ciepłych krajów. Na drzewach pojawiają się liście.

Pierre Grimal (ur. 21 października 1912 w Paryżu, zm. 11 listopada 1996 w Paryżu) - francuski historyk specjalizujący się z historii starożytnego Rzymu.

W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Chloris (nimfa)

Przypisy

↑ Vojtech Zamarovský: Bohovia a hrdinovia antických bájí. Bratislava: Perfekt a.s., 1998, s. 200. ISBN 80-8046-098-1. (słow.); polskie wydanie: Bogowie i herosi mitologii greckiej i rzymskiej (Encyklopedia mitologii antycznej, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej).
Vojtech Zamarovský, op.cit., s. 191. ISBN 80-8046-098-1.
Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 147. ISBN 83-04-04673-3.

Bibliografia

Aaron J. Atsma: Khloris (ang.). W: The Theoi Project: Greek mythology. Exploring mythology in classical literature and art. [on-line]. 2000–2011. [dostęp 2010-05-16].
Chloris (ang.). W: Greek myth index [on-line]. 2007. [dostęp 2010-11-25].
Hezjod: Teogonia. Sandomierz: Armoryka, 2010. ISBN 83-62173-44-0.
Mała encyklopedia kultury antycznej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1990, s. 148. ISBN 83-01-03529-3.
Carlos Parada: Chloris3 (Nymphs) (ang.). W: Greek Mythology Link [on-line]. [dostęp 2010-05-16].
Oskar Seyffert: Dictionary of Classical Antiquities, 1894, s. 131: Chloris (ang.). W: The Ancient Library. The complete classics bookshelf on the web. [on-line]. 2005. [dostęp 2011-07-18].
William Smith: Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, 1867, T. 1, s. 695: Chloris (ang.). W: The Ancient Library. The complete classics bookshelf on the web. [on-line]. 2005. [dostęp 2010-11-25].