|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Od połowy stycznia można ponownie zgłaszać propozycje polskich innowacyjnych technologii ekologicznych, które będą promowane na całym świecie. Ze stworzonego przez resort środowiska tzw. akceleratora zielonych technologii GreenEvo korzysta już 13 firm.Te... W najbliższą niedzielę (4 stycznia 2009r.) Ziemia znajdzie się najbliżej Słońca. Oba ciała będzie wtedy dzielił dystans 147.1 milionów kilometrów - poinformował dr Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie. W starożytności i ... Do 31 stycznia można zgłaszać kandydatów do nagrody Instytutu Matematycznego PAN. Zgłoszenia - z uzasadnieniem sygnowanym przez trzy osoby z tytułem profesora nauk matematycznych - powinny też zawierać życiorys kandydata i spis jego naukowych publikacji.Nagrody Instytutu Matematy... Tycho Brahe jest powszechnie uznawany za pioniera współczesnej astronomii, a jego skrupulatne obserwacje nieba zrewolucjonizowały naszą wiedzę o wszechświecie. Był również arystokratą, który poślubił plebejuszkę i nosił srebrną protezę nosa, po ty... W dniach 7-10 października 2010 r. w Augsburgu, Niemcy, odbędą się jedenaste targi odnawialnych źródeł energii, efektywnych energetycznie budynków i renowacji (Renexpo).
Tegoroczna edycja skoncentruje się na bioenergii, obejmując cały łańcuch wartości związanych z energią drewna. Dodatkowy nacisk zostanie p...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Christian Gottlob DierigCzy wiesz że...? Tkaniny żakardowe – to tkaniny o bardzo rozbudowanych (wielkoformatowych) wzorach, jedno- lub wielobarwnych, wykonywane na krosnach wyposażonych w mechanizm Żakarda (Jacquarda). Augsburg to miasto na prawach powiatu w Niemczech, w Bawarii, na południu kraju. Leży nad rzeką Lech, na przedgórzu alpejskim na wysokości 489 m n.p.m. Drelich - rodzaj mocnej, grubej, bawełnianej tkaniny wykonanej w splocie skośnym. Drelich znalazł zastosowanie jako materiał na pokrycia materaców, odzież roboczą, pokrowce oraz letnie ubrania wojskowe. 
 Christian Gottlob Dierig (ur. 1781 w Bielawie - zm. 24 stycznia 1848 w Bielawie) - przemysłowiec niemiecki, jeden z pionierów przemysłu włókienniczego na Dolnym Śląsku. Dierig pochodził z rodziny o długich tradycjach tkackich, osiadłej w Bielawie od XVII w., i pracującej przede wszystkim w systemie pracy nakładczej. W 1805 Dierig podjął własną działalność gospodarczą, zakładając przedsiębiorstwo Christian Dierig, co wiązało się z koniecznością samodzielnego zakupu materiału i zlecania jego obróbki. Bielbaw (dawniej Christian Dierig AG) - przedsiębiorstwo produkujące tkaniny, obecne ponad 200 lat na śląskim rynku tekstylnym. W 2008 r., po ogłoszeniu upadłości, markę Bielbaw zakupiła firma Greno.
Perkal (franc. percale), płótno bawełniane - rodzaj bawełnianej tkaniny o splocie płóciennym, dawniej sprowadzana z Indii Wschodnich, obecnie produkowane także w innych krajach świata. Nić wykorzystywana do produkcji tkaniny jest okrągła, a sama tkanina - gładka i bardzo ścisła. Z perkalu szyje się bieliznę pościelową, męskie koszule oraz fartuchy. Mimo ogólnego kryzysu tkactwa na Śląsku na przełomie XVIII i XIX w., zakład Dieriga rozwijał się dobrze - przede wszystkim dzięki orientacji na produkty niszowe (drelichy, prześcieradła, perkale, barchany i obicia żakardowe). W 1820 Dierig przeniósł rosnącą produkcję do nowego, większego obiektu, a w 1830 wybudował własną tkalnię żakardową. Podstawą działalności firmy była jednak nadal praca zlecana chałupniczym podwykonawcom - w tym czasie Dierig współpracował z 3000 tkaczy i 1000 przędzalników z Bielawy i okolic. Bielawa (niem. Langenbielau) – miasto i gmina miejska w województwie dolnośląskim, w powiecie dzierżoniowskim. Bielawa położona jest na Przedgórzu Sudeckim, u podnóża Gór Sowich. Rozciąga się na długości 12 km wzdłuż potoku Bielawica (niem. Biele), na wysokości 280-345 m n.p.m.
Bawełna – miękkie włókno otaczające nasiona rośliny określanej tą samą nazwą – bawełny (Gossypium), mające wiele zastosowań. Służy m.in. do wytwarzania miękkiej tkaniny – najpopularniejszej w przemyśle tekstylnym, a także, ze względu na silne własności absorpcyjne, do produkcji materiałów opatrunkowych. Włókno bawełniane jest też stosowane w mieszankach włókien, jako dodatek do wełny czy lnu. Korzystna koniunktura uległa jednak stopniowemu pogorszeniu wskutek wzrostu popularności bawełny i rosnącej konkurencji ze strony tańszych w eksploatacji tkalni mechanicznych w Europie Zachodniej. Pozbawieni ochrony celnej ze strony rządu pruskiego i wystarczających środków inwestycyjnych przemysłowcy próbowali utrzymać konkurencyjność za pomocą redukcji płac, co przy fatalnej sytuacji bytowej tkaczy śląskich doprowadziło do wybuchu społecznego niezadowolenia. Powstanie tkaczy śląskich 1844 roku - zryw rewolucyjny tkaczy z Bielawy i Pieszyc domagających się wyższych płac za swoją pracę. Spowodował wystąpienia w innych ośrodkach przemysłowych Przedgórza Sudeckiego. Stłumiony przez wojsko pruskie. Powstanie to stało się kanwą dla dramatu z 1892 roku pt. Tkacze (Die Weber), niemieckiego dramaturga Gerharta Hauptmanna.
5 lipca 1844, w trakcie powstania tkaczy śląskich, 3000 tkaczy wdarło się na teren zakładów Dieriga oraz do jego domu. Mimo krwawej interwencji wojska (11 zabitych, 24 ciężko rannych), okupujących usunięto dopiero po kilku dniach. Zniszczenia towaru i maszyn dokonane podczas okupacji były bardzo poważne i sięgnęły 80.000 talarów. Doprowadziło to wycofania się Dieriga z życia zawodowego jeszcze w tym samym roku. Kontrolę nad firmą przekazał on synom Wilhelmowi i Friedrichowi, którzy zmienili jej nazwę na Gebrüder Dierig ("Bracia Dierig"). Mimo kryzysu roku 1844 potomkom Dieriga udało się w następnych latach doprowadzić przedsiębiorstwo do świetności. Pod nazwą Christian Dierig AG stało się ono w II poł. XIX w. największą fabryką tekstylną na Dolnym Śląsku. Główne zakłady Dieriga w Bielawie zostały w 1945 znacjonalizowane przez państwo polskie (dziś znane jako Bielbaw), jednak dzięki posiadaniu fabryki w Augsburgu w zachodniej strefie okupacyjnej Niemiec, firma Christian Dierig AG zachowała ciągłość prawną, i kierowana jest przez rodzinę Dierigów do dziś. Linki zewnętrznePowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
