Chrząstka nalewkowata - Polski Serwis Naukowy

Szkielet chrzestny krtani- widok z tyłu. Chrząstki nalewkowate zaznaczone po prawej stronie jako Arytenoid.

Chrząstka nalewkowata (łac. cartilago arytenoidea)- jest parzystą chrząstką budującą szkielet chrzęstny krtani. Nazwa nalewka pochodzi od kształtu chrząstek- obie razem przypominają naczynie, jakiego Grecy używali do nalewania oliwy.

Głośnia (gr. γλοττíς; łac.glottis) - część dróg oddechowych. Jest jedną z części anatomicznych krtani. Głośnia składa się z warg głosowych, zawierającymi więzadła głosowe i mięsień głosowy pokryte błoną śluzową, oraz fałdy głosowe zwane strunami głosowymi stanowiące ostry brzeg błony śluzowej warg głosowych oraz szpary głośni, ograniczonej fałdami głosowymi i brzegami chrząstek nalewkowatych. Tylny odcinek szpary głośni nazywamy międzychrząstkowym, a przedni - międzybłoniastym.

Gruczoł - narząd (gruczoł zwarty) lub jedna do kilku komórek gruczołowych (gruczoł rozproszony), których podstawową funkcją jest wytwarzanie i wydzielanie substancji poza swój obszar. Substancje takie określa się ogólnie jako wydzielinę (sekret).

Topografia i budowa

Chrząstki nalewkowate położone są w tylnym odcinku krtani na płytce chrząstki pierścieniowatej. Mają kształt ostrosłupa o trójkątnej podstawie. Posiadają trzy powierzchnie:

przyśrodkową

przednio-boczną

tylną

W ich budowie wyróżnić możemy także wierzchołek i podstawę.

Na podstawie chrząstki nalewkowatej znajduje się powierzchnia stawowa wchodząca w skład stawu pierścienno-nalewkowego. Na tylno-bocznej powierzchni podstawy znajduje się wyrostek mięśniowy (łac. processus muscularis), do którego przyczepiają się mięsień pierścienno-nalewkowy tylny i mięsień pierścienno-nalewkowy boczny. Ku przodowi od podstawy odchodzi wyrostek głosowy (łac. processus vocalis). Przyczepia się do niego więzadło głosowe. Do powierzchni tylnej chrząstki nalewkowatej przyczepiają się: mięsień nalewkowy poprzeczny i mięsień nalewkowy skośny. Powierzchnia przyśrodkowa chrząstki tworzy granicę boczą części międzychrzęstnej szpary głośni. Na nierównej powierzchni przednio-bocznej znajduje się pod wierzchołkiem wzgórek (łac. colliculus). Odchodzi od niego listewka chrzęstna zwana grzebieniem łukowatym (łac. crista arcuata) Biegnie on aż do wyrostka głosowego. Na powierzchni tej znajdują się także dwa zgłębienia- na górze (objęty grzebieniem łukowatym) dołek trójkątny (łac. fovea triangularis) oraz tuz przy podstawie, nieco większy dołek podłużny (łac. fovea oblonga). Dołki te są skupiskiem gruczołów śluzowych. Na wierzchołku chrząstki nalewkowatej leżą małe chrząstki różkowate (łac. cartilagines corniculatae).

Chrząstka pierścieniowata (łac. cartilago cricoidea) - jedna z chrząstek budujących szkielet chrzęstny krtani. Ma ona wygląd sygnetu. Światło pierścienia od góry jest eliptyczne a na przekroju dolnym okrągłe. Składa się z dwóch zasadniczych elementów: płytki leżącej z tyłu i łuku znajdującego się z przodu i z boków chrząstki.

Piśmiennictwo

A. Bochenek, M. Reicher Anatomia człowieka. tom II. PZWL, Warszawa 1989. ISBN 83-200-1556-1

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.