|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Niestety, w bazie brak podobnych
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Cholewa - herb szlachecki Czy wiesz że...? Korona rangowa – element herbu rycerskiego i szlacheckiego. Umieszczana pierwotnie zwykle na hełmie jest jedną z heraldycznych oznak godności. Początkowo w XII-XIV w. korona umieszczana była tylko nad herbami królów i książąt. Później także nad herbami pozostałej arystokracji i zwykłej szlachty. Od końca XVI wieku najczęściej umieszczana bezpośrednio nad tarczą, zaś hełmy z klejnotami były umieszczane powyżej, bądź pomijane. W przypadku koron zamkniętych, mitry lub korony królewskiej, hełmy powyżej korony nie były umieszczane. W heraldyce napoleońskiej zamiast koron rangowych wprowadzono czapki (birety), zbliżone nieco wyglądem do mitry książęcej. Może ozdabiać jedynie herby nadane przez udzielnego monarchę. W heraldyce polskiej, w przeciwieństwie do zasad heraldycznych wielu innych krajów stanowi, umieszczana na hełmie, konieczny element herbu szlacheckiego. Borawski (nazwisko) - pochodzi od miejscowości Borawskie w parafii Przytuły w Ziemi Wiskiej – obecnie łomżyńskie. 8 grudnia 1426 roku książę mazowiecki Janusz I nadał braciom Dobiesławowi, Mikołajowi i Stanisławowi z Borowa (ostrołęckie) 10 włók ziemi. Osada została nazwana Borawice lub Borawskie Dobki (obecnie Borawskie gmina Przytuły). Bracia ci pieczętowali się herbem Cholewa. Prawa własności zostały potwierdzone w 1428 roku przez księcia Władysława I. W 1439 roku książę Władysław I nadał Mikołajowi z Borawskich Dobków , Maciejowi i Witowi 20 włók ziemi nad rzeką Wissą. Powstała wieś została nazwana Borawskie a Wissa. (obecnie Borawskie-Awissa). Król Zygmunt August w roku 1550 potwierdził to nadanie. Klejnot, cymer (łac. clenodium, staropol. z niem. (Helm-)Kleinod) – zwieńczenie hełmu łączące się z nim za pośrednictwem korony rangowej lub przepaski, z której rozwijały się labry. 
 Cholewa (But). W polu czerwonym miecz (lub krzyż ćwiekowy) między dwiema klamrami oblężniczymi srebrnymi barkami ku sobie. W klejnocie nad hełmem w koronie pięć piór strusich. Dwie klamry żelazne, do góry podniesione, barkami do siebie obrócone, a między niemi miecz biały otłuczony, końcem prosto na dół idzie w polu czerwonym, na hełmie pięć piór strusich. Kasper Niesiecki, Herbarz, III, s.70 Miecz – biała broń sieczna, charakteryzująca się prostą głownią, zwykle obosieczną (badacze średniowiecza nie uznają pojęcia miecz jednosieczny odnoszącego się do zakrzywionych mieczy - miecz prosty może być tylko obosieczny - jednosieczne są kord, tasak i szabla) i otwartą rękojeścią. W zależności od typu, miecz trzymany był jedną ręką (większość mieczy) lub dwiema rękami. Do mieczy jednosiecznych zalicza się też japońską broń sieczną typu katana, z zakrzywioną jednosieczną głownią.
Heraldyka – jedna z nauk pomocniczych historii, zajmuje się badaniem rozwoju i znaczenia oraz zasadami kształtowania się herbów. Wywodzi się od słowa herold - oznaczającego urzędnika dworskiego, wywołującego nazwiska rycerzy biorących udział w turniejach. W innych językach europejskich nazywana jest podobnie (ang. heraldry, franc. heraldique , niem. Heraldik) lub słowami pochodzącymi od nazwy herb (niem. Wappenkunde). zapis z 1408 roku. Babeccy, Białodniowscy, Boboliccy, Borawscy, Borowieccy, Borowscy, Brynnicy, Charczewscy ,Cholewowie, Cholewiccy, Cholewińscy v. Cholewczyńscy, Cholewscy,Chudzińscy, Ciszewscy, Czarnowscy, Czermińscy (właściciele Lubiankowa i Różan - grobowiec rodzinny w Dmosinie oraz Olsztynie k. Częstochowy), Daniszewcy, Dobrosielscy, Galas, Gazdeccy, Gazewscy, Głażewscy, Gniewkowscy, Grzymscy, Kamińscy, Kamieńscy, Kitkowscy, Kitnowscy, Kleczkowscy, Kołomyjscy, Kotarscy, Kramkowscy, Krzybawscy, Kwasiborscy, Kwasieborscy, Malonowscy, Marszewscy, Miłodrowscy, Moczulscy, Moraczewscy, Moszewscy, Nowakowscy, Obrębscy, Opolscy, Opatkowscy, Paproccy, Pawlikowscy, Petrzyńscy, Peszeńscy, Pieszkiewiczowie, Pszeniczka, Rojowscy, Peszyńscy, Sawiccy, Sawiczewscy, Skarbkowie, Sobieszczki, Sokołowscy, Stypniccy, Szawłowscy, Tarkowscy, Terleccy, Tłudnowscy, Tytlewscy, Ubyszowie, Umińscy, Wieliccy, Wiszkiewiczowie, Zakroccy, Złowodzcy Chludziński wywodzący się z miejscowości Chludnie mający tam przed wiekami wielki majątek ziemski, Babeccy z Babca, Dobrosielscy, Obrębscy, Radeccy,Rożewscy, Wieliccy, Pawlikowscy, Moraczewscy i Mirczewscy. Krzyż heraldyczny - element tarczy, jedno z popularnych godeł herbowych. Zachodnia heraldyka zna około 300 krzyży heraldycznych, jednakże w polskiej heraldyce szlacheckiej stosowano tylko kilkanaście, m.in.: krzyż kawalerski i ćwiekowy, a także półtorakrzyż, półtrzeciakrzyż, krzyż potrójny, krzyż rozdarty, krzyż grecki i łaciński.
Zobacz teżLinki zewnętrzneŹródłaPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
