|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: W artykule tym znajdziesz częściowy spis partii i ugrupowań politycznych oraz ich główne założenia ideologiczne i cele. Prosiłbym, o nie doszukiwanie się tu podtekstów politycznych. Artykuł ten służy jedynie celowi informacyjnemu i... 1 września 2010 r. mija 71. rocznica napaści Niemiec hitlerowskich na Polskę. Kampania ta rozpoczęła II wojnę światową. 1 września 1939 r. wojska niemieckie bez wypowiedzenia wojny przekroczyły o świcie na całej niemal długości granice Rze... 65 lat temu Niemcy podpisały bezwarunkową kapitulację, która kończyła trwającą od 1 września 1939 roku wojnę w Europie. Warto przy tej okazji pamiętać, że istnieją dwie oficjalne daty tego historycznego wydarzenia - 8 maja w państwach zachodnich i 9 ma... Niepublikowany dotąd meldunek sytuacyjny z 1 września 1939 r. z godz. 4.49 informuje o niemieckich bombowcach lecących w kierunku Wielunia. Ten pierwszy polski dokument II wojny światowej udostępniło PAP Centralne Archiwum Wojskowe. "Nad nami w tej chwi... Ponad 50 dokumentów z okresu II wojny światowej znajdowało się butelce znalezionej w czasie wykopalisk w klasztorze Bożogrobców w Miechowie (Małopolskie). Butelkę otwarto komisyjnie 4 lutego w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie.Znalezione dokumenty dotyczą dzi...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Chrześcijańska Demokracja - Włochy Czy wiesz że...? Tangentopoli (włos. dosłownie łapówkogród) to termin, z którego korzystano w celu określenia systemu panującego we Włoszech do czasu śledztwa Mani pulite (włos. czyste ręce), które rozpoczęto 17 lutego 1992. Tego dnia aresztowano Mario Chiesa, członka Włoskiej Partii Socjalistycznej. Przed tym wydarzeniem mówiło się o wielkich wpływach jakie miała partia rządząca na m. in. telewizję RAI. Symbolem Tangentopoli stał się Bettino Craxi, lider partii WPS. Mariano Rumor (ur. 16 czerwca 1915 w Vicenzie, zm. 22 stycznia 1990 w Rzymie) – włoski polityk, działacz Chrześcijańskiej Demokracji, premier stojący na czele pięciu gabinetów, wielokrotny minister. Chrześcijańska Demokracja (wł. Democrazia Cristiana, DC) – główne ugrupowanie włoskiej sceny politycznej po zakończeniu II wojny światowej. Była partią odwołującą się do ideologii chadeckiej, wyrosła z podziemnej działalności antyfaszystowskiej. Do pierwszej połowy lat 90. wielokrotnie współtworzyła rządy koalicyjne. Rozwiązaniu uległa w 1994 w okresie przemian politycznych wywołanych skandalami korupcyjnymi (tzw. Tangentopoli). Faktycznym liderem DC pozostawał jej aktualny sekretarz. Partie polityczne Włoch – układ głównych włoskich ugrupowań politycznych w 2010 oraz wykaz najważniejszych partii nieistniejących (od początku lat 90.).
II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). Sekretarze DCPaolo Emilio Taviani (ur. 6 listopada 1912 w Genui, zm. 18 czerwca 2001 w Rzymie) – włoski polityk, wykładowca akademicki, wieloletni parlamentarzysta, wielokrotny minister w latach 50., 60. i 70., senator dożywotni, współtwórca powojennej chadecji.
Aldo Moro (ur. 23 września 1916 w Maglie, zm. prawdopodobnie 9 maja 1978 w Rzymie) – włoski polityk, prawnik; profesor uniwersytetu w Bari; jeden z przywódców Chrześcijańskiej Demokracji, od 1959 sekretarz generalny, od 1976 przewodniczący Krajowej Rady; od 1946 deputowany; członek komisji Zgromadzenia Konstytucyjnego chrześcijańskich demokratów, 1955–57 minister sprawiedliwości, następnie do 1959 minister oświaty; 1969–70 i 1973–74 minister spraw zagranicznych; 1963–68 i 1974–76 premier. Poparcie
Przypisy
BibliografiaArnaldo Forlani (ur. 8 grudnia 1925 w Pesaro) – włoski polityk, przywódca Chrześcijańskiej Demokracji, wieloletni parlamentarzysta i minister, były premier Włoch.
Amintore Fanfani (ur. 6 lutego 1908 w Pieve Santo Stefano, zm. 20 listopada 1999 w Rzymie) – włoski polityk i ekonomista, wykładowca akademicki, wieloletni parlamentarzysta, minister w licznych rządach, pięciokrotnie premier Włoch stojący na czele sześciu gabinetów, przewodniczący Senatu i lider Chrześcijańskiej Demokracji.
Czy wiesz że...? beta Paweł Sarnecki, prof. dr hab. ur. 17 marca 1939 roku w Kielcach, gdzie ukończył Liceum im. S. Żeromskiego. Następnie ukończył prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, gdzie został asystentem prof. Witolda Zakrzewskiego – prawnik konstytucjonalista, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, od 1988 r. do czasu przejścia na emeryturę 1 października 2009 r. kierownik tamtejszej Katedry Prawa Konstytucyjnego. Jest również wykładowcą Wyższej Szkoły Administracji Publicznej w Kielcach.
Chrześcijańska demokracja (potocznie chadecja od skrótu ChD) – nurt w myśli politycznej i społecznej, który pojawił się pod koniec XIX wieku jako odpowiedź myśli katolickiej na rosnące wpływy socjalizmu, świeckiego w swym charakterze, a skrytykowanego w papieskiej encyklice Rerum novarum (papież Leon XIII). Przed tą encykliką już jednak rodziły się ruchy społeczne w Leuven i Mechelen, publikował swoje prace biskup Ketteler, w 1860 zatwierdzono formalnie prawną strukturę frakcji katolickiej w pruskim parlamencie tworząc partię Centrum-Frakcja Katolicka.
Alcide De Gasperi (ur. 3 kwietnia 1881, zm. 19 sierpnia 1954), włoski polityk, w latach 1945–1953 premier Włoch. W latach 1911-1918 był posłem do parlamentu austriackiego. Współzałożyciel Włoskiej Partii Ludowej (1919), poseł do parlamentu włoskiego, w czasie rządów Benito Mussoliniego więziony. W latach 1943-1954 był przewodniczącym włoskiej Partii Chrześcijańsko-Demokratycznej.
Fermo Mino Martinazzoli (ur. 3 listopada 1931 w Orzinuovi) – włoski polityk i prawnik, minister w kilku rządach, parlamentarzysta, ostatni lider Chrześcijańskiej Demokracji (DC). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |